Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι
Zhirinovsky Vladimir.jpg
Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι
ηγέτης του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας
Ανέλαβε   1989
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 25 Απριλίου 1946 (1946-04-25) (67 ετών)
Αλμάτι (Άλμα Άτα), Καζακστάν
Πολιτικό Κόμμα Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας
Επάγγελμα συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού

Ο Βλαντίμιρ Βόλφοβιτς Ζιρινόφσκι (ρωσικά. Владимир Вольфович Жириновский, προφορά [vlɐˈdʲimʲɪr ˈvolʲfəvʲɪt͡ɕ ʐɨrʲɪˈnofskʲɪj])(γεννήθηκε με το όνομα Βλαντίμιρ Βόλφοβιτς Εϊντελστέιν ρωσικά Влади́мир Во́льфович Эйдельште́йн) είναι Ρώσος πολιτικός, συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού, ιδρυτής και ηγέτης του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας (LDPR, ρωσ. ЛДПР), αντιπρόεδρος της Ρωσικής Κρατικής Δούμας και μέλος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Παρά το όνομά του, το LDPR, θεωρείται στην Ρωσία ως ένα ριζοσπαστικό πολιτικό κόμμα.

Γέννηση και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1946 στην Αλμάτι (πρώην Άλμα-Άτα), πρωτεύουσα του Καζακστάν. Ο πατέρας του ήταν Εβραϊκής καταγωγής[1]. Το 1964, σε ηλικία 18 χρονών μετακόμισε στην Μόσχα για να ξεκινήσει τις σπουδές του στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών, Ίδρυμα Σπουδών Ασίας και Αφρικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Το 1969, σε ηλικία 23 χρονών, τελείωσε τις σπουδές του και εντάχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις της Ε.Σ.Σ.Δ στην πρωτεύουσα της Γεωργίας, Τιφλίδα. Πήρε τον βαθμό του δικαίου και αρχίζει να εργάζεται σε διάφορες θέσεις σε διάφορες κρατικές επιτροπές και ενώσεις. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας τον είχε βάλει σε υποψηφιότητα στον κλάδο της φιλοσοφίας. Παρόλο που ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι εργαζόταν σε μια υπόγεια μεταρρυθμιστική ομάδα, αυτό, σε μεγάλο βαθμό, δεν έχει συνέπειες στις πολιτικές εξελίξεις της Σοβιετικής Ένωσης κατά την δεκαετία του 1980.

LDPR[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990, ένα χρόνο πριν την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι μαζί με τον Βλαντιμίρ Μπογκατσιόφ ίδρυσε το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας, το οποίο έγινε το δεύτερο, σε όλη την ιστορία της Ε.Σ.Σ.Δ (μετά το Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης, ΚΚΣΕ), πολιτικό κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης και το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης. Αλλά σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Νικολάιβιτς Γιάκοβλεβ, το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ήταν σχέδιο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, της τότε ηγεσίας (πρόεδρος, τότε, ήταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ) και της KGB. Επίσης ο Αλεξάντρ Νικολάιβιτς Γιάκοβλεφ υποστήριξε ότι ο Βλαντιμίρ Χριουτσιόφ το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ως μαριονέτα στον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και ότι το όνομα του κόμματος το εφηύρε ο Φιλίπ Μπομπκόφ, ο οποίος ήταν μυστικός πράκτορας της KGB.

Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι έθεσε υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές της Ρωσίας, τον Ιούνιο του 1991 και συγκέντρωσε 6.000.000. ψήφους (7,81% όλων των ψήφων). Στην συνέχεια το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας πήρε την φήμη ενός αναποτελεσματικού κόμματος της αντιπολίτευσης κατά της σοβιετικής και μετέπειτα ρωσικής κυβέρνησης. Κάποιες φήμες έλεγαν, αν και ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι πάντα το αρνιόταν, ότι ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν μυστικός πράκτορας της KGB και ότι το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ήταν μια γελοία δημιουργία για να αποσπάσει η κυβέρνηση την προσοχή των πολιτών, που εκείνη την περίοδο ενδιαφέρονταν για το πώς θα σώσουν τις ζωές τους από την τρομερή πείνα που προκλήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αυτό γίνεται μέχρι την διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Μετά από αυτό το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, που ήταν και το ηγετικό κόμμα, διαλύεται για να δημιουργηθεί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας το οποίο έγινε και αυτό κόμμα της αντιπολίτευσης.

