Εντουάρντο Γκαλεάνο

Ο Eduardo Germán María Hughes Galeano (Μοντεβιδέο, 3 Σεπτεμβρίου 1940), γνωστός ως Εντουάρντο Γκαλεάνο, είναι ένας Ουρουγουανός δημοσιογράφος και συγγραφέας, είναι μία από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας.

Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα Μνήμες φωτιάς (1986) και Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής (1971), που έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. Οι δουλειές του υπερβαίνουν τις ορθόδοξες τεχνοτροπίες, συνδυάζοντας το ντοκιμαντέρ, το μυθιστόρημα, τη δημοσιογραφία, την πολιτική ανάλυση και την ιστορία. Ο Γκαλεάνο αρνείται ότι είναι ιστορικός: «είμαι ένας συγγραφέας που θα ήθελε να συνεισφέρει στη διάσωση της απηχθείσας μνήμης όλης της Αμερικής, αλλά πάνω από όλα της Λατινικής Αμερικής, πατρίδα περιφρονημένη και αγαπητή».

Ζωή

Ο Γκαλεάνο γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάη, μέλος μίας οικογένειας με ευρωπαϊκή καταγωγή, που ανήκε στη μεσαία τάξη και ήταν καθολική. Όταν ήταν νέος είχε δουλέψει ως εργάτης εργοστασίου, ελαιοχρωματιστής, ταχυδρόμος, δακτυλογράφος και άλλα.Στα 14 του πούλησε την πρώτη του πολιτική γελοιογραφία στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Ελ Σολ» του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ουρουγουάης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως δημοσιογράφος στις αρχές της δεκαετίας του '60 ως συντάκτης του «Μάρτσα», ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με το οποίο συνεργάστηκαν οι Μάριο Βάργκας Γιόσα, Μάριο Μπενεντέτι, Μανουέλ Μαλντονάδο, Ντένις και Ρομπέρτο Φερνάντεθ Ρεταμάρ. Υπήρξε αρχιστυντάκτης της εφημερίδας «Έποκα» δύο χρόνια.

Στο πραξικόπημα της 27ης Ιουνίου 1973, ο Γκαλεάνο φυλακίστηκε και αναγκάστηκε να αφήσει την Ουρουγουάη. Το βιβλίο του Οι ανοιχτές πληγές της Λατινικής Αμερικής λογοκρίθηκε από τα στρατιωτικά καθεστώτα της Ουρουγουάης, της Αργεντινής και της Χιλής. Έζησε στην Αργεντινή όπου ίδρυσε το πολιτιστικό περιοδικό «Κρίσις». Το 1976, παντρεύεται για τρίτη φορά, ενώ παράλληλα προστίθεται στη λίστα αυτών που θα αντιμετώπιζαν το εκτελεστικό απόσπασμα του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ο οποίος ανέλαβε την κυβέρνηση μετά από πραξικόπημα. Πηγαίνει στην Ισπανία, όπου γράφει τη διάσημη τριλογία του, Μνήμες Φωτιάς, το 1984.

Στις αρχές του 1985, ο Γκαλεάνο επιστρέφει στο Μοντεβιδέο. Το 2004, ο Γκαλεάνο στηρίζει τη νίκη της αριστερής συμμαχίας «Ευρύ Μέτωπο» και του Ταμπαρέ Βάσκες. Γράφει ένα άρθρο στο οποίο αναφέρει ότι ο κόσμος ψήφισε χρησιμοποιώντας την κοινή λογική. Το 2005, ο Γκαλεάνο, μαζί με αριστερούς διαννοούμενους όπως ο Ταρίκ Άλι και ο Αδόλφο Πέρεθ Εσκιβέλ συμμετέχουν στη συμβουλευτική επιτροπή του νεοσύστατου λατινοαμερικανικού καναλιού «Τελεσούρ».

