Α.Σ. Ομόνοια Λευκωσίας
| Α.Σ. Ομόνοια Λευκωσίας | |||
| Πλήρες όνομα | Αθλητικός Σύλλογος ΟΜΟΝΟΙΑΣ Λευκωσία |
||
|---|---|---|---|
| Ψευδώνυμο(α) | Βασίλισσα Λαός Κηφήνες |
||
| Σύντομο όνομα | Ομόνοια | ||
| Ίδρυση | 4 Ιουνίου 1948 | ||
| Γήπεδο | Νεο Γ.Σ.Π., Λευκωσία, (χωρητικότητα: 22.859 θέσεις) |
||
| Πρόεδρος | |||
| Προπονητής | |||
| Πρωτάθλημα | A' Κατηγορία | ||
| 2011-12 | 3η | ||
| Ιστοσελίδα | http://www.omonoia.com.cy | ||
|
|
|||
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας είναι αθλητικός σύλλογος της Λευκωσίας, ο οποίος διατηρεί αθλητικά τμήματα στην καλαθόσφαιρα, το βόλεϊ, το ποδόσφαιρο, το ποδόσφαιρο σάλας και την ποδηλασία. Έχει χρώματα το πράσινο και το άσπρο, που συμβολίζουν την ελπίδα και τη χαρά. Ως έμβλημα έχει το τριφύλλι. Ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου 1948. Το ποδοσφαιρικό τμήμα του σωματείου αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ποδοσφαίρου Κύπρου.
Ιστορία [Επεξεργασία]
Tο 1948 αποτέλεσε χρονιά - σταθμό για το κυπριακό ποδόσφαιρο, αφού τα μίση και τα πάθη της εποχής οδήγησαν στο σχίσμα, όχι μόνο του κυπριακού ποδοσφαίρου αλλά γενικά του κυπριακού αθλητισμού. Τα γεγονότα του 1948 δεν άφησαν ανεπηρέαστη την ιστορία του AΠOEΛ, από τον οποίο προήλθε η Ομόνοια. Σε μια εποχή όπου στην Eλλάδα επικρατούσε κλίμα φανατισμού μεταξύ δεξιών και αριστερών κι ο Εμφύλιος Πόλεμος χώριζε τη χώρα στα δύο, ο ΑΠΟΕΛ χωρίστηκε επίσης στα δύο.
Στη Λευκωσία, οι πολιτικές διαφορές μεταξύ παραγόντων και αθλητών του AΠOEΛ, έμοιαζαν με φωτιά που σιγόβραζε. Aφορμή για να κοπεί δια παντός το κορμί του AΠOEΛ στα δυο, ήταν το τηλεγράφημα που στάλθηκε από το Δ.Σ. του λευκωσιάτικου σωματείου προς το ΣΕΓΑΣ, στις 23 Mαΐου 1948. Στο εν λόγω τηλεγράφημα, ο AΠOEΛ απηύθυνε, με την ευκαιρία των πανελληνίων αγώνων στίβου, "εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σε ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία" κι ευχόταν, "όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία". Oι αριστεροί παράγοντες και αθλητές του AΠOEΛ θεώρησαν το χαρακτηρισμό "εθνοκτόνος ανταρσία", πρόκληση και κομματική τοποθέτηση του σωματείου τους και ευθύς διαχώρισαν τη θέση τους.
Aπό εκεί και πέρα, ανέλαβε δράση ο Tύπος, ο οποίος με συνεχή ρεπορτάζ και σχόλιά του, έριχνε λάδι στη φωτιά, πυροδοτώντας την τελική έκρηξη. Aκολούθησε η επ' αόριστον τιμωρία πέντε αθλητών του AΠOEΛ (Λυμπουρής, Tσιαλής, Γωγάκης, Xατζηβασιλείου και Xριστοδούλου) και η ιστορία έγραψε πλέον ότι μια ομάδα προσώπων που αποσκίρτησαν από τον AΠOEΛ, ίδρυσαν στις 4 Iουνίου 1948, νέο σωματείο στην κυπριακή πρωτεύουσα, με την ονομασία "Aθλητικός Σύλλογος Oμόνοια Λευκωσίας". Τους προηγούμενους μήνες είχε προηγηθεί η ίδρυση των περισσότερων αριστερών σωματείων της Κύπρου, τα οποία ίδρυσαν στη συνέχεια την ΚΕΠΟ και διοργάνωσαν για μία πενταετία ανεξάρτητο πρωτάθλημα. Η Ομόνοια κυριάρχησε στην πενταετία αυτή, με 4 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα.