Μετέπειτα πορεία του κόμματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο αυτά το Φιλελεύθερο Δήμο κρατικό Κόμμα της Ρωσίας συνέχισε να αποτελεί σημαντική πολιτική δύναμη της Ρωσίας αφού στις εκλογές της Κρατικής Δούμας (της οποίας ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι είναι αντιπρόεδρος) του 1993, το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα συγκέντρωσε το ποσοστό των 23% των ψήφων, και έγινε το κορυφαίο πολιτικό κόμμα σε 64 από τις 87 περιφέρειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αυτό ενθάρρυνε τον Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι να θέσει για άλλη μια φορά υποψηφιότητα για την προεδρία της Ρωσίας το 1996. Αυτή την φορά αντίπαλος του θα ήταν ο Μπορίς Γιέλτσιν. Η αμφιβολίες των ρωσικών λαϊκοκρατικών κομμάτων για το αν πρέπει ο Γιέλτσιν να ξαναγίνει πρόεδρος της Ρωσίας, έκανε τους πολιτικούς παρατηρητές της Δύσης, και κυρίως των Η.Π.Α να ανησυχούν για την επιβίωση της δημοκρατίας στη Ρωσία. Οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις τον έφερναν δεύτερο μετά τον ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ και πριν τον Μπορίς Γιέλτσιν. Όμως στις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1996, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήρθε πέμπτος στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας με ποσοστό 5,7%. Μετά από αυτές τις εκλογές, αρχίζει να παρατηρείται σταθεροποίηση των περιουσιών(ψήφοι υπέρ)του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας αφού στις βουλευτικές εκλογές του 2003 το κόμμα απέσπασε 11,7%.

Κοινή γνώμη για τον Ζιρινόφσκι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι έχει τη φήμη του λαϊκιστή (το κόμμα ήταν λαϊκιστικό). Κάποιοι τον θεωρούν φασίστα ή νέο-φασίστα ενώ κάποιοι άλλοι τον θεωρούν κλόουν στην πολιτική σκηνή της Ρωσίας.[εκκρεμεί παραπομπή]

Κατηγορίες για ρατσισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι κατηγορήθηκε από τους Εβραίους για αντισημιτισμό αφού τουςκατηγόρησε τους ότι κατέστρεψαν την Ρωσία, έστειλαν ρωσίδες να δουλεύουν στο εξωτερικό ως πόρνες και ότι πούλησαν παιδιά και τα όργανα τους στον Δυτικό Κόσμο. Λέγεται ακόμα ότι επαίνεσε τον Αδόλφο Χίτλερ και την ιδεολογία του ναζισμού. Αυτό έκανε κάποιους Γερμανούς πολιτικούς και δημοσιογράφους να τον ονομάσουν ως ο "Αδόλφος Χίτλερ της Ρωσίας".[εκκρεμεί παραπομπή] Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι εκφράζει το μίσος του για τους Τούρκους και τους Καυκάσιους και είναι θερμός υποστηρικτής της ιδέας για μαζική απέλαση Κινέζων από την Ρωσία. Το 1992, σε μια επίσκεψη του στις Η.Π.Α, προειδοποίησε τους λευκούς Αμερικανούς ότι κινδυνέουν να εκφυλιστούν από του Αφροαμερικάνους και τους Ισπανόφωνους κατοίκους των Η.Π.Α.

Εξωτερικές σχέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι έχει εκφράσει την επιθυμία του να ενώσει τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου της Φιλανδίας και της Πολωνίας. Επιθυμεί να επιστραφεί η Αλάσκα στην Ρωσία ( υπό την ηγεμονία της Ρωσίας και επιθυμεί να τοποθετήσει εκεί τους Ουκρανούς. Επίσης θέλει το Καζακστάν, να γίνει η "πίσω αυλή της Ρωσίας"

Σχέσεις με το Ιράκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν φίλος και θερμός υποστηρικτής του ιρακινού προέδρου, Σαντάμ Χουσεΐν. Κατά τον Πρώτο Περσικό Πόλεμο του Κόλπου που έγινε το 1991. Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι έστειλε στον ιρακινό πρόεδρο πολλούς ένοπλους εθελοντές από τα "Γεράκια του Ζιρινόφσκι", η οποία ήταν μια ομάδα υποστήριξης του ιρακινού προέδρου. Μετά τον πόλεμο του τέθηκαν καταγγελίες για παράνομη πώληση πετρελαίου στο Ιράκ. Επίσης τον καταγγέλλουν ότι είναι στενός φίλος του Σέρβου εθνικιστή, κατηγορούμενου για εγκλήματα πολέμου, Βόισλαβ Σέσελι.[εκκρεμεί παραπομπή]

Σχέσεις με την Ασία και τον Δούναβη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι δήλωσε ότι ονειρεύεται μια μέρα που οι ρώσοι στρατιώτες θα πλένουν τις μπότες τους στα ζεστά νερά του Ινδικού Ωκεανού" αφού θα κατακτήσουν το Αφγανιστάν, το Ιράν και την Τουρκία και θα μπορούν να αναπτυχθούν στον Ινδικό Ωκεανό και στην Μεσόγειο. Δήλωσε επίσης ότι η Βουλγαρία θα πρέπει να είναι παράρτημα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, και ότι η Ρουμανία είναι μια χώρα που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε από Ιταλούς τσιγγάνους που κατέλαβαν την περιοχή και την πήραν από την Ρωσία, την Βουλγαρία και την Ουγγαρία.[εκκρεμεί παραπομπή]

Πρόσωπο μη ευπρόσδεκτο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι έχει απελαθεί από την Βουλγαρία για προσβολή του προέδρου της χώρας, και αποκλείστηκε από την είσοδο στην Γερμανία. Επίσης είναι πρόσωπο μη ευπρόσδεκτο και στο Καζακστάν, λόγω της αμφιλεγόμενης ομιλίας του για την αλλαγή των συνόρων Ρωσίας-Καζακστάν, στην οποία αμφισβητεί την θέση των Καζάκων, πολιτών του Καζακστάν στην ιστορία της Ρωσίας.

Σχέσεις με την Ουκρανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2006, έγινε πρόσωπο μη ευπρόσδεκτο και στην γειτονική, για την Ρωσία, Ουκρανία λόγω των δηλώσεων του για την Ρωσό-ουκρανική διαφορά για το φυσικό αέριο. Κατά την πρεμιέρα της ρωσικής ταινίας "Taras Bulba" το 2009, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι δήλωσε ότι "Ρώσοι και Ουκρανοί είναι ένας λαός και ότι ο εχθρός είναι από την Δύση (Η.Π.Α). Επίσης είπε ότι μέχρι το 2014 η ανατολική Ουκρανία θα είναι μέρος της Ρωσίας".[εκκρεμεί παραπομπή]

Σχέσεις με την Αγγλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι κατηγόρησε την Μεγάλη Βρετανία, που θεωρεί ως την "πιο βάρβαρη χώρα στον κόσμο", για την βοήθεια που παρείχε στους εχθρούς της Ρωσίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την Οκτωβριανή Επανάσταση, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και την κατά την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ.

Πυρηνικές απειλές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1999, κατά τον δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας (ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν υποστηρικτής και του πρώτου πολέμου της Τσετσενίας το 1991) ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι υποστήριξε την ιδέα για χρήση πυρηνικών όπλων κατά της Τσετσένιας. Επίσης ζήτησε για ναυτικό αποκλεισμό της Ιαπωνίας (για να είναι σίγουρος ότι η Ιαπωνία δεν θα επιτεθεί στην Ρωσία) και ρίψη βόμβων στον Ατλαντικό Ωκεανό για κατάληψη της Αγγλίας. Επίσης, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι δήλωσε ότι η Ρωσία κατέχει "Elipton", όπλο μαζικής καταστροφής και θεωρητικά το πιο ισχυρό πυρηνικό όπλο.

Προσωπική βία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι είναι γνωστός στην πολιτική σκηνή της Ρωσίας για την προσωπική του βία. Το 2005 άναψε μια φιλονικία στην Κρατική Δούμα όταν έφτυσε τον νομοθέτη του πολιτικού κόμματος RODINA(ρωσ. РОДИНА, που σημαίνει στα ρωσικά "Πατρίδα")Αντρέι Σαβέλιεφ (τώρα το κόμμα δεν βρίσκεται στην Κρατική Δούμα). Το 2008, σε ένα προεκλογικό τηλεοπτικό σόου, ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι απείλησε τον Νικολάι Γκότσα, αντιπρόσωπο του Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας που είχε υποψήφιο τον Αντρέι Μπογκντάνοφ, με την βία λέγοντας ότι θα "συντρίψει το κεφάλι του" και διάταξε τον προσωπικό του σωματοφύλακα να "πυροβολήσει το (όπως ονόμασε) κάθαρμα στο διάδρομο".[εκκρεμεί παραπομπή] Ο Νικολάι Γκότσα τον πήρε στο πολιτικό δικαστήριο και ζήτησε αποζημίωση 1.000.000 ρουβλιών (38.000 δολάρια) αλλά με απόφαση του δικαστηρίου ο Γκότσα πήρε αποζημίωση 30.000 ρουβλιών.

Άλλες διαμάχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι με τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ

Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι πρότεινε να εφαρμοστεί η πολυγαμία στη Ρωσία,[2] αφού είδε ότι ο Ραμζάν Καντίροφ υποστήριξε την ιδέα αυτή στην Δημοκρατία της Τσετσενίας. Ζήτησε περιορισμένη πώληση πολεμικών όπλων στο Ιράν και να μην δοθούν τα Νησιά Κύριλλος στην Ιαπωνία.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο την φήμη του ως βιαστή[εκκρεμεί παραπομπή] ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν βραβευμένος με τα ακόλουθα βραβειά:

Βραβεία στην Ρωσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία στο εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά τις κακές σχέσεις του με το εξωτερικό, στον Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι απονεμήθηκαν τα ακόλουθα βραβεία:

  • "Βραβείο προσωπικού θάρρους"
  • "Βραβείο Δόξας και Τιμής"

Υπηρεσιακές ανταμοιβές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μετάλλιο "Ανατόλυι Κόνι"
  • "Αξιότιμος εργαζόμενος σιδηρόδρομου".
  • "Αξιότιμο όπλο"


Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vladimir Zhirinovsky της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Жириновский, Владимир Вольфович της Ρώσικης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).