Τον Ιανουάριο του 2006, ο Γκαλεάνο, μαζί με διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Μάριο Μπενεντέτι, ο Ερνέστο Σάμπατο o Τιάγο ντε Μέγιο, ο Κάρλος Μονσιβάις, ο Πάμπλο Αρμάντο Φερνάντεθ, ο Χόρχε Ενρίκε Αντόουμ, ο Λουίς Ραφαέλ Σάντσεθ, η Μάιρα Μοντέρο, η Άνα Λύδια Βέγκα και ο Πάμπλο Μιλανές, ενώθηκαν για να υπογράψουν τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο.

Το Φεβρουάριο του 2007, ο Γκαλεάνο υποβάλλεται σε εγχείρηση για καρκίνο του πνεύμονα. Το Νοέμβριο του 2008, μιλώντας για τη νίκη του Ομπάμα λέει: «Ο Λευκός Οίκος θα είναι σύντομα ο οίκος του Ομπάμα, αλλά ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από μαύρους σκλάβους. Και θα μου άρεσε και ελπίζω να μην το ξεχάσει ποτέ». Τον Απρίλιο του 2009, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, παραδίδει ένα αντίγραφο του «Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» στον αμερικανό πρωθυπουργό Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της 5^ης Συνόδου Λατινικής Αμερικής, στο Πουέρτο Εσπάνια στη Δημοκρατία Τρινιδάδ και Τομπάγκο.

Το Μάιο του 2009, σε μία συνέντευξη: «Όχι μόνο οι ΗΠΑ, αλλά και μερικές ευρωπαϊκές χώρες έχουν σπείρει δικτατορίες σε όλο τον κόσμο. Και νιώθουν ότι θα μπορούσαν να διδάξουν τι σημαίνει δημοκρατία».

Βιβλία Μεταφρασμένα στα Ελληνικα

• «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (1971)
• «Μνήμες φωτιάς» (1982-1986)
• «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» (1989)
• «Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου» (1995)
• «Ένας κόσμος ανάποδα» (1998)
• «Καθρέφτες. Μία σχεδόν παγκόσμια ιστορία» (2008)

Δημοσιεύσεις

• Los días siguientes (1963)
• China (1964)
• Guatemala, país ocupado (1967)
• Reportajes (1967)
• Los fantasmas del día del león y otros relatos (1967)
• Su majestad el fútbol (1968)
• ¡Manos arriba!
• Las venas abiertas de América Latina (1971)
• Siete imágenes de Bolivia (1971)
• Violencia y enajenación (1971)
• Crónicas latinoamericanas (1972)
• Vagamundo (1973)
• La canción de nosotros (1975)
• Conversaciones con Raimón (1977)
• Días y noches de amor y de guerra (1978)
• La piedra arde (1980)
• Voces de nuestro tiempo (1981)
• Memoria del fuego (1982 - 1986)
• Aventuras de los jóvenes dioses (1984)
• Ventana sobre Sandino (1985)
• Contraseña (1985)
• La encrucijada de la biodiversidad colombiana (1986)
• El descubrimiento de América que todavía no fue y otros escritos (1986)
• El tigre azul y otros artículos (1988)
• Entrevistas y artículos (1962 - 1987) (1988)
• El libro de los abrazos (1989)
• Nosotros decimos no (1989)
• América Latina para entenderte mejor (1990)
• Palabras: antología personal (1990)
• Ser como ellos y otros artículos (1992)
• Amares (1993)
• Las palabras andantes (1993)
• Úselo y tírelo (1994)
• El fútbol a sol y sombra (1995)
• Patas arriba: Escuela del mundo al revés (1998)
• Bocas del Tiempo (2004)
• Carta al señor futuro (2007)
• Espejos. Una historia casi universal (2008)

Άρθρα

• Cuatro frases que hacen crecer la nariz de Pinocho (2006)
• Haití, la maldición blanca (2010)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• EduardoGaleano.net, página no oficial sobre la figura y la obra del escritor, con noticias actualizadas.
• Espejos. Un historia casi universal. Página especial dedicada a Eduardo Galeano de su editorial Siglo XXI
• La vida según Galeano http://www.encuentro.gov.ar/Content.aspx?Id=2296
• Fragmentos de su obra