Ο παρθενικός αγώνας [Επεξεργασία]
Η Ομόνοια έδωσε τον πρώτο επίσημο αγώνα της στις 31 Οκτωβρίου 1948, με αντίπαλο τον ΑΜΟΛ Λεμεσού (Αθλητικό Μουσικό Όμιλο Λεμεσού), τον οποίο κέρδισε με 5-1. Οι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν την ιστορική αυτή μέρα ήταν: Παναγιώτης Ταλιάνος, Ανδρέας Καρυόλου, Χαμπής Φιλίππου, Αγησίλαος Τσιαλής, Τικράν Μισιριάν, Γωγάκης Καραγιάννης, Κιλίς Μπετικιάν, Χατζάκ Μπαλατονί, Τάκης Σκαλιώτης, Ρομπέρ Κονστανιάν, Κώστας Λυμπουρής.
Η Ομόνοια στην Κ.Ο.Π. [Επεξεργασία]
Στα 1953, λαμβάνεται η απόφαση για την ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου. Η Ομόνοια μαζί με τα άλλα σωματεία της Κ.Ε.Π.Ο., εγγράφονται στην Κ.Ο.Π. και το «τριφύλλι» αγωνίζεται στην 1η κατηγορία. Τα πρώτα χρόνια ήταν χρόνια προσαρμογής, με την ομάδα να επιτυγχάνει αρχικά τη σταθεροποίησή της στην κατηγορία και προς το τέλος της δεκαετίας να δείχνει έτοιμη να πρωταγωνιστήσει.
1961: Το πρώτο πρωτάθλημα [Επεξεργασία]
Οι συνθήκες είχαν ωριμάσει για την κατάκτηση του 1ου πρωταθλήματος. Το 1959-60, η ισχυρότατη Ομόνοια έχασε τον τίτλο στα χαρτιά. Ο Βούλγαρος Νάσκο Τσακμάκοφ, πήρε την προπονητική σκυτάλη και ισχυροποίησε ακόμη περισσότερο την ομάδα. Την περίοδο 1960-61, το «τριφύλλι» κατέκτησε το πρωτάθλημα τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος, τερματίζοντας 1ο με τελική διαφορά 9 βαθμών. Το 1965, η ομάδα κατακτά το πρώτο κύπελλο και ένα χρόνο μετά, το 2ο της πρωτάθλημα.
Η Χρυσή Εικοσαετία 1970-1989 [Επεξεργασία]
Η Δεκαετία του '70 [Επεξεργασία]
Η Ομόνοια μπήκε στη δεκαετία του '70, ως εξέχουσα πλέον δύναμη στο χώρο του κυπριακού ποδοσφαίρου, έτοιμη να μεγαλουργήσει. Την περίοδο 1971-1972, κατέκτησε μετά από σκληρή μάχη με την Ε.Π.Α. Λάρνακας, το 3ο της πρωτάθλημα. Στις 18 Ιουνίου του 1972, καταγράφηκε μία άλλη ιστορική στιγμή. Στο ΓΣΠ, κέρδισε στον τελικό κυπέλλου τον Πεζοπορικό Λάρνακας με 3-1 και κατέκτησε το πρώτο της νταμπλ. Μέχρι και το τέλος της δεκαετίας η Ομόνοια κυριάρχησε στο κυπριακό ποδόσφαιρο κατακτώντας ξανά το νταμπλ το 1974 και κάνοντας ρεκόρ κατάκτησης συνεχών πρωταθλημάτων (1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979), κερδίζοντας μαζί με το πρωτάθλημα του '72 συνολικά 7 τίτλους πρωταθλήματος τη χρυσή αυτή δεκαετία καθώς και το προσωνύμιο «Βασίλισσα».
Η Δεκαετία του '80 [Επεξεργασία]
Η δεκαετία του '80 ξεκίνησε με οδυνηρό τρόπο. Η Ομόνοια έχασε το πρωτάθλημα του '80, με ένα γκολ διαφορά στην τελευταία αγωνιστική. Το «τριφύλλι» όμως στη συνέχεια πήρε το κύπελλο του '80 και ακολούθησε ένας καταιγισμός τροπαίων: Πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα (1981, 1982, 1983, 1984, 1985), συνδυασμένα με 3 συνεχόμενα νταμπλ (1981, 1982, 1983), άλλα 2 πρωταθλήματα το 1987 και 1989 και το κύπελλο του 1988. Σύνολο αυτή τη δεκαετία: 7 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα. Συνολικά η Ομόνοια κέρδισε την εικοσαετία 1970-'89, 14 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα.
