Γκυστάβ Ντορέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκυστάβ Ντορέ
Doré by Nadar 1867 cropped.jpg
Φωτογραφία του Ναντάρ, 1867
Πραγματικό όνομα Πολ Γκυστάβ Ντορέ
Γέννηση 6 Ιανουαρίου 1832
Τόπος γέννησης Στρασβούργο
Θάνατος 23 Ιανουαρίου 1883
Τόπος θανάτου Παρίσι
Εθνικότητα Γάλλος
Είδος Τέχνης Εικονογραφία, Γλυπτική, Χαρακτική
Βραβεύσεις Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής και Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Κοινά

Ο Γκυστάβ Ντορέ (/dɔːˈreɪ/; Γαλλικά: [ɡystav dɔʁe]; 6 Ιανουαρίου 1832 – 23 Ιανουαρίου 1883) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης, εικονογράφος γλύπτης και χαράκτης.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Στρασβούργο στις 6 Ιανουαρίου 1832. Σε ηλικία 12 ετών άρχισε να σκαλίζει σε τσιμέντο. Στην ηλικία των δεκαπέντε ο Ντορέ ξεκίνησε την καριέρα του ως γελοιογράφος για την γαλλική εφημερίδα Le Journal pour rire[1], και στη συνέχεια άρχισε να κερδίζει διαγωνισμούς ανάθεσης εικονογράφησης για βιβλία των Ραμπελαί, Μπαλζάκ, Μίλτον και του Δάντη.

Το 1853 τού ζητήθηκε να εικονογραφήσει τα έργα του Λόρδου Βύρωνα[2]. Η συγκεκριμένη ανάθεση ακολουθήθηκε από την εικονογράφηση της Νέας Βίβλου. Το 1856 εικονογράφησε το Ο θρύλος του περιπλανώμενου Ιουδαίου για ένα σύντομο ποίημα του Πιερ-Ζαν ντε Ρανζέ εμπνευσμένο από μυθιστόρημα του Οζέν Συ το 1845.[3][4].

Ο Δον Κιχώτης και ο βοηθός του, Σάντσο Πάντσα, σε εικονογράφηση του Ντορέ

Στη δεκαετία 1860 εικονογράφησε γαλλική έκδοση του Δον Κιχώτη του Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Οι εικογραφήσεις του ιππότη και του ακολούθου του, Σάντσο Πάντσα, έγιναν τόσο διάσημες ώστε επηρέασαν αναγνώστες, καλλιτέχνες, ακόμη και θεατρικούς ή κινηματογραφικούς σκηνοθέτες ως προς την όψη των δύο χαρακτήρων. Ο Ντορέ εικονογράφησε επίσης μια έκδοση από το έργο Το Κοράκι του Έντγκαρ Άλλαν Πόε το 1883[5].

Οι εικονογραφήσεις του Ντορέ για την αγγλική Βίβλο το 1866 έτυχαν ευρείας απήχησης και το 1867 ο εικονογράφος έκανε μια μεγάλη έκθεση του έργου του στο Λονδίνο. Αυτή η έκθεση οδήγησε στην ίδρυση της Doré Gallery στην Bond Street, του Λονδίνου. Το 1869, Μπλασάρντ Τζέρολντ (Blanchard Jerrold), γιος του Ντάγκλας Ουίλιαμ Τζέρολντ (Douglas William Jerrold), του πρότεινε να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο του Λονδίνου. Ο Τζέρολντ είχε πάρει την ιδέα από το έργο ιδέα από το Μικρόκοσμος του Λονδίνου παραγωγή των Ρούντολφ Άκερμαν (Rudolph Ackermann), Ουίλιαμ Πάιν (William Pyne), και Τόμας Ρόουλαντσον (Thomas Rowlandson) το 1808. O Ντορέ υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τους εκδότες Grant & Co με αντίτιμο ένα υπέρογκο ποσό (£10,000 ανά έτος) και την υποχρέωση της παραμονής του επί τρεις μήνες ανά έτος στο Λονδίνο. Αν και ο Ντορέ ήταν γνωστός εκείνη την εποχή κυρίως για τους πίνακές του, οι ξυλογραφίες και τα χαρακτικά που έκανε για τον Τζέρολντ, είναι εκείνα για τα οποία πραγματικά διακρίθηκε ως καλλιτέχνης με ατομικό όραμα.

