Βίσεγκραντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°47′06″N 19°17′56″E / 43.78500°N 19.29889°E / 43.78500; 19.29889

Το Βίσεγκραντ είναι πόλη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και βρίσκεται στη Σερβική δημοκρατία της Βοσνίας, μια από τις δύο οντότητες της χώρας.Είναι ιδιαίτερα γνωστό από το βιβλίο του νομπελίστα συγγραφέα Ίβο Άντριτς Το γεφύρι του Δρίνου.Η εν λόγω γέφυρα που χτίστηκε το 1571 από τον μεγάλο βεζύρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά (Sokollu Mehmed Paşa ή Mehmed Paša Sokolović),διατηρείται μέχρι σήμερα και έχει συμπεριληφθεί στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Στη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βίσεγκραντ έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο που συνδέει τη σερβική πόλη Ούζιτσε Užice και γενικότερα όλη τη Σερβία με το Γκόραζντε και το Σαράγεβο.Στις 6 Απριλίου του 1992 το γιουγκοσλαβικό πυροβολικό άρχισε να βομβαρδίζει την πόλη και κυρίως τις γειτονιές που κατοικούσαν Βόσνιοι όπως επίσης και τα γειτονικά χωριά με βοσνιακό πληθυσμό.Στη συνέχεια κάποιοι Βόσνιοι πήραν ομήρους ντόπιους Σέρβους και κατέλαβαν το γειτονικό φράγμα,που χρησίμευε για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τον έλεγχο του ύψους των νερών του Δρίνου,και απειλούσαν ότι θα το ανατινάξουν.Στις 12 Απριλίου δυνάμεις του γιουγκοσλαβικού στρατού κατέλαβαν το φράγμα και πήραν τον έλεγχο πόλης.Οι κάτοικοι που είχαν φύγει στη διάρκεια της κρίσης επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ.Μέχρι τα μισά του Μαΐου της ίδιας χρονιάς το κλίμα ήταν σχετικά ήρεμο στην πόλη.Στις 19 Μαΐου ο γιουγκοσλαβικός στρατός(JNA) αποσύρθηκε και ντόπιοι Σέρβοι ηγέτες πήραν τον έλεγχο της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.Στη συνέχεια οι σερβοβόσνιοι στρατιώτες και παραστρατιωτικές ομάδες άρχισαν τις δολοφονίες Βόσνιων μουσουλμάνων,πολλές Βόσνιες γυναίκες υπήρξαν θύματα βιασμού από Σέρβους ενόπλους, τα σπίτια των Βόσνιων λεηλατήθηκαν και τα τζαμιά της πόλης καταστράφηκαν ολοσχερώς.Πολλοί από τους Βόσνιους που δε δολοφονήθηκαν συνελήφθησαν και κρατήθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης και στα πρώην στρατόπεδα του γιουγκοσλαβικού στρατού στην Uzamnica καθώς και στο the Vilina Vlas Hotel.Οι κρατούμενοι στα δύο τελευταία σημεία κρατούνταν υπό απάνθρωπες συνθήκες,τους επιβάλλονταν καταναγκαστικές εργασίες και συχνά υπέστησαν ξυλοδαρμούς,βασανιστήρια και σεξουαλική κακοποίηση.

Οι Σέρβοι Μίλαν Λούκιτς (Milan Lukic) και Sredoje Lukic, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν ο πρώτος(το 2009) σε ισόβια κάθειρξη και ο δεύτερος σε κάθειρξη τριάντα ετών για: τη δολοφονία,την παράνομη κράτηση υπο απάνθρωπες συνθήκες,την κακοποίηση ,τον εξευτελισμό και την τρομοκράτησή εκατοντάδων Βόσνιων και άλλων μη Σέρβων κατοίκων της περιοχή,καθώς και για την κλοπή και την καταστροφή των περιουσιών τους.

Σύμφωνα με απογραφή που διενεργήθηκε το 1991 ο δήμος του Βίσεγκραντ είχε πληθυσμό 21.199 κατοίκους. Από αυτούς 62,8% ήταν Βόσνιοι, το 32,8% Σέρβοι και το υπόλοιπο 4,4% ανήκε σε άλλες εθνότητες.Μετά τον πόλεμο ελάχιστοι Βόσνιοι επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ.