Γεώργιος Τουπόου Ε΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Τουπόου Ε΄
USMC-110802-M-AI118-010.jpg
Περίοδος εξουσίας
11 Σεπτεμβρίου 2006 – 18 Μαρτίου 2012
Στέψη 1 Αυγούστου 2008
Προκάτοχος Ταουφαχάου Τουπόου Δ΄
Διάδοχος Τουπόου ΣΤ΄
Γέννηση 4 Μαΐου 1948
Τονγκατάπου, Τόνγκα
Θάνατος 18 Μαρτίου 2012 (63 ετών)
Ποκ Φου Λαμ, Χονγκ Κονγκ
Θρησκεία Μεθοδιστής

Ο Γεώργιος Τουπόου Ε΄ (4 Μαΐου 1948 - 18 Μαρτίου 2012) ήταν ο Βασιλιάς των Τόνγκα από το 2006 ως το θάνατό του. Γιος του Ταουφααχάου Τουπόου Δ', έγινε Βασιλιάς μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 11 Σεπτεμβρίου 2006.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην καθημερινή ζωή, ήταν περισσότερο γνωστός με το όνομα Tupoutoa. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελβετία και τη δευτεροβάθμια στο King's College του Ώκλαντ (Νέα Ζηλανδία). Συνέχισε τις σπουδές του στην Οξφόρδη και στη Βασιλική Ακαδημία του Στρατού στο Σάντχερστ της Αγγλίας.

Είναι παντρεμένος χωρίς νόμιμα παιδιά, ωστόσο έχει ένα εξώγαμο τέκνο, την Ιλίμα Λέι Τόχι. Με βάση το Σύνταγμα, η κόρη του δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει δικαιώματα επί του θρόνου στο μέλλον.[1]

Προτού γίνει βασιλιάς άσκησε επιχειρηματική δραστηριότητα και βάσει του νόμου έπαυσε να έχει λογαριασμούς από τις επιχειρήσεις του.

Αξιώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγινε Διάδοχος του θρόνου στις 4 Μαΐου του 1966. Χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1979-1998. Ορκίστηκε Βασιλιάς στις 11 Σεπτεμβρίου του 2006[2][3].

Η επίσημη στέψη του έγινε στις 1η Αυγούστου του 2008[4] . Αρχικά η στέψη προγραμματιζόταν να λάβει χώρα το 2007, αναβλήθηκε όμως καθώς δόθηκε προτεραιότητα στην ανοικοδόμηση της πρωτεύουσας, Νουκουαλόφα, έπειτα από τις ταραχές του 2006.[5]

Τον Ιούλιο του 2008, τρεις ημέρες πριν την επίσημη στέψη του (1η Αυγούστου), ο βασιλιάς ανακοίνωσε ότι θα αφήσει τις περισσότερες εξουσίες του και θα ενεργεί στα περισσότερα ζητήματα με βάση τις οδηγίες του πρωθυπουργού του.[6] Ο πρωθυπουργός επίσης θα είναι αρμόδιος για τα καθημερινά ζητήματα.[7]Ο Τουπόου θα έχει τις εξουσίες του διορισμού δικαστών αλλά και της μετατροπής ποινών.[8] Επιπλέον, ο ίδιος ανακοίνωσε τη διενέργεια εκλογών το 2010 και ανήγγειλε κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση.[9]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2012 ο Μονάρχης μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Χονγκ Κονγκ, όπου και πέθανε στις 18 Μαρτίου.[10]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]