Γεώργιος Ζαρίφης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Γεώργιος Ζαρίφης

Ο Γεώργιος Ζαρίφης (1806 - 1884) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης.

Γεννήθηκε το 1806 στη νήσο Αλώνη (Πασά Λιμάνι) κοντά στο Προικονήσι, της Προποντίδας στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι γονείς του ήταν πτωχοί. Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821 όπου και ξέσπασε μεγάλος διωγμός των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη αποδήμησε δεκαπεντάχρονος μαζί με τους γονείς του στην Οδησσό, όπου εκεί προστατεύτηκε από τον τότε Τσάρο της Ρωσίας και σπούδασε στο Λύκειο Ρισελιέ. Το 1830 ήλθε στην Ελλάδα και διορίστηκε επί Ι. Καποδίστρια γραμματέας της διοικήσεως Καρύταινας. Μετά τον θάνατο του Καποδίστρια επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη όπου και προσελήφθη υπάλληλος στον εμπορικό οίκο του Στέφανου Ζαφειρόπουλου, όπου αργότερα έγινε συνέταιρος του Δημητρίου Ζαφειρόπουλου ο οποίος τον εκτίμησε τόσο πολύ που του έδωσε το χέρι της θυγατέρας του Ελένης.

Στη συνέχεια ο Γ. Ζαρίφης ίδρυσε δικό του εμπορικό οίκο που τον μετέτρεψε σε σημαντική εμπορική τράπεζα σε σημείο που έγινε πιστωτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εξαιτίας όμως της πολύ επικίνδυνης οικονομικής κατάστασης που είχε περιέλθει το οθωμανικό δημόσιο χρέος, ο Γ. Ζαρίφης μαζί και με άλλους Έλληνες τραπεζίτες, Κωνσταντινοπολίτες και Χιώτες, πρωτοστάτησε στην επιβολή του πρώτου Διεθνή Οικονομικού Ελέγχου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπέρ των Ελλήνων αλλά και ξένων πιστωτών. Συνέπεια αυτού ήταν ο Γ. Ζαρίφης να γίνει κυριολεκτικά πάμπλουτος.
Σημειώνεται ότι ο οικονομικός εκείνος έλεγχος που επιβλήθηκε τελικά το 1888 έπαυσε να ισχύει το 1923 με μονομερή απόφαση του Κεμάλ Ατατούρκ.

Ο Ζαρίφης απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1884 στην Κωνσταντινούπολη.

Το ευεργετικό του έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επιβλητικό κτίριο της Μεγάλης του Γένους Σχολής.

Ο Ζαρίφης έγινε πλούσιος, και επιδόθηκε με μοναδική γενναιοδωρία προς τους εθνικούς, εκπαιδευτικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς. Επί σαράντα χρόνια διέθετε συνέχεια σημαντικά χρηματικά ποσά για την ίδρυση και την διατήρηση σχολείων, σε υποτροφίες απόρων φοιτητών, και σε άλλες φιλανθρωπίες.

Το σημαντικότερο ευεργετικό έργο του ήταν τα Ζαρίφεια διδασκαλεία Φιλιππούπολης στη Φιλιππούπολη και στα Θεραπειά αρρένων και θηλέων, η ενίσχυση σχολείων στη Προύσα, όπως και πολλών φιλανθρωπικών καταστημάτων στη Κωνσταντινούπολη κ.α. καθώς και το νέο ιδιαίτερα επιβλητικό κτίριο της Μεγάλης του Γένους Σχολή, στη περιοχή Φανάρι, που ανοικοδομήθηκε αποκλειστικά από τη μεγάλη του χορηγία.
Συνεχιστής του έργου του μέχρι το 1922 ήταν ο γιος του Λεωνίδας Ζαρίφης (1840 -1923) και στη συνέχεια ο εγγονός του, γιος του προηγουμένου Κωνσταντίνος Ζαρίφης (1891 - 1979).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παπαγεωργίου, Στέφανος. Έλληνες Ευεργέτες. "Άξιοι της Εθνικής Ευγνωμοσύνης". "Γεώργιος Ζαρίφης" σσ. 125-127, Δήμος Αθηναίων, 20012.