Η Εικοσαετία 1990-2009 [Επεξεργασία]
Τα χρόνια αυτά επήλθε σχετική πτώση. Αν και η ομάδα μπήκε στη δεκαετία του '90 με πολύ καλές προοπτικές (κύπελλο 1991, πρωτάθλημα 1993, κύπελλο 1994), η συνέχεια ήταν ανεπιτυχής. Παρά τις εξαιρετικές πορείες στις περιόδους '95, '98, '99, η ομάδα έχασε το πρωτάθλημα στις λεπτομέρειες. Μετά από 6 χρόνια η Ομόνοια βάζει τέλος στην ανομβρία τίτλων και κατακτά το κύπελλο του 2000. Η ένδεια τίτλων όμως στην εικοσαετία αυτή συνεχίστηκε, με μόνο 2 τίτλους πρωταθλήματος (2001, 2003) τη δεκαετία 2000-2009, επιτυχίες που δεν είχαν όμως συνέχεια, με την κατάκτηση του κυπέλλου στα 2005, ν' αποτελεί τη μοναδική όαση σε μία επταετή ξηρασία. Τελικώς, το 2010, έρχεται η επιστροφή στην κορυφή με την κατάκτηση του 20ου πρωταθλήματος. Την αμέσως επόμενη περίοδο (2011), η Ομόνοια κατακτά το 13ο της κύπελλο. Σύνολο κατακτήσεων στην εικοσαετία αυτή: 4 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα.
Έδρα [Επεξεργασία]
Η Ομόνοια χρησιμοποιεί από το Νοέμβριο του 1999, ως έδρα το νέο στάδιο ΓΣΠ, χωρητικότητας 22.000 θεατών. Η βόρεια κερκίδα αποτελεί τον πυρήνα των οργανωμένων οπαδών της, τη λεγόμενη "Θύρα 9".
Τίτλοι [Επεξεργασία]
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του Α.Σ. Ομόνοια Λευκωσίας έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
- 20 Πρωταθλήματα Κύπρου:
- 14 Κύπελλα Κύπρου:
- 16 Σούπερ Καπ Κύπρου:
- 1966, 1969, 1979, 1981, 1982, 1983, 1987, 1988, 1989, 1991, 1994, 2001, 2003, 2005, 2010, 2012
- 5 Νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο την ίδια χρονιά):
- 1972, 1974, 1981, 1982, 1983.
- Κ.Ε.Π.Ο. (1948-1953): Πρωταθλήτρια (1949, 1950, 1951, 1952) και κυπελλούχος (1949, 1950, 1951, 1952, 1953)
Οι Προπονητές [Επεξεργασία]
Δεκάδες προπονητές παρήλασαν από τον πάγκο της Ομόνοιας και καθοδήγησαν την ομάδα. Οι σπουδαιότεροι από αυτούς, κυρίως όσοι οδήγησαν την ομάδα σε τίτλους είναι οι εξής: Ο Ντικράν Μισιριάν διετέλεσε παίκτης – προπονητής τα πρώτα χρόνια. Πρώτος ξένος τεχνικός ο Άγγλος Τζον Τζόνσον (1952-53). Ο Γερμανός Καρλ Βίνκλερ θεωρείται ο άνθρωπος που στη διετία '57-'59, έβαλε τις βάσεις για να γίνει η Ομόνοια ομάδα τίτλου. Ο πρώτος που το πέτυχε ήταν στα 1961 ο Βούλγαρος Νάσκο Τσιακμάκοφ. Ο Κύπριος Ανδρέας Κερεμέζος οδήγησε την ομάδα στο κύπελλο του 1965. Ο δάσκαλος Γκεόργκι Πατσετζίεφ κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1966, αλλά κυρίως στη τριετή παραμονή του ανέδειξε τη μεγάλη φουρνιά των Καϊάφα, Χαραλάμπους, Κανάρη και Αντωνίου. Ο Βούλγαρος Ντομπρομίρ Τάσκοφ κατέκτησε 2 νταμπλ, το 1972 και το 1983. Ο σπουδαιότερος ίσως όλων ήταν ο Βούλγαρος Βασίλ Σπάσοφ, ο οποίος δούλεψε 4 χρονιές στην ΟΜΟΝΟΙΑ και την οδήγησε σε 3 νταμπλ ('74,'81,'82). Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου Έσσο, είναι ο μοναδικός Κύπριος τεχνικός που κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1975. Η Ομόνοια είχε πάντα κλήση προς τη βουλγάρικη σχολή. Πρωταθλητές προπονητές αναδείχτηκαν οι Γκεόργκι Ίλτσεφ (1976), Γκαβριήλ Στογιάνοφ (1977), Πέταρ Αργκίροφ (1979), Ατανάς Ντράμοφ ('84,'85). Ο Ιόντσο Άρσοφ έχει περίοπτη θέση στην "πράσινη" ιστορία και είναι ο πλέον επιτυχημένος προπονητής. Εργάστηκε συνολικά 8 περιόδους και κατέκτησε 3 πρωταθλήματα ('87,'89,'93) και 3 κύπελλα ('80,'88,'00). Ο Ολλανδός Χενκ Χάουαρντ κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2001 και το κύπελλο το 2005. Ο Σκοπιανός Τόνι Σαβέφσκι οδήγησε την ομάδα στο πρωτάθλημα του 2003 και ο Ελλαδίτης Τάκης Λεμονής σε αυτό του 2010. Προπονητές με μεγάλη προσφορά, αλλά χωρίς τίτλο, ήταν οι Πάμπος Αβρααμίδης, Έλι Φουκς, Γκερντ Πρόκοπ, Ανδρέας Μιχαηλίδης. Από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι τον Απρίλιο του 2011 εργάστηκε στην Ομόνοια ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, χωρίς να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Διακρίσεις & Επιτεύγματα [Επεξεργασία]
