Διαλεκτικό συνεχές
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Με τον όρο διαλεκτικό συνεχές στη γλωσσολογία εννοείται το φαινόμενο ενός γεωγραφικού συνεχούς που παράγεται πάνω στον χάρτη εξαιτίας των κρίκων της γλωσσικής αλυσίδας που συνδέει γειτονικές μεταξύ τους γεωγραφικές περιοχές. Όσο περισσότερο απέχουν μεταξύ τους δυο συγγενείς διάλεκτοι τόσο περισσότερο διαφοροποιούνται. «Η σταδιακή διαβάθμιση των διαλεκτικών διαφορών που εμφανίζει ένα διαλεκτικό συνεχές καθιστά εμφανή τη δυσκολία που υπάρχει, όταν θελήσει κανείς να καθορίσει ένα ακριβές όριο που να διαχωρίζει μια γλώσσα από μια άλλη συγγενή της πάνω στον χάρτη»[1], δεδομένου ότι τα όρια μεταξύ συγγενών διαλέκτων καθορίζονται κυρίως με ιστορικά και κοινωνικά κριτήρια[2].
[Επεξεργασία] Σημειώσεις παραπομπές
- ↑ Μαρία Κακριδή-Φερράρι, «Διάλεκτος», στο Θεωρία και ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Ανάκτηση 15 Οκτωβρίου, 2008
- ↑ Ρέα Δελβερούδη, «Γλώσσα και διάλεκτος» στο Θεωρία και ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Ανάκτηση 15 Οκτωβρίου, 2008. Επίσης Haugen, E. 1972, 103 και Saussure, F. de. [1916] 1979, 240-241.
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Saussure, F. de [1916] 1979, Mαθήματα γενικής γλωσσολογίας, μτφρ. Φ. Δ. Aποστολόπουλος, Παπαζήσης, Aθήνα.
- Haugen, E. 1972, «Dialect, language, nation», στο Sociolinguistics: Selected Readings, επιμ. J. B. Pride & J. Holmes, 97-111, Penguin Books, London.
