Βραχέα κύματα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ένα παλιό αναλογικό ραδιόφωνο

Τα βραχέα κύματα ή υψηλής συχνότητας ραδιοκύματα (HF) λειτουργούν στην περιοχή συχνοτήτων των 3 - 30 MHz. Ο όρος «βραχέα κύματα», δηλώνει ότι πρόκειται για ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με (σχετικά) μικρό μήκος κύματος και άρα σχετικά μεγάλη συχνότητα. Αυτό βέβαια ισχύει για την περιοχή των ραδιοκυμάτων. Τα φυσικά μεγέθη του μήκους κύματος και της συχνότητας βρίσκονται σε σχέση αντίστροφης αναλογίας. Έτσι, π.χ. η συχνότητα 1 MHz (που βρίσκεται στην περιοχή των μακρών κυμάτων) έχει μήκος κύματος 300 μέτρων ενώ η συχνότητα 10 MHz (που βρίσκεται στην περιοχή των βραχέων κυμάτων) έχει μήκος κύματος 30 μέτρων[1].

Η μετάδοση ήχων μέσω βραχέων κυμάτων δεν παρουσιάζει υψηλή πιστότητα, καθώς δεν είναι δυνατή η μετάδοση ήχων υψηλής συχνότητας (μέγιστο περίπου 10kHz). Λόγω της ισχυρής ανάκλασης που υφίστανται αυτά τα κύματα σε ορισμένα στρώματα της ανώτερης ατμόσφαιρας, μπορούν να διαδοθούν σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις. Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος χρησιμοποίησής τους στις σημερινές ραδιομεταδόσεις.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Tomislav Stimac, "Definition of frequency bands (VLF, ELF... etc.)". IK1QFK Home Page (vlf.it).



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Shortwave της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).