Γραικομάνοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Έγγραφο ιερέων, εφόρων, επιτρόπων.. έτους 1904 από το Βλάντοβο σημ. Άγρας Πέλλας
Ο Σταύρος Τσίλης από το Μαυρόκαμπο Καστοριάς έδρασε ως Οπλίτης κατά τη διάρκεια των πρώτων ελληνοβουλγαρικών αναταράξεων στην περιοχή, ειδικότερα μετά την εξέγερση του Ίλιντεν. Eίχε συγκρουσθεί με συγχωριανούς του οι οποίοι είχαν προσηλυτιστεί στην Βουλγαρική Εξαρχία και φοβούμενος για την ζωή του εγκατέλειψε την γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε προσωρινά στην Αθήνα.[1]

Ο όρος Γραικομάνοι (βουλγ.: Гъркомани, Garkomani), (σλαβ. : Гркомани, Grkomani), χρησιμοποιείται σε Βουλγαρία και ΠΓΔΜ ως υποτιμητικός χαρακτηρισμός για μια κατηγορία σλαβοφώνων της ελληνικής Μακεδονίας που δεν εναρμονίσθηκαν με τις απαιτήσεις ή επιταγές της βουλγαρικής εξαρχίας . Οι γραικομάνοι[2] θεωρούνται ως ομογενείς στην Ελλάδα και ως εξελληνισμένη μειονότητα στις παραπάνω χώρες.[3]


Δείτε επίσης [Επεξεργασία]


Παραπομπές [Επεξεργασία]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]