Διάβολος

Ο Διάβολος στην Κόλαση, από το Βαπτιστήριο του Σαν Τζιοβάνι (Battistero di San Giovanni), Φλωρεντία, περ. 1274.

Διάβολος, που σημαίνει «ο διαβάλλων, συκοφάντης», είναι όνομα που χρησιμοποιείται στην Αγία Γραφή για να προσδιοριστεί ο αρχηγός των πονηρών πνευμάτων και του κόσμου τούτου. Αναφέρεται και ως Σατανάς, όρος εβραϊκής προέλευσης που σημαίνει «εναντιούμενος, ανθιστάμενος». Αποκαλείται έτσι καθώς περιγράφεται ότι έχει στραφεί ενάντια στον Θεό και στο θέλημά Του, προσπαθώντας να εξαπατήσει και να θέσει υπό τον έλεγχό του την ανθρωπότητα, στρέφοντας και αυτήν ενάντια στον Θεό. Πρώτη αναφορά σ΄ αυτόν γίνεται στο βιβλίο Γένεση (2:8) της Παλαιάς Διαθήκης όπου φερόταν και αυτός εγκατεστημένος στον Κήπο της Εδέμ.

Στον μεταβιβλικό Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό ο Διάβολος φέρεται να έχει προαχθεί και να ηγείται στρατιών διαβόλων, καλούμενος και "Άρχοντας των διαβόλων".

Από τη συνηθισμένη χρήση του ονόματος του Διαβόλου στην εκκλησία, ως εχθρού του έργου του Χριστού και κάθε ηθικής αρχής, έγινε γνωστός όχι μόνο στον ελληνικό, αλλά σε όλους τους χριστιανικούς λαούς. Στο Ισλάμ ο Σεϊτάν ή Ίμπλις θεωρείται ένα ασήμαντο και ανόητο πρόσωπο.

Μεταφορικά σημαίνει τον έξυπνο, τον τετραπέρατο, το ζωηρό, αλλά και τον κακόβουλο, το μοχθηρό.

Άλλες ονομασίες του Διαβόλου

• Αρχιδιάβολος
• Σατανάς
• Εωσφόρος
• Μεφιστοφελής
• Εξ' από 'δώ
• Μαμωνάς
• Πονηρός
• Αντίχριστος
• Σαμαέλ
• Λούσιφερ

Υποσημειώσεις

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 12:31 Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία "νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω·"

ΙΩΑΝΝΟΥ Α΄ 5:19 Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία "οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται."