Ελάρα (δορυφόρος)
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ελάρα | |
|---|---|
| Ανακάλυψη | |
| Ανακαλύφθηκε από | C. D. Perrine |
| Ημερομηνία Ανακάλυψης | 2 Ιανουαρίου 1905 |
| Χαρακτηριστικά τροχιάς | |
| Ημιάξονας τροχιάς | 11.740.000 Km |
| Εκκεντρότητα | 0,22 |
| Περίοδος περιφοράς | 259,64 ημέρες |
| Κλίση | 30,66° (προς τον Ισημερινό του Δία) |
| Είναι δορυφόρος του | Δία |
| Φυσικά χαρακτηριστικά | |
| Μέση Ακτίνα | 43 Km |
| Έκταση επιφάνειας | ~23.200 Km² |
| Όγκος | ~333.000 Km³ |
| Μάζα | 8,7 × 1017 kg |
| Μέση πυκνότητα | 2,6 g/cm3 |
| Ισημερινή βαρύτητα επιφάνειας | ~0,031 m/s² |
| Ταχύτητα διαφυγής | ~0,052 km/s |
| Περίοδος περιστροφής | - |
| Κλίση άξονα | - |
| Λευκαύγεια | 0,04 |
| Επιφανειακή θερμοκρασία | ~124 K |
| Φαινόμενο μέγεθος | 16,3 |
Η Ελάρα (Αγγλ. Elara) ή Δίας VII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Charles Dillon Perrine του Αστεροσκοπείου του Λικ το 1905. Πήρε το όνομά του από την Ελάρα, η οποία ήταν κόρη του Ορχομενού και μητέρα του γίγαντα Τιτυού. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα Ήρα, από το όνομα της ομώνυμης θεάς. Από το 1975 όμως και μετά ο δορυφόρος πήρε το σημερινό του όνομα.
|
|||||||||||||||||||||||||||||