Βουλφενίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βουλφενίτης
Wulfenite-20190.jpg
Βουλφενίτης. Προέλευση: Αριζόνα, ΗΠΑ. Φωτ. Rob Lavinsky
Γενικά
Κατηγορία Θειούχα[1]
Χημικός τύπος PbMoO4
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 6,8 - 7,5 gr/cm3
Χρώμα Ζωηρό ερυθρό, πορτοκαλόχρουν, κίτρινο. Σπανίως λευκό, άχρωμο, πρασινωπό, ελαιοπράσινο, μπλε, καστανό, μέλαν.
Σύστημα κρυστάλλωσης Τετραγωνικό
Κρύσταλλοι Κυβικοί, πεπιεσμένοι ή επιμηκυσμένοι, ή πυραμιδοειδείς
Υφή Συμπαγής, κοκκώδης
Διδυμία Συχνή {001}, επαφής
Σκληρότητα 3
Σχισμός Σαφής {011}, ασαφής {001}, {013}
Θραύση Ανώμαλη
Λάμψη Αδαμάντινη έως ρητινώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Ασθενής, πορτοκαλόχρους και κίτρινος
Διαφάνεια Διαφανής, οι σκούρες ποικιλίες αδιαφανείς
Παρατηρήσεις Εμφανίζει πιεζοηλεκτρικές ιδιότητες[2]

Ο βουλφενίτης (αγγλ. wulfenite) είναι ορυκτό του μολύβδου, ενώ από χημική άποψη είναι μολυβδαινικό άλας του. Το όνομά του τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φραντς Ξάβερ φον Βούλφεν (Franz Xavier von Wulfen, 1728-1805), Αυστριακού Ιησουΐτη μοναχού και ορυκτολόγου, ο οποίος συνέγραψε μονογραφία για τα ορυκτά της περιοχής Bleiberg της Αυστρίας.

Είναι δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο στη ζώνη οξείδωσης υδροθερμικών κοιτασμάτων μολύβδου, με το μολυβδαίνιο να είναι μάλλον εξωτερικής προέλευσης. Οι σκουρόχρωμες παραλλαγές ενίοτε περιέχουν και βολφράμιο. Αν και χρησιμοποιείται ως έλασσον μετάλλευμα μολύβδου και μολυβδαινίου, τα καλά του δείγματα είναι περιζήτητα από συλλέκτες. Συνδέεται με μιμητίτη, σμιθσονίτη, βαναδινίτη και γαληνίτη.

Λόγω του τρόπου σχηματισμού του, απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στο Μαρόκο, στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια, το Μεξικό, την Αριζόνα και το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, τη Γερμανία (πλειάδα περιοχών), τη Σλοβενία, την Αυστραλία, το Ζαΐρ και το Ουζμπεκιστάν. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (στην περιοχή Πλάκα).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παρά το ότι χημικά είναι μολυβδαινικός μόλυβδος, ορυκτολογικά κατατάσσεται στην κατηγορία των θειούχων ορυκτών λόγω δομής.
  2. Όχι σε όλα τα δείγματά του