Δεύτερη Σύνοδος της Λυών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Πρώτη Σύνοδος της Λυών, η Δέκατη Τρίτη Οικουμενική Σύνοδος, έλαβε χώρα το 1245.
Δεύτερη Σύνοδος της Λυών
Ημερομηνία 1272-1274
Αποδεκτή από Καθολική Εκκλησία
Προηγούμενη σύνοδος Πρώτη Σύνοδος της Λυών
Επόμενη σύνοδος Σύνοδος της Βιέννης
Συγκλήθηκε από Πάπας Γρηγόριος Ι΄
Προέδρευσε Πάπας Γρηγόριος Ι΄
Συμμετοχή 560 (επίσκοποι και ηγούμενοι)
Θέματα συζήτησης Κατάκτηση των Αγίων Τόπων, Μεγάλο Σχίσμα, filioque, κονκλάβια
Έγγραφα και δηλώσεις Έγκριση των Δομινικανών και των Φραγκισκανών, φαινομενική επίλυση του Μεγάλου Σχίσματος, δεκάτη για την σταυροφορία, εσωτερικές μεταρρυθμίσεις
Χρονολογικός κατάλογος Οικουμενικών συνόδων

Η Δεύτερη Σύνοδος της Λυών ήταν η δέκατη τέταρτη οικουμενική σύνοδος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, συγκλήθηκε στις 31 Μαρτίου 1272 και διεξήχθη στη Λυών, στην Γαλλία, το 1274. [1] Ο Πάπας Γρηγόριος Ι΄ προέδρευσε στη σύνοδο, καλούμενος να δράσει με δέσμευση από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ για να επανενώσει την Ανατολική εκκλησία με την Δυτική.[2]Την σύνοδο παρακολούθησαν πεντακόσιοι επισκόπους, εξήντα ηγούμενους[3] και περισσότερους από χίλιους ιεράρχες ή τους αντιπροσώπους τους, ανάμεσα στους οποίους ήταν οι αντιπρόσωποι των πανεπιστημίων. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού ακροατών, αυτοί που είχαν έρθει στη Λυών χωρίς να έχουν ειδικά προσκληθεί "πήραν άδεια να αναχωρήσουν με τις ευχές του Θεού" και του Πάπα. Μεταξύ άλλων οι οποίοι προσήλθαν στη σύνοδο ήταν ο Ιάκωβο Α' της Αραγωνίας, τον πρέσβη του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου με μέλη του Ελληνικού κλήρου και οι πρέσβεις του Abaqa Khan του Ιλχανάτου. Ο Θωμάς Ακινάτης είχε κληθεί στη σύνοδο, αλλά πέθανε καθ' οδόν στο Φροζινόνε. Ο Μποναβεντούρε ήταν παρών στις πρώτες τέσσερις συνεδριάσεις, αλλά πέθανε στη Λυόν στις 15 Ιουλίου.

Επιπλέον της Αραγωνίας, την οποία εκπροσωπούσε προσωπικά ο Ιάκωβος, αντιπρόσωποι των βασιλέων της Γερμανίας, της Σκωτίας, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Σικελίας [4] ήταν επίσης παρόντες, ενώ απεσταλμένοι εκπροσωπούσαν τα βασίλεια της Νορβηγίας, της Σουηδίας, της Ουγγαρίας, της Βοημίας, του "βασιλείου της Δακίας" και του δουκάτου της Πολωνίας.


Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Ο Γρηγόριος Ι΄ συγκάλεσε την γενική σύνοδο στις 31 Μαρτίου 1272 . . outlined three themes: union with the Greeks, the crusade, and the reform of the church. Regarding the third theme, which was not only traditional in medieval councils but was also required by the actual state of ecclesiastical morals, the pope in March 1273 sought the opinion of all christian people and asked for their help. After long preparatory arrangements the council assembled at Lyons and opened on 7 May 1274 . . . Οι Έλληνες έφθασαν αργά, στις 24 Ιουνίου, αφότου είχαν ναυαγήσει . . . The council had six general sessions: on 7 and 18 May, 4 (or 7) June, and in July on the 6th, the 16th and 17th. (from Papal Encyclicals.net, accessed 23 January 2012
  2. Wetterau, Bruce. World history. New York: Henry Holt and company. 1994
  3. Papal Encyclicals.net
  4. Η Σικελική αντιπροσωπεία ήταν αυτή που στάλθηκε από τον Κάρολο του Ανζού, τον οποίο η Παποσύνη είχε τοποθετήσει στον θρόνο της Σικελίας το 1266, προς ζημία των Αραγονικών διεκδικήσεων. Η εξέγερση προς όφελος της Αραγωνίας που ονομάσθηκε Σικελικός Εσπερινός έλαβε χώρα στις 30 Μαρτίου 1282.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]