Το ολοκληρωμένο βιβλίο, London: A Pilgrimage, (Λονδίνο: Ένα Προσκύνημα) με 180 χαρακτικά, δημοσιεύτηκε το 1872. Παρόλο που είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία και έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από το αναγνωστικό κοινό, το έργο έλαβε αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς της εποχής. Ορισμένες από αυτές τις κριτικές ήταν στραμμένες στο γεγονός ότι ο Ντορέ φαινόταν να εστιάζει στη φτώχεια ορισμένων τμημάτων του Λονδίνου. Κατηγορήθηκε επίσης από το The Art Journal ότι περισσότερο "επινοούσε παρά απεικόνιζε"[6]. Η εφημερίδα Westminster Review 'εγραψε πως "ο Ντορέ μάς δίνει σκίτσα με τα πλέον κοινότυπα και εκχυδαϊσμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά"[7]. Παρά τις αρνητικές κριτικές, ο Ντορέ έλαβε αναθέσεις και από άλλους Βρετανούς εκδότες.

Η ύστερη περίοδος του Ντορέ περιλαμβάνει εικονογραφήσεις των νέων εκδόσεων των Έργα του Τόμας Χουντ, Η Μπαλλάντα του Γέρου Ναυτικού του Κόουλριτζ, Χαμένος Παράδεισος, του Μίλτον , Τα Ειδύλλια του Βασιλιά, του Τέννυσον, και της Θείας Κωμωδίας. Το έργο του Ντορέ εμφανίστηκε επίσης στην εβδομαδιαία εφημερίδα The Illustrated London News.

Ο Ντορέ ποτέ δεν παντρεύτηκε, και συνέχισε να ζει με τη μητέρα του στο Παρίσι, εικονογραφώντας βιβλία έως τον θάνατό του μετά από σύντομη ασθένεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο κοιμητήριο Περ Λασέζ του Παρισιού.

Παραπομπές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Lyons, Martin (2011). Books: A Living History. Los Angeles: Getty Publications. σελ. 135. ISBN 978-1-60606-083-4. 
  2. Complete Works of Lord Byron illustrated by Ch. Mettais, Bocourt, G. Doré. Published by J. Bry, Paris, 1853. Η εκδοχή στο archive.org είναι στα γαλλικά, αλλά στις εικογραφήσεις δεν αναφέρεται ποιου από τους τρεις εικονογράφους είναι. Μια χειρόγραφη σημείωση στη σελίδα 5 επισημαίνει ότι σε άλλη έκδοση, του 1856, δεν αναφέρεται το όνομα του Ντορέ σε αυτά των εικονογράφων του βιβλίου, αν και οι εικόνες του εξακολουθούν να υπάρχουν στιο βιβλίο.
  3. Zafran, with Robert Rosenblum and Lisa Small, editors, Eric (2007). «Fantasy and Faith: The Art of Gustave Dore». Yale University Press. http://yalepress.yale.edu/yupbooks/book.asp?isbn=9780300107371. 
  4. and "with additional verses by Pierre Dupont in cooperation with Doré, 1857." Willis's price current: a catalogue of superior second hand books.[1]
  5. Quinn, Arthur Hobson. Edgar Allan Poe: A Critical Biography. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1998. p. 252. ISBN 0-8018-5730-9
  6. Ackyroyd, Peter (2005). London: A Pilgrimage (introduction). Anthem Press. σελ. xix. 
  7. Chapman, J (1873). The Westminster Review, Vol 99. σελ. 341. 

Επιλεγμένη φωτοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα