Γραικομάνοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Έγγραφο ιερέων, εφόρων, επιτρόπων.. έτους 1904 από το Βλάντοβο σημ.Άγρας Πέλλας
Ο έλληνας γιατρός Νικόλαος Πίκκολος γεννήθηκε στο Βέλικο Τάρνοβο της σημερινής Βουλγαρίας.
Ο Θωμάς Χρήστου, "Ρώμπακας" από τη Βυσσινιά Καστοριάς διετέλεσε ομαδάρχης του Τσόντου Βάρδα και αργότερα συμμετείχε ως εθελοντής στους δύο Βαλκανικούς πολέμους και στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο.
Ο Σταύρος Τσίλης από το Μαυρόκαμπο Καστοριάς έδρασε ως Οπλίτης κατά τη διάρκεια των πρώτων ελληνοβουλγαρικών αναταράξεων στην περιοχή, ειδικότερα μετά την εξέγερση του Ίλιντεν. Eίχε συγκρουσθεί με συγχωριανούς του οι οποίοι είχαν προσηλυτιστεί στην Βουλγαρική Εξαρχία και φοβούμενος για την ζωή του εγκατέλειψε την γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε προσωρινά στην Αθήνα.[1]

Ο όρος Γραικομάνοι (βουλγ.: Гъркомани, Garkomani, σλαβ. : Гркомани, Grkomani), χρησιμοποιείται σε Βουλγαρία και ΠΓΔΜ ως χαρακτηρισμός για μια κατηγορία σλαβόφωνων της οθωμανικής Μακεδονίας που δεν εναρμονίσθηκαν με τις απαιτήσεις ή επιταγές της βουλγαρικής εξαρχίας. Οι γραικομάνοι[2] θεωρούνται ως ομογενείς στην Ελλάδα και ως εξελληνισμένη μειονότητα στις παραπάνω χώρες.[3]

O γλωσσολόγος και νεοελληνιστής Πήτερ Μάκριτζ έχει διατυπώσει την υπόθεση ότι το «grekoman» δημιουργήθηκε ως γαλλοφανής λέξη (grécomane).[4]


Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]