Γενική εκλογή του Ηνωμένου Βασιλείου 1997

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 1997
Flag of the United Kingdom.svg
1992 ←
1 Μαΐου 1997
→ 2001

Συμμετοχή 71.3%
  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα Τρίτο κόμμα
  TonyBlairBasra.JPG John Major 1996.jpg Paddy Ashdown 1.jpg
Επικεφαλής Τόνι Μπλερ Τζον Μέιτζορ Πάντι Άσνταουν
Κόμμα Εργατικό Συντηρητικό Φιλελεύθερο Δημοκρατικό
Επικεφαλής από 21 Ιουλίου 1994 28 Νοεμβρίου 1990 16 Ιουλίου 1988
Έδρα ηγέτη Sedgefield Huntingdon Yeovil
Προηγούμενη εκλογή 271 έδρες, 34,4% 336 έδρες, 41,9% 20 έδρες, 17,8%
Έδρες πριν 274 343 18
Έδρες που κερδήθηκαν 418^ 165 46
Αλλαγή στις έδρες Green Arrow Up Darker.svg145* Red Arrow Down.svg178* Green Arrow Up Darker.svg28*
Λαϊκή ψήφος 13.518.167 9.600.943 5.242.947
Ποσοστό 43,2% 30,7% 16,8%
Μεταβολή Green Arrow Up Darker.svg8,8% Red Arrow Down.svg11.2% Red Arrow Down.svg1%

Uk1997.png

Colours denote the winning party, as shown in the main table of results. Due to
the nature of the source, not all constituencies may be correct

* Δηλώνει αλλαγή συνόρων - so this is a nominal figure
^ Figure does not include the speaker


Απερχόμενος PM

Τζον Μέιτζορ
Συντηρητικό

Επόμενος Πρωθυπουργός

Τόνι Μπλερ
Εργατικό

Η γενική εκλογή του Ηνωμένου Βασιλείου 1997 διεξήχθη στις 1 Μαΐου 1997, περισσότερα από πέντε έτη μετά την προηγούμενη εκλογή στις 9 Απριλίου 1992, για να εκλέξει τα 659 μέλη της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων. Το Εργατικό Κόμμα τερμάτισε τα 18 έτη του στην αντιπολίτευση υπό την ηγεσία του Τόνι Μπλερ, και κέρδισε την γενική εκλογή με μια σαρωτική νίκη, κερδίζοντας 418 έδρες, τις περισσότερες έδρες που το κόμμα έχει ποτέ κερδίσει. Ο Μπλερ ακολούθως έγινε Prime Minister.

Υπό την ηγεσία του Τόνι Μπλερ, το Εργατικό Κόμμα είχε υιοθετήσει μια πιο κεντρώα πολιτική πλατφόρμα υπό το όνομα 'New Labour'. Αυτό ελήφθη ως απομάκρυνση από την παραδοσιακά πιο αριστερή στάση του Εργατικού Κόμματος. Οι Εργατικοί έκαναν πολλές προεκλογικές υποσχέσεις όπως η δημιουργία ενός Εθνικού Κατώτατου Ημερομισθίου, δημοψηφίσματα devolution για τη Σκωτία και την Ουαλία και υποσχέθηκαν μεγαλύτερη οικονομική ικανότητα από τους Συντηρητικούς, οι οποίοι ήταν αντιδημοφιλείς μετά τα γεγονότα της μαύρης Τετάρτης το 1992. Η εκστρατεία των Εργατικών ήταν τελικά επιτυχής και το κόμμα έλαβε τον χωρίς προηγούμενο αριθμό των 418 ΜΚ και εγκαινίασε την πρώτη από τις τρεις συνεχόμενες θητείες των Εργατικών στην κυβέρνηση.

Του Συντηρητικού Κόμματος ηγείτο ο τότε Πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ και διαξληγαγαν την εκστρατεία τους δίνοντας έμφαση στα χαμηλά ποσοστά ανεργίας και μια ισχυρή οικονομία. Όμως, μια σειρά σκανδάλων, η κομματική διχόνοια για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα γεγονότα της Μαύρης Τετάρτης συνεισέφεραν όλα στην χείριστη ήττα των Συντηρητικών μετά το 1906, εκλέγοντας μόνο 165 βουλευτές στο Ουεστμίνστερ, καθώς και στο χαμηλότερο ποσοστό τους μετά το 1832. Το κόμμα δεν κέρδισε έδρες στη Σκωτία και την Ουαλία, και πολλοί σημαντικοί Συντηρητικοί πολιτικοί, περιλαμβανομένου του Υπουργού Άμυνας Μάικλ Πορτίγιο, του Υπουργού Εξωτερικών Malcolm Rifkind και άλλων έχασαν τις κοινοβουλευτικές τους έδρες.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χειρόγραφα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]