Δοτική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Δοτική είναι η πτώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας την οποία μεταχειριζόμαστε όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε σε ποιόν πρέπει να δοθεί κάτι. Στα νέα ελληνικά η δοτική έχει εξαφανιστεί από την κλίση όλων των πτωτικών μερών του λόγου. Είναι σε πλήρη χρήση σε άλλες γλώσσες, όπως στη γερμανική.

Η Δοτική ήταν στην αρχαία ελληνική γλώσσα μία από τις πλάγιες πτώσεις.

Χρησιμοποιώντας τη δοτική απαντούμε στην ερώτηση σε ποιον; (Παράδειγμα από τα ευαγγελικά κείμενα : Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.)

Υπάρχουν στην νέα ελληνική γλώσσα κατάλοιπα χρήσης της δοτικής από αρχαιότερες φάσεις της γλώσσας, και χρησιμοποιούνται συνήθως επιρρηματικά, π.χ. τω όντι, εν τω μεταξύ, τοις μετρητοίς κλπ.