Δούρις ο Σάμιος
Ο Δούρις 340 π.Χ.-Σάμος-260 π.Χ. ήταν ιστορικός, μαθητής του Θεοφράστου και για μικρό χρονικό διάστημα τύραννος της πατρίδος του (301 π.Χ). Ήταν γιος του Διοκλέους, όπως αναφέρεται στο Βυζαντινό λεξικό του 10ου αι. Σούδα ή Σουίδα. Μεταξύ των ιστορικών του έργων, από τα οποία σώζονται μόνο λίγα αποσπάσματα, αλλά κυρίως από αναφορές σ΄ αυτόν πολλών συγγραφέων[1] με τις στερεότυπες φράσεις «ως ιστορεί Δούρις» ή «έφη Δούρις»,[2] πρέπει να αναφερθεί το Ιστορίαι (γνωστό και ως Ελληνικά ή Μακεδονικά), που αποτελεί συνέχεια των Ελληνικών του Ξενοφώντα έως τον θάνατο του Λυσιμάχου καθώς και μια ιστορία του Αγοθοκλέους, τυράννου των Συρακουσών. Έγραψε επίσης για θέματα λογοτεχνίας και μουσικής και υπήρξε ο πρώτος που ασχολήθηκε με την τέχνη. Τα ιστορικά του έργα χρησιμοποιήθηκαν στη ρωμαϊκή εποχή από τον Κορνήλιο Νέπωτα, τον Διόδωρο Σικελιώτη (έμμεσα) και τον Πλούταρχο. Στην Ολυμπία υπήρχε άγαλμά του ως νικητή σε αγώνα πυγμαχίας όταν βρίσκονταν σε νεαρή ηλικία.[3]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Όπως ο Πλούταρχος, ο Διογένης Λαέρτιος, Ποσειδώνιος, Θεόπομπος κ.ά.
- ↑ Στο «Treasure Lingua Graecum» αναφέρεται 259 φορές.
- ↑ Λεξικό του αρχαίου Κόσμου, Γιάννης Λάμψας, εκδ. Δομή ISBN 960-6669-33-5
