Γαλάγος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γαλάγος[1]
Οτολεμούριος ο παχύουρος (Otolemur crassicaudatus)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Πρωτεύοντα (Primates)
Υποτάξη: Στρεψίρρινοι (Strepsirrhini)
Ανθυποτάξη: Λορισόμορφα (Lorisiformes)
Οικογένεια: Γαλαγίδες (Galagidae)
Γκρέι, 1825
Γένη

 Οτολεμούριος (Otolemur)
 Ευωτικός (Euoticus)
 Γαλάγος (Galago)

Γαλάγοι ή ημιπίθηκοι ονομάζονται τα μικρά, νυκτόβια πρωτεύοντα που ενδημούν στην Αφρική, και σχηματίζουν την βιολογική οικογένεια Γαλαγίδες (Galagidae) (συναντάται και ως Γαλαγονίδες (Galagonidae)). Μαζί με την οικογένεια των Λορισίδων σχηματίζουν την ανθυποτάξη Λορισόμορφα, αν και ορισμένες ταξινομήσεις τους τοποθετούν μέσα στην υποοικογένεια των Λορισίδων.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Γαλάγοι έχουν μεγάλα μάτια και καλή νυχτερινή όραση, γερά πίσω πλευρά, ακριβής ακοή, και μακριές ουρές που τους βοηθούν να ισορροπήσουν. Τα περισσότερα δάκτυλα τους έχουν νύχια, εκτός από το δεύτερο δάκτυλο των πισινών ποδιών που έχει νύχι σε ειδικό σχήμα που χρησιμεύει στην περιποίηση τους. Η διατροφή τους περιέχει μία ποικιλία εντόμων και άλλων μικρών θηλαστικών, φρούτων, και χυμού δέντρων.[2] Ο οδοντικός τους τύπος είναι: \tfrac{2.1.3.3}{2.1.2.3}

Οι Γαλάγοι έχουν εκπληκτικές ικανότητες άλματος, όπως και την ικανότητα να πηδήξουν κάθετα μέχρι και 2 μέτρα ύψος. Αυτό πιστεύεται πως οφείλεται στην ελαστική ενεργειακή αποθήκευση στους τένοντες του κάτω ποδιού, που τους επιτρέπει πολύ μεγαλύτερα άλματα από οποιοδήποτε άλλο ζώο του ίδιου μεγέθους.[3]

Μετά την περίοδο κύησης των 110–133 ημερών, οι νεαροί γαλάγοι γεννιούνται με σχεδόν κλειστά μάτια και αρχικά είναι ανίκανοι να κινηθούν μόνοι τους. Μετά από λίγες μέρες (6-8 μέρες), η μητέρα μεταφέρει το νήπιο με το στόμα της, και το τοποθετεί σε κλαδιά όταν πρόκειται να το ταΐσει.

Οι θηλυκοί γαλάγοι διατηρούν δική τους περιοχή που μοιράζονται μόνο με τους απογόνους τους. Τα αρσενικά φεύγουν από τις περιοχές των θηλυκών μετά την εφηβεία αλλά τα θηλυκά παραμένουν, δημιουργώντας κοινωνικές ομάδες που περιλαμβάνουν άλλα θηλυκά και τα μικρά τους. Τα ενήλικα αρσενικά διατηρούν δικές τους περιοχές, που συμπίπτουν συχνά εν μέρει με τις περιοχές των θηλυκών κοινωνικών ομάδων. Σε γενικά επίπεδα, ένας αρσενικός γαλάγος ζευγαρώνει με όλα τα θηλυκά μέλη σε μία περιοχή. Τα αρσενικά που δεν έχουν καθορίσει δικές τους περιοχές, δημιουργούν ορισμένες φορές μικρές κοινωνικές ομάδες με άλλα αρσενικά που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.[2]

Αν και η χρήση των γαλάγων ως κατοικίδια δεν είναι συνετή (όπως και άλλων μη-ανθρώπινων πρωτευόντων, καθώς είναι εύκολη η μετάδοση ζωονόσων μεταξύ των συγκεκριμένων κατοικίδιων και του ανθρώπου λόγω εξελικτικής συγγένειας και γενετικής ομοιότητας) συμβαίνει πάραυτα. Παρατηρείται η εισαγωγή γαλάγων σε πολλές χώρες. Σύμφωνα με ζωολογικές και κτηνιατρικές πηγές η διάρκεια ζωής ενός αιχμαλωτισμένου γαλάγου κυμαίνεται στα 12 με 16,5 χρόνια, κάτι που σημαίνει πως πιθανότατα η φυσική διάρκεια ζωής ενός άγριου γαλάγου στη φύση είναι περίπου μία δεκαετία.

Οι Γαλάγοι επικοινωνούν φωνάζοντας μεταξύ τους, και μαρκάροντας μονοπάτια με τα ούρα τους. Στο τέλος κάθε νύχτας, τα μέλη των ομάδων χρησιμοποιούν μία ειδική κραυγή για να συγκεντρωθούν και να κοιμηθούν, συνήθως σε φωλιές φτιαγμένες από φύλλα, κλαδιά, ή τρύπες σε δέντρα.

Ταξινόμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη έρευνα πάνω στις Γαλαγίδες. Αρκετά νέα είδη έχουν εντοπιστεί, και έχουν ταξινομηθεί σε τρία γένη. Η οικογένεια ταξινομείται ως εξής:[1]

Γαλάγοι

Οικογένεια Γαλαγίδες - γαλάγοι

Γενετική αποκρυπτογράφηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία αποκρυπτογράφηση του γενετικού κώδικα του Βόρειου Μεγάλου Γαλάγου, Otolemur garnettii, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη. Καθώς πρόκειται για ζώο που αποσπάστηκε από την εξελικτική πορεία των υπόλοιπων ανώτερων πρωτευόντων όπως είναι οι μακάκοι, οι χιμπαντζήδες και οι άνθρωποι και παρουσιάζει αρκετά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πιο 'πρωτόγονα' από αυτά των άλλων πρωτευόντων, η αποκρυπτογράφηση θα βοηθήσει στην καλύτερη σύνδεση και κατανόηση της εξελικτικής σχέσης μεταξύ των πρωτευόντων και συγγενικών ομάδων όπως τα τρωκτικά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Groves, C. (2005). «FAMILY Galagidae». Wilson, D. E., & Reeder, D. M, eds. Mammal Species of the World (3rd έκδοση). Baltimore: Johns Hopkins University Press. σελ. 123–127. ISBN 0-8018-8221-4. OCLC 62265494. http://www.bucknell.edu/msw3/browse.asp?id=12100126. 
  2. 2,0 2,1 Charles-Dominique, Pierre (1984). Macdonald, D.. επιμ. The Encyclopedia of Mammals. New York: Facts on File. σελ. 332–337. ISBN 0-87196-871-1. 
  3. Aerts, Peter (29 October 1998). "Vertical jumping in Galago senegalensis: the quest for an obligate mechanical power amplifier". Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci. 353 (1375): 1607–1620. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikispecies logo
Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα: