Εκρωσισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Εκρωσισμός είναι μια σειρά μέτρων που λαμβάνονταν από τις επίσημες αρχές, με στόχο τον εκρωσισμό των κατοίκων μιας περιοχής, καθώς και η ίδια η διαδικασία της Ρωσικοποίησης - τόσο στη γλώσσα όσο και στον πολιτισμό και θρησκεία. Η πολιτική του Εκρωσισμού έγινε ευρέως διαδεδομένη στο 19o αιώνα. Σε διάφορες περιοχές ο εκρωσισμός πραγματοποιήθηκε με διαφορετικούς τρόπους και είχε διαφορετικό βάθος και τη διάρκεια των επιπτώσεων. Ο όρος έγινε ευρύτερα γνωστός με αποτυχημένο εκρωσισμό της Πολωνίας, της Φινλανδίας και της Ουκρανίας.

Ο Βρετανός ιστορικός Ντζέφρι Χόσκινγκ σημειώνει ότι η πολιτική του εκρωσισμού ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αφού έτσι προωθείται ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας, κατάργηση των τοπικών προνομίων. Κατά τη γνώμη του, ο εκρωσισμός είχε ως στόχο να δώσει σε όλους τους λαούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας την αίσθηση του ανήκειν στη Ρωσία, στο παρελθόν της, στις παραδόσεις της.

Ανάλογα σχεδία συναντάμε και σε άλλες χώρες όπως η γερμανοποίηση των Τσέχων στην Αυστρία και στη Γερμανία, η αγγλοποίηση των Ιρλανδών, των Γάλλο-καναδών, Φιλιπινέζων.

Ιστορία εκρωσισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σχέδιο εκρωσισμού για πρώτη φορά έλαβε χώρα τον 16ο αιώνα μετά την κατάκτηση Χανάτου του Καζάν. Τα βασικά στοιχεία αυτής της διαδικασίας ήταν ο εκχριστιανισμός και η εφαρμογή της ρωσικής γλώσσας ως μόνης διοικητικής γλώσσας. Μετά τη Ρωσική ήττα στον πόλεμο της Κριμαίας το 1856 και την πολωνική εξέγερση του 1861, ο τσάρος Αλέξανδρος Β΄ επιτάχυνε το σχέδιο εκρωσισμού για να μειωθεί ο κίνδυνος των μελλοντικών εξεγέρσεων. Στη Ρωσία διέμεναν πολλές μειονοτικές ομάδες, και ο εξαναγκασμός αποδοχής της ρωσικής κουλτούρας από αυτούς ήταν μια προσπάθεια για την πρόληψη των μελλοντικών επαναστάσεων.[1]

Μέθοδοι εκρωσισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η εξάπλωση της ρωσικής γλώσσας στη διοίκηση και στην εκπαίδευση.
  • Εξάπλωση της Ρωσικής Ορθοδοξίας: το βάπτισμα των εθνών, Ένωσης με μη Ορθόδοξους, η κατάργηση των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, κάτι που θα ρύθμιζε τη ζωή σύμφωνα με το ρωσικό ημερολόγιο των διακοπών και των εθίμων.
  • Η κατάργηση της εθνικής αυτονομίας. Για παράδειγμα, η Αυτόνομη Δημοκρατία των Γερμανών του Βόλγα.
  • Εκρωσισμός ονομάτων,επωνύμων και τοπωνυμιών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Geoffrey Hosking. Russia: people and empire, 1552-1917. Harvard University Press, 1997 ISBN 0674781198, 548 pages, Стр. 367