Δανάη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
«Δανάη», έργο του Ανρί Φαντίν-Λατούρ, Μουσείο της Τέχνης και της Βιομηχανίας του Ρουμπέ, Γαλλία.

Κατά την ελληνική μυθολογία η Δανάη ήταν μοναχοπαίδι του Ακρίσιου, βασιλιά του Άργους και της Ευρυδίκης, κόρης του Λακεδαίμονα, και μητέρα του ημίθεου ήρωα Περσέα.

Ο μύθος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο βασιλιάς Ακρίσιος είχε λάβει ένα χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο θα τον σκότωνε ο εγγονός του. Γι' αυτό, αποφάσισε να κλειδώσει τη Δανάη μαζί με την τροφό της σε μια υπόγεια φυλακή της οποίας οι τοίχοι είχαν επενδυθεί με μεταλλικές πλάκες. Τη Δανάη, όμως, ερωτεύθηκε ο Δίας, που μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή και έτσι εισχώρησε στη φυλακή της. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Περσέας.

«Ea voluntate Iovis delata est in insulam Seriphum, quam piscator Dictys cum invenisset, effracta ea vidit mulierem cum infante, quos ad regem Polydectem perduxit, qui eam in coniugio habuit et Perseum educavit in templo Minervae».[1]

Τα κύματα έφεραν την λάρνακα στις ακτές της Σερίφου], όπου μπλέχτηκε στα δίκτυα του φτωχού ψαρά Δίκτυος, αδελφού του βασιλιά του νησιού Πολυδέκτου. Πίνακας του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ.

Ο Ακρίσιος, όταν κάποτε άκουσε το κλάμα του παιδιού και έμαθε για τη γέννηση του εγγονού του, σκότωσε τη τροφό και κλειδώνοντας τη Δανάη και τον μικρό Περσέα σε ένα μπαούλο το έριξε στη θάλασσα. Το μπαούλο ξεβράστηκε στη Σέριφο, όπου και το μάζεψε ο ψαράς Δίκτυς και το μετέφερε στον αδερφό του, το βασιλιά Πολυδέκτη, σώζοντας έτσι τη ζωή μητέρας και γιου. Κατά τον Φερεκύδη, ο Πολυδέκτης περιποιούνταν αυτούς "ως αν συγγενείς αυτού όντας". Εκεί και ανδρώθηκε ο Περσέας.
Όμως ο Πολυδέκτης τελικά αγάπησε την Δανάη και θεωρώντας τον Περσέα εμπόδιο τού ανέθεσε το φόνο των Γοργόνων βέβαιος ότι θα τον σκότωναν. Ο Περσέας όμως βοηθούμενος από τους θεούς γύρισε θριαμβευτής βρίσκοντας την μητέρα του Ικέτιδα σε ναό μαζί με τον σωτήρα του Δίκτυ καταδιωκόμενους από τον Πολυδέκτη. Τότε εις μεν αυτόν παρουσίασε το κεφάλι της Γοργόνας Μέδουσας όπου και τον απολίθωσε, τον δε Δίκτυ κατέστησε βασιλιά της Σερίφου και τη μητέρα του Δανάη επανέφερε στο Άργος στη πατρίδα τους.

Η Δανάη στην τέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μύθος αυτός είναι ένας από τους πολύ χαρακτηριστικούς της ελληνικής μυθολογίας, που παρόμοια επαναλαμβάνεται σε πολλές αρχαίες θρησκείες, όπως η περίπτωση της διάσωσης στη θάλασσα ή ποταμούς προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης (Ιησούς του Ναυί κ.ά.), της αρχαίας Ρωμαϊκής θρησκείας (Ρώμου και Ρωμύλου), αλλά κ.ά. Η δε γέννηση παρθένου αναφέρεται σε πολλούς μύθους στη Ελληνική Μυθολογία, καθώς απαντάται και στην Αιγυπτιακή, και την αρχαία Ινδική.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο αστεροειδής 61 Δανάη (61 Danae), που ανακαλύφθηκε το 1860, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Υγίνος , Fabulae 63

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • "Νεότερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.712