Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
EEE-logo.png

Λογότυπο της Εκκλησίας
Κατάταξη Προτεσταντική
Θεολογία Πρεσβυτεριανή, Μεταρυθμισμένη
Ιδρυτής Μιχαήλ Καλοποθάκης
Ανεξαρτησία/'Ιδρυση 1858
Προκαθήμενος Γιώργος Γούδας
Έδρα
Περιοχή κυρίως Ελλάδα
Πιστοί 5,000-6,000
Δικτυακός τόπος gec.gr

Η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία είναι μία αναμορφωμένη χριστιανική εκκλησία. Αποτελεί το πρώτο Προτεσταντικό εκκλησιαστικό δόγμα που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα.

Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ε.Ε.Ε. Κατερίνης, η εκκλησία της μεγαλύτερης Προτεσταντικής κοινότητας στην Ελλάδα

Προπομποί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία θεωρεί ως πρόδρομό της το αναμορφωτικό εικονομαχικό κίνημα των Ισαύρων του 8ου αιώνα, και αργότερα τον Πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρι, ο οποίος τον 17ο αιώνα μετέφρασε την Καινή Διαθήκη στα νέα ελληνικά και συνέγραψε την, Καλβινιστικού προσανατολισμού, Λουκάρειο Ομολογία. Επίσης, ερμηνεύει ως θετικές τις θεολογικές ιδέες και τις προσπάθειες του Αδαμάντιου Κοραή, του Θεόκλητου Φαρμακίδη και του Νεόφυτου Βάμβα, για την ανανέωση της Ορθόδοξης εκκλησίας.

Το ξεκίνημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και τα πρώτα δείγματα για προσπάθεια οργάνωσης Προτεσταντικής κοινότητας στην Ελλάδα, βρίσκονται μετά το 1828, με την άφιξη του φιλέλληνα Ιωνά Κιγκ[1], ουσιαστικά το έργο της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας ξεκινά το 1858, μία χρονολογία που θεωρείται έτος ίδρυσης της εκκλησίας, με τη έκδοση του περιοδικού Αστήρ της Ανατολής, από τον Έλληνα ιατρό και θεολόγο Μιχαήλ Καλοποθάκη[2].

Το 1871 οικοδομήθηκε η πρώτη Ευαγγελική εκκλησία στην Αθήνα, απέναντι από τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Σύντομα δημιουργήθηκαν εκκλησίες στην Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά, τον Βόλο και τα Ιωάννινα. Το 1883 οι εκκλησίες που υπήρχαν συγκρότησαν στο Βόλο την πρώτη Σύνοδο των Ευαγγελικών Εκκλησιών, που τις συνένωσε σε ένα σώμα.

Ένα άλλο Ευαγγελικό κίνημα ξεκίνησε λίγο αργότερα από το Ελλαδικό, (1867) στην Μικρά Ασία, όπου κυρίως από το 1870 και μετά άρχισαν επίσης να ιδρύονται εκκλησίες στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στην περιοχή της Σμύρνης και στην Κωνσταντινούπολη. Σημαντική προσωπικότητα για τις εκκλησίες της Μικράς Ασίας, υπήρξε ο Ξενοφών Μόσχου. Στην Μικρά Ασία οι Έλληνες Ευαγγελικοί αντιμετώπισαν διώξεις από τους Τούρκους εξαιτίας της ευαγγελιστικής τους δραστηριότητας, και κάποιοι από αυτούς μαρτύρησαν για την πίστη τους. Συγκεκριμένα, ο Παύλος Παυλίδης από την Καισάρεια[3] και ο Χαράλαμπος Μποσταντζόγλου από τα Άδανα της Κιλικίας, απαγχονίστηκαν[4].

Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την εκδίωξη των Ελληνικών πληθυσμών, οι Ευαγγελικοί πρόσφυγες είτε εντάχθηκαν στις ήδη υπάρχουσες εκκλησίες της Ελλάδας, είτε δημιούργησαν καινούριες στους τόπους όπου εγκαταστάθηκαν. Η μεγαλύτερη από τις εκκλησίες που δημιουργήθηκαν ήταν στην Κατερίνη, όπου ιδρύθηκε ο προσφυγικός "Συνοικισμός Ευαγγελικών". Το 1924 συνεπήχθη ένας Σύνδεσμος που περιέλαβε όλες τις εκκλησίες, οι οποίες το 1938 μέσω συνόδου, δημιούργησαν ένα ενωμένο σώμα που πλέον αποτέλεσε την Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία, με την σημερινή της μορφή.

Θεολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία δέχεται την Αγία Γραφή ως την ύψιστη και τελική αυθεντία σε θέματα πίστης και ζωής[5], και αποδέχεται το Σύμβολο της Πίστεως Νίκαιας/Κωνσταντινούπολης, χωρίς την προσθήκη φιλιόκβε[6]. Είναι συντηρητική/ορθόδοξη στην θεολογία της (δηλ. δέχεται την Αγία Τριάδα, την θεότητα του Ιησού Χριστού, και συμφωνεί με όλες τις υπόλοιπες χριστιανικές εκκλησίες στα θεμελιώδη δόγματα του Χριστιανισμού), ενώ δογματικά συγκαταλέγεται μεταξύ των Πρεσβυτεριανών και Αναμορφωμένων εκκλησιών. Τα ιδιαίτερα στοιχεία της χριστιανικής διδασκαλίας που χαρακτηρίζουν την εκκλησία ως Ευαγγελική, μπορούν να συνοψιστούν ως εξής[7]:

  1. Μόνο η Αγία Γραφή. Η Αγία Γραφή, είναι η μόνη θεόπνευστη αποκάλυψη του Θεού και για αυτό η ύψιστη και τελική αυθεντία σε θέματα πίστης και ζωής.
  2. Μόνο ο Χριστός. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Ο μόνος δρόμος για να συναντήσουν οι άνθρωποι το Θεό.
  3. Μόνο η χάρη. Η πρωτοβουλία στην αποκατάσταση των διαταραγμένων σχέσεων του ανθρώπου με το Θεό ελήφθη από Εκείνον.
  4. Μόνο η πίστη. Η οικειοποίηση της σωτηρίας και της σχέσης με το Θεό δεν στηρίζεται πάνω σε ανθρώπινες προσπάθειες. Δεν είναι επιβράβευση των ανθρώπινων επιτευγμάτων. Είναι η πίστη, δηλαδή η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στο έργο του Χριστού, που αποτελεί το δρόμο και το μέσο της σωτηρίας.

Η Ομολογία Πίστεως της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, μοιάζει αρκετά με την Ομολογία Πίστεως του Γουέστμίνσστερ.

Οικουμενισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως εκκλησία, είναι δραστήρια στην Οικουμενική κίνηση, και συμμετέχει μαζί με την Εκκλησία της Ελλάδος, και άλλες εκκλησίες απ' όλο τον κόσμο, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Επίσης, είναι μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών, του Παγκόσμιου Σύνδεσμου Αναμορφωμένων Εκκλησιών, του Αναμορφωμένου Οικουμενικού Συμβουλίου, και της Εκκλησιαστικής Κοινότητας του Leuenberg. Στην Ελλάδα, είναι βασικό μέλος του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου, ο οποίος συναποτελείται από διάφορες Ευαγγελικές, Πεντηκοστιανές και ανεξάρτητες εκκλησίες.

Σύνοδοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γενική Σύνοδος της εκκλησίας συγκαλείται κάθε δύο χρόνια. Η Γενική σύνοδος αποτελείται από δύο Τοπικές Συνόδους που συγκαλούνται μια φορά το χρόνο, την Νότια και την Βόρεια, και στις οποίες συμμετέχουν οι ποιμένες και οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εδρεύει η Σύνοδος της Βορείου Αμερικής. Πρόεδρος της Γενικής Συνόδου είναι ο ποιμένας της εκκλησίας της Θεσσαλονίκης, Γεώργιος Γούδας.

Η Ε.Ε.Ε. στο εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία διατηρεί ιεραποστολικό έργο στη νότια Αλβανία[8] και στη Βουλγαρία. Εκτός από την Ελλάδα υπάρχουν εκκλησίες στην Κύπρο, στη Γερμανία, στο Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία είναι πολύ δραστήρια σε ανθρωπιστικές, φιλανθρωπικές και οικολογικές δραστηριότητες. Διατηρεί κέντρο αποτοξίνωσης για τοξικομανείς, γηροκομείο, κέντρο παροχής τροφής για τους μετανάστες, κέντρα υποστήριξης εκδιδομένων γυναικών[9], και το περιβαλλοντικό πρόγραμμα "Καθαρή Πόλη", ενώ διοργανώνει και διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, και μουσικά φεστιβάλ. Επίσης λειτουργεί κατασκηνώσεις και κάμπινγκ για παιδιά και ενήλικες, στην Λεπτοκαρυά και στον Κάλαμο. Για την μελέτη της ιστορίας της Ευαγγελικής κίνησης στην Ελλάδα, έχει ιδρύσει το Ελληνικό Ιστορικό Ευαγγελικό Αρχείο.

