Δόλωνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Δόλωνας (Δόλων) ήταν ο μόνος γιος του Τρωαδίτη κήρυκα Ευμήδη, ο οποίος είχε 5 κόρες.

Ο Δόλων δεν είχε ωραίο παράστημα, αλλά ήταν ταχύτατος στο τρέξιμο («είδος μεν έην κακός, αλλά ποδώκης») και ήταν ο μόνος που δέχθηκε την πρόταση του Έκτορα να μπει ως κατάσκοπος στο στρατόπεδο των Αχαιών, για να μάθει τις αληθινές προθέσεις τους, κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Η ανταμοιβή του θα ήταν το άρμα και τ' αθάνατα άλογα του Αχιλλέα, όταν θα τελείωνε ο πόλεμος.

Ο Δόλων φόρεσε το τομάρι ενός λύκου και ξεκίνησε τη νύχτα. Τον αντιλήφθηκαν όμως ο Οδυσσέας και ο Διομήδης και τον αιχμαλώτισαν. Τον ανάγκασαν να αποκαλύψει το σύνθημα και τα μυστικά σχετικώς με τη διάταξη του στρατού των Τρώων και στη συνέχεια τον σκότωσαν.

Εκτός από την Ιλιάδα (Κ 314-348), ο Δόλωνας αναφέρεται και στην Αινειάδα του Βιργιλίου (βιβλίο ΧΙΙ), καθώς και στην τραγωδία «Ρήσος» του Ευριπίδη (είναι ένα από τα πρόσωπα του δράματος).



Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969