Διαρκές έγκλημα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Στην ποινική επιστήμη διαρκές έγκλημα, σε αντίθεση του στιγμιαίου, χαρακτηρίζεται εκείνο του οποίου η προσβολή έννομου αγαθού παρατείνεται χρονικά όσο εξακολουθεί η δημιουργηθείσα εκ του δράστη κατάσταση[1], ή εκείνο του οποίου όχι μόνο η παραγωγή παράνομου αποτελέσματος αλλά και η διατήρηση αυτού πληροί αδιάκοπα την αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος[2].
Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι η συνεχιζόμενη παράνομη κατακράτηση ατόμου, η εκούσια ή ακούσια απαγωγή, η αρπαγή κ.λπ.
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Χωραφάς: Πλημ. Θεσσαλονίκης, Απόφ.323/1968 - "Ποινικά Χρονικά" ΙΕ¨/330
- ↑ Ανδρουλάκης: Πλημ. Θεσσαλονίκης, Απόφ.323/1968 - "Ποινικά Χρονικά" ΙΕ¨/330
[Επεξεργασία] Πηγές
- Δ. Τζιώρας «Σύστημα Ελληνικής Ποινικής Δικονομίας» τομ. Β΄, σελ.156.
- Π. Πιστογιάννης «Ανακριτική» - Θεσσαλονίκη 1983. σελ.68.
