Βέλικο Τάρνοβο
| Βέλικο Τάρνοβο | |
|---|---|
|
|
|
| Χώρα | .gif){kind=small} Βουλγαρία |
| Επαρχία | Βέλικο Τάρνοβο |
| Πληθυσμός | 14.874 (2009) |
| Υψόμετρο | 350 m |
Το Βέλικο Τάρνοβο (Βουλγάρικα:Велико Търново, συχνά γράφεται στα Ελληνικά και ως Βελίκο Τύρνοβο) είναι μία πόλη της βορειοκεντρικής Βουλγαρίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Γιάντρα, και είναι γνωστή ως πρωτεύουσας της δεύτερης βουλγάρικης αυτοκρατορίας και συχνά αναφέρεται ως "η πόλη των τσάρων". Μέχρι το 1965 το όνομα της πόλης ήταν Τάρνοβο και μέχρι σήμερα συνεχίζεται να χρησιμοποιείται η ονομασία αυτή.
Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 325 μ. και έχει 67.099 [1] κατοίκους (Δεκέμβριος 2009). Προσελκύει πολλούς τουρίστες λόγω της αρχιτεκτονικής στην παλιά πόλη. Η πόλη αποτελεί σημαντικό διοικητικό, οικονομικό και εκπαιδευτικό κέντρο στην Βόρεια Βουλγαρία.
Η παλιά πόλη βρίσκεται σε τρεις λόφους στον Τσάραβετς, στην Τραπέζιτσα και την Σβέτα Γόρα (το οποίο μεταφράζεται στα Ελληνικά ως Ιερό Βουνό). Ο λόφος της Τραπέζιτσας είναι διάσημος για τις ορθόδοξες εκκλησίες και τις κατοικίες των αριστοκρατών. Στον μεσαίωνα η Τραπέζιτσα ήταν ένα από τα Ευρωπαϊκά κέντρα πολιτισμού και σήμερα έτσι ονομάζεται η Σχολή Τεχνών του Τάρνοβο για την αρχιτεκτονική, ζωγραφική και φιλολογία.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Προϊστορία και αρχαιότητα
Η περιοχή του Βέλικο Τάρνοβο είναι από τις παλαιότερες περιοχές στην Βουλγαρία [2] και συνδυάζει προϊστορική, Θρακική και Αρχαία κληρονομιά [3]. Έχει κατοικηθεί από την 5η-6η χιλιετηρίδα π.Χ. (Εποχή του Ορείχαλκου) και οχυρωματικά ίχνη έχουν βρεθεί στον λόφο Τραπέζιτσα [4] [2].
[Επεξεργασία] Μεσαίωνας
Οι Ρωμαίοι έχτισαν τα πρώτα τείχη στο λόφο Τραπέζιτσα ενώ αργότερα τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε το κάστρο εκεί. Τον 7ο αιώνα τα σλαβικά φύλα κατέλαβαν την πόλη και κάτω από την διακυβέρνηση των αδελφών Ιβάν Ασέν Α΄ και Πέτρου Ασέν η πόλη έγινε κέντρο επιχειρήσεων κατά της Βυζαντινής διοίκησης. [5] Το Βέλικο Τάρνοβο έγινε από το 12ο μέχρι και το 14ο αιώνα το ισχυρότερο οχυρό της Βουλγαρίας αλλά και σημαντικό πολιτικό, οικονομικό, θρησκευτικό κέντρο της αυτοκρατορίας [3]. Η πόλης περιγράφεται από τον Βούλγαρο Ιερέα Γκρέγκορι Τσαμπλάκ (Γρηγόριος Τσαμπλάκος) το 14ο αιώνα ως "μια πολύ μεγάλη και πανέμορφη πόλη, η οποία περιτριγυριζόταν με τείχη και είχε 12.000 με 15.000 κατοίκους [6].
Ως πρωτεύουσα της Δεύτερης Βουλγάρικης Αυτοκρατορίας το Τάρνοβο έγινε η δεύτερη σημαντικότερη πόλη μετά την Κωνσταντινούπολη [5]. Η πόλη ήταν μια κοσμοπολίτικη πόλη με πολλούς ξένους έμπορους και διπλωμάτες. Στο Τάρνοβο εκτός από την Βουλγαρική πλειοψηφία υπήρχαν Αρμένικες, Εβραϊκές και Ρωμαιοκαθολικές /"Φράγκικες" εμπορικές συνοικίες δυτικοευρωπαίων (οι Φράγκοι βρίσκονταν στην περιοχή κάτω από τον Πύργο του Βαλδουίνου αλλά και στους πρόποδες του λόφου Σβέτα Γκόρα). Η ανεύρεση τριών Γκοθικών αγαλμάτινων κεφαλιών υποδουλώνει ότι εκεί υπήρχε και καθολική εκκλησία η οποία χτίστηκε από πλούσιους καθολικούς από την ακμάζουσα πόλη της Αδριατικής Ντουμπρόβνικ [7].
[Επεξεργασία] Οθωμανική περίοδος
Το 1393 το Τύρνοβο μετά από τρίμηνη πολιορκία έγινε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην σθεναρή αντίσταση των κατοίκων πρόσφερε ο πατριάρχης Ευθύμιος (επικεφαλής της Βουλγάρικης εκκλησίας) ο οποίος έγινε στρατιωτικός ηγέτης. Μετά την κατάκτηση των Οθωμανών ακολούθησε σφαγή των ευγενών και ολόκληρες οικογένειες μετανάστευσαν στην Μικρά Ασία. [8]
Η πόλη ήταν γνωστή στον μεσαίωνα με την ονομασία Tarnovgrad (στα κυριλλικά Търновград, δηλαδή πόλη του Τύρνοβο) και επί οθωμανικής αυτοκρατορίας ως Tırnova. Στο Τύρνοβο έγιναν δύο αποτυχημένες απόπειρες εξέγερσης κατά της Οθωμανοκρατίας: το 1598 η πρώτη εξέγερση και η δεύτερη το 1686. Η πρώτη εξέγερση συνδυάστηκε με τον πόλεμο 1593-1606 όπου ένας στρατός από Βλάχους, Ούγγρους, Σέρβους και Βουλγάρους εναντιώθηκε πολεμώντας τους Οθωμανούς. Η εξέγερση στο Τύρνοβο προετοιμάστηκε όταν ο ηγέτης των Βλάχων Μιχαήλ ο Γενναίος (Mihai Biteazul) επιχείρησε επίθεση κατά των Οθωμανών από τον βορά. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης πολλοί Βούλγαροι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην Βλαχία. Το 17ο αιώνα η Ρωσία έγινε αξιόλογη δύναμη και ελεύθερο κέντρο της ανατολικής ορθόδοξης πίστης. Την ίδια περίοδο οι Οθωμανοί ηττήθηκαν κατά την διάρκεια της πολιορκίας στην Βιέννη. Το 1683 οργανώθηκε συνωμοσία στο Τύρνοβο και οι οργανωτές πέτυχαν την συμπάθεια του πατριάρχη Μόσχας αναζητώντας κάποιο σύνδεσμο στην Ρωσία. Οι Οθωμανοί ανακάλυψαν την συνωμοσία το 1686 και επιστράτευσαν δυνάμεις με τις οποίες κατέστειλαν την εξέγερση. [9]
Η επανάσταση του Απριλίου 1876 κατά των Οθωμανών ήταν η αρχή για τον τερματισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας [10] και ακολούθησε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877–1878).
[Επεξεργασία] Απελευθέρωση
Κατά την διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πόλεμου (1877–1878), στις 7 Ιουλίου 1877 ο Ρώσσος στρατηγός Ιωσήφ Γκούρκο απελευθέρωσε το Τάρνοβο, τερματίζοντας τα 580 χρόνια Οθωμανοκρατίας. Το 1879 γράφτηκε το Βουλγάρικο σύνταγμα και εκεί ανακοινώθηκε επίσημα το νεοσύστατο Βουλγαρικό κράτος το 1908. [5]
[Επεξεργασία] Αξιοθέατα
Το Βέλικο Τάρνοβο θεωρείται κύριος τουριστικός προορισμός στην Βουλγαρία και υπάρχουν πολλά αξιοθέατα τα οποία μπορεί ένας τουρίστας να επισκεφτεί.
-
Ο λόφος του Τσάραβετς με ομίχλη (διακρίνεται ο Πατριαρχικός ναός) και η οροσειρά Στάρα Πλανίνα. Η φωτογραφία είναι από το γειτονικό χωριό Αρμπανάσι.
-
Τοιχογραφίες στον Πατριαρχικό ναό στο λόφο Τσάραβετς.
-
Τοιχογραφίες στον Πατριαρχικό ναό στο λόφο Τσάραβετς.
-
Είσοδος προς στο λόφο Τσάραβετς.