Το 2010, η Α' Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία, ξεκίνησε ένα πρωτοποριακό για την Ελλάδα εγχείρημα, για την από το μηδέν δημιουργία μιας χριστιανικής εκκλησίας στα Εξάρχεια[10].

Γενικές πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο βαθμός προσέλευσης των πιστών στις τοπικές εκκλησίες είναι υψηλός. Δίδεται μεγάλη έμφαση στα Κατηχητικά σχολεία και στη κίνηση της νεολαίας (Κίνηση Ευαγγελικής Νεολαίας). Η Εκκλησία συνολικά αριθμεί περίπου 6.000 μέλη και παρευρισκόμενους στις συναθροίσεις[11], ενώ η μεγαλύτερη τοπική εκκλησία, η οποία με περίπου 1.500 μέλη αποτελεί και την μεγαλύτερη Προτεσταντική κοινότητα στην Ελλάδα, βρίσκεται στην Κατερίνη[12]. Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν περίπου 30 τοπικές εκκλησίες.

Χριστιανικό Κέντρο Απεξάρτησης «Φιλήμων»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λογότυπο του κέντρου

Μία από τις διακονίες της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι το Χριστιανικό Κέντρο Απεξάρτησης «Φιλήμων» που το 1986 δημιουργήθηκε από την Α' Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία, και ήταν ένα από τα πρώτα κέντρα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και τις διάφορες άλλες ουσίες[13], που λειτούργησαν στην Ελλάδα.

Η πρωτοβουλία για την ίδρυσή του ανήκε στο Λάμπρο Τσούτσα, ένα νεαρό πρώην τοξικομανή, ο οποίος αφού πίστεψε στο Θεό απεξαρτήθηκε. Ο Λάμπρος είχε το όραμα της δημιουργίας ενός κέντρου απεξάρτησης με σκοπό τη διακονία σε νέους ανθρώπους που ζούσαν στην απόρριψη και την περιθωριοποίηση, εξαρτώμενοι από τα ναρκωτικά, κάτι που έγινε πράξη. Από τότε, μέχρι τώρα, χάρη στη διακονία του χριστιανικού κέντρου απεξάρτησης ο Φιλήμων, περίπου 70 άτομα ζουν σήμερα πλήρως απεξαρτημένα. Παράλληλα, με τη θεραπεία μέσα στο κέντρο αποτοξίνωσης, η διακονία του Φιλήμονα επιχειρεί να αγγίξει και τους γονείς των παιδιών, καθώς και την ευρύτερη οικογένειά τους.

Έντυπα - εφημερίδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Reformed Communities in an Eastern Orthodox Culture», Hingoglou P., Fuller Theological Seminary, 1969, Σελ. 87-90.
  2. Σύντομο Ιστορικό της Α' Ε.Ε.Ε.
  3. Βιβλίο «Παύλος Ιακώβου Παυλίδης», Θαβωρίτης Μ., 1985.
  4. Βιβλίο «Πρωτοπορεία και Πρωτοπόροι», Κυριακάκης Μ. Β., 1985.
  5. Ομολογία Πίστεως της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
  6. Φυλλάδιο Μην κρίνεις την αξία από το μέγεθος.... Έκδοση της Α' Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
  7. Τα Τέσσερα Σημεία, αναλυτικά από την επίσημη σελίδα της Α' Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
  8. Έκθεση για το ιεραποστολικό έργο στην Αλβανία, στην επίσημη σελίδα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας
  9. "Το Σωματείο Υποστήριξης και Αποκατάστασης Εκδιδόμενων Ατόμων «Νέα Ζωή» που σχετίζεται με τις Ευαγγελικές εκκλησίες παρέχει βοήθεια και πληροφορίες εδώ και 11 χρόνια σε ιερόδουλες και τραβεστί." Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 14 Μαρτίου 2010, σελ. 45
  10. Εξάρχεια, aeee.gr
  11. Στοιχεία από την Μεταρρυθμισμένη Οικουμενική Σύνοδο.
  12. greekhelsinki.gr
  13. Παρουσίαση του "Φιλήμων" στον "Οδηγό Υπηρεσιών Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Ουσιοεξαρτημένων (ναρκωτικών και οινοπνευματωδών)" του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής και του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά, εθνικού φορέα του E.M.C.D.D.A.

Βλέπε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • gec.gr: Η επίσημη σελίδα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας