Ελευθερισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ελευθερισμός (αγγλ.: libertarianism) ονομάζεται η ηθική θεωρία που υποστηρίζει ότι οι ηθικοί δρώντες είναι ιδιοκτήτες του εαυτού τους και μπορούν να αποκτούν ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε πράγματα του εξωτερικού κόσμου. Σημαντικότερος σύγχρονος εκπρόσωπος του ελευθερισμού είναι ο Αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Ρόμπερτ Νόζικ.[1]

Σε αντίθεση με άλλες δεξιές πολιτικές θεωρίες που παρέχουν εργαλειακές υπερασπίσεις της αγοράς ως μέσου μεγιστοποίησης της ωφέλειας ή διασφάλισης των πολιτικών ελευθεριών, οι ελευθεριστές υπερασπίζονται τις ελεύθερες αγορές επειδή θεωρούν ότι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να διαθέτουν τα κτήματά τους όπως επιθυμούν. Για τους ελευθεριστές, η κρατική παρέμβαση μέσω της αναδιανεμητικής φορολογίας ισοδυναμεί με υποχρεωτική εργασία και παραβιάζει βασικά ηθικά δικαιώματα.[2]

Πέρα από τους δεξιούς ελευθεριστές, υπάρχουν και αριστεροί ελευθεριστές, που αποδέχονται την αρχή της ιδιοκτησίας του εαυτού, αλλά θεωρούν ότι οι φυσικοί πόροι ανήκουν σε όλους εξίσου, κάτι που παρέχει τη βάση για την υποστήριξη κάποιους είδους εξισωτικής αναδιανομής.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Stanford Encyclopedia of Philosophy: Libertarianism». http://plato.stanford.edu/entries/libertarianism/. Ανακτήθηκε στις 07-01-2014. 
  2. Kymlicka, Will (2002). Contemporary Political Philosophy: An Introduction. Oxford: Oxford University Press. σελ. 102–103.