Βενέδικτος Ιεροσολύμων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζων Κέννεντυ και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Βενέδικτος

Ο Βενέδικτος (κατά κόσμον Βασίλειος Παπαδόπουλος) ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Γεννήθηκε το 1892 στο χωριό Τσεσνείρο της Προύσης. Το 1906, σε ηλικία 14 ετών, μετέβη στα Ιεροσόλυμα, όπου αφιερώθηκε και σπούδασε στην τοπική Ιερατική Σχολή. Στις 3 Δεκεμβρίου 1914 εκάρη μοναχός. Την επομένη χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος Κελαδίωνα και υπηρέτησε στη Μητρόπολη Πτολεμαΐδας. Το 1921 πήγε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομική και Θεολογία. Επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα το 1925 και τον Οκτώβριο του 1929 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη και διορίστηκε Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα. Έμεινε στη θέση αυτή ως το 1946.

Κατά την περίοδο 1946-1951 ήταν μέλος της Ιεράς Συνόδου του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Το 1951 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Τιβεριάδος. Στις 29 Ιανουαρίου 1957 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Κατά τα πρώτα έτη της Πατριαρχίας του εκδόθηκε νόμος της Ιορδανικής κυβέρνησης (27/1-7-1958), ο οποίος κατοχυρώνει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας στα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων. Τον Ιανουάριο του 1964 συναντήθηκε στα Ιεροσόλυμα με τον Πάπα Παύλο ΣΤ'. Έλαβε μέρος σε διεθνή εκκλησιαστικά συνέδρια και επισκέφθηκε πολλές χώρες και Αυτοκέφαλες Εκκλησίες για την αντιμετώπιση ζητημάτων της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας. Διακρίθηκε για τα άριστα διοικητικά του προσόντα και τη μεγάλη του διορατικότητα στην αντιμετώπιση σοβαρών εκκλησιαστικών, πολιτικών και ποιμαντικών προβλημάτων του πατριαρχείου και της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας. Η επίλυση των μεγάλων προβλημάτων (στελέχωση και οικονομικό) αποτέλεσαν το κύριο μέλημα του, στη διάρκεια δε της πατριαρχίας του επιλύθηκαν πολλά προβλήματα (κατοχύρωση των προσκυνημάτων, εκλογή Πατριάρχη, στελέχωση της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας, μισθοδοσία των μελών της και του εφημεριακού κλήρου, λειτουργία τυπογραφείου κ.ά.). Υπήρξε από τους πιο αποτελεσματικούς Πατριάρχες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, υπήρξε μέλος της μασονικής στοάς «Αδελφοποίησις». Πέθανε στα Ιεροσόλυμα στις 10 Δεκεμβρίου 1980. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 14 Δεκεμβρίου 1980, προεξάρχοντος του τοποτηρητού του Πατριαρχικού Θρόνου Μητροπολίτου Πέτρας Γερμανού. Ο ενταφιασμός έγινε στον Ιερό Ναό της Αναλήψεως στο Όρος των Ελαιών.