-
Το Βασιλικό παλάτι στο λόφο Τσάραβετς.
-
Ο πύργος του Βαλδουίνου στο λόφο Τσάραβετς.
-
Η εκκλησία των Σαράντα Μαρτύρων.
-
Το μνημείο των αδελφών Ιβάν Ασέν Α΄ και Πέτρος Ασέν.
-
Καθεδρικός ναός γέννησης της Θεοτόκου.
-
Ο δρόμος Σαμοβόδσκα Τσαρσίγια στην παλιά πόλη.
_E3.jpg)
- Τα ερείπια του κάστρου στο λόφο Τσάραβετς: βασιλικό παλάτι και ο Πατριαρχικός ναός.
- Τον λόφο της Τραπέζιτσα, το δεύτερο οχύρωμα στην δεξιά όχθη του ποταμού Γιάτρα.
- Την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου από την Θεσσαλονίκη.
- Την εκκλησία των Σαράντα Μαρτύρων. Εκεί βρίσκεται θαμμένος ο Καλογιάν της Βουλγαρίας, τσάρος της Βουλγαρίας την περίοδο 1197-1207.
- Την εκκλησία του Πέτρου και Παύλου.
- Την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης όπου υπάρχει καλή πανοραμική θέα της πόλης, του ποταμού Γιάτρα και του μνημείο των Άσεν.
- Τυπική αρχιτεκτονική κτηρίων στην παλιά πόλη.
- Ο δρόμος Σαμοβόδσκα Τσαρσίγια, παλαιός εμπορικός δρόμος στην παλιά πόλη όπου έχουν ανακαινιστεί αρκετά σπίτια και εργαστήρια.
- Την γέφυρα του Σταμβόλοφ και τον μνημείο των Άσεν καθώς και την Γκαλερί Τέχνης όπου βρίσκεται εκεί.
- Το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ (Αγγλικά) Bulgarian National Statistical Institute - towns in 2009
- ↑ 2,0 2,1 Σβέλτα Ντιμίτροβα (2009-06-30). "Βέλικο Τάρνοβο: Πόλη πολλών εποχών". South European Times (SETimes.com). http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/el/features/setimes/features/2009/06/30/feature-02. Ανακτήθηκε την 2011-03-09.
- ↑ 3,0 3,1 Υπουργείο Πολιτισμού Βουλγαρίας (2005-11-11). "Preliminary Technical Assessment of the architectural and archeological heritage in south east Europe.". Architecural Museum Reserve Trapezitsa. σσ. 1. http://www.coe.int/t/dg4/cultureheritage/cooperation/see/IRPPSAAH/PTA/Bulgaria/PTA_Bulgaria_ArchitecturalMuseumReserveTrapezitza.pdf. Ανακτήθηκε την 2011-03-09.
- ↑ Bojidar Dimitrov. "The Church “The Forty Holy Martyrs”". National Museum of History - Sofia, Bulgaria. http://www.historymuseum.org/upload/fck_editor/40%20mazenizi1.htm. Ανακτήθηκε την 2011-03-09.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Richard Watkins, Christopher Deliso (2008). Bulgaria 3rd edition. Lonely Planet. σελ. 170-171. ISBN 978-1741044744.
- ↑ Jean W. Sedlar (31 Mar 1994). East Central Europe in the Middle Ages, 1000-1500. University of Washington Press. σελ. 113. ISBN 978-0295972909.
- ↑ "Търново се перчело с европейски квартали Арменци превземат католическата църква в старопрестолния град". Βουλγάρικη Εφημερίδα "Стандарт". 2008-06-21. http://paper.standartnews.com/bg/article.php?d=2008-06-21&article=237095. Ανακτήθηκε την 2011-03-09.
- ↑ Νικολάϊ Νοντόροφ (1983). Σύντομη Ιστορία της Βουλγαρίας. "Νέα Σύνορα" - Α.Α. Λιβάνη. σελ. 39-40.
- ↑ Νικολάϊ Νοντόροφ (1983). Σύντομη Ιστορία της Βουλγαρίας. "Νέα Σύνορα" - Α.Α. Λιβάνη. σελ. 50-51.
- ↑ Νικολάϊ Νοντόροφ (1983). Σύντομη Ιστορία της Βουλγαρίας. "Νέα Σύνορα" - Α.Α. Λιβάνη. σελ. 74-76.
 |
Στο άρθρο αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το άρθρο Veliko Tarnovo της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
|
|||||