|
|
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 16/06/2012. |
- Η Ομόνοια διατηρεί ρεκόρ στις κατακτήσεις νταμπλ (5) το 1972, 1974, 1981, 1982 και 1983
- Μεγαλύτερη νίκη: 11-0 vs Δόξα Κατωκοπιάς, 17 Ιανουαρίου 2004
- Μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή νίκη: 6-1 vs Red Boys Differdange, Α’ Γύρο, 3 Οκτωβρίου 1979
- Μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών (3 για κάθε νίκη): 67 την περίοδο 1998-99 μαζί με την Ανόρθωση Αμμοχώστου
- Διατήρηση αήττητου: 46 αγώνες, στο διάστημα 29 Ιανουαρίου 1984 - 14 Δεκεμβρίου 1985
- Η Ομόνοια είναι η μόνη ομάδα στην Κύπρο, της οποίας ποδοσφαιριστής της αναδείχτηκε κορυφαίος σκόρερ της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα ο Σωτήρης Καϊάφας την περίοδο 1975-1976 με 39 γκολ, κέρδισε το χρυσό παπούτσι.[εκκρεμεί παραπομπή]
- Ποδοσφαιριστής της Ομόνοιας ήταν και ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην Κύπρο, ο (Σωτήρης Καϊάφας), έχοντας πετύχει συνολικά στην καριέρα του 321 τέρματα.
Σύνθεση [Επεξεργασία]
|
|
Δανεικοί παίκτες [Επεξεργασία]
|
Διεθνείς παίκτες [Επεξεργασία]
Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές [Επεξεργασία]
|
|
|
Ευρωπαϊκή πορεία [Επεξεργασία]
Τελευταία Ενημέρωση 9 Αυγούστου 2012
| Σεζόν | Κύπελλο | Φάση | Αντίπαλος | Εντός | Εκτός | Συν. σκορ | Πρ./Απ. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1965-66 | Κυπελλούχων | Α' γύρος | 0-1 | 1-1 | 1-2 | ||
| 1966-67 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 1-2 | 0-8 | 1-10 | ||
| 1972-73 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-0 | 1-2 | 3-2 | ||
| Β' γύρος | 0-41 | 0-9 | 0-13 | ||||
| 1974-75 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | Αποσύρθηκε λόγω της εισβολής | ||||
| 1975-76 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-1 | 0-4 | 2-5 | ||
| 1976-77 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 0-2 | 1-1 | 1-3 | ||
| 1977-78 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 0-3 | 0-2 | 0-5 | ||
| 1978-79 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-1 | 0-1 | 2-2 | ||
| 1979-80 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 6-1 | 1-2 | 7-3 | ||
| Β' γύρος | 4-0 | 0-10 | 4-10 | ||||
| 1980-81 | Κυπελλούχων | Α' γύρος | 1-3 | 0-4 | 1-7 | ||
| 1981-82 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 0-1 | 0-3 | 0-4 | ||
| 1982-83 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-0 | 0-3 | 2-3 | ||
| 1983-84 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 4-1 | 0-3 | 4-4 | ||
| 1984-85 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-1 | 1-4 | 3-5 | ||
| 1985-86 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 5-0 | 5-0 | 10-0 | ||
| Β' γύρος | 1-3 | 0-1 | 1-4 | ||||
| 1986-87 | ΟΥΕΦΑ | Α' γύρος | 1-1 | 0-1 | 1-2 | ||
| 1987-88 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 0-0 | 1-0 | 1-0 | ||
| Β' γύρος | 0-2 | 1-3 | 1-5 | ||||
| 1988-89 | Κυπελλούχων | Α' γύρος | 0-1 | 0-2 | 0-3 | ||
| 1989-90 | Πρωταθλητριών | Α' γύρος | 2-3 | 0-6 | 2-9 | ||
| 1990-91 | ΟΥΕΦΑ | Α' γύρος | 4-2 | 1-2 | 5-4 | ||
| Β' γύρος | 1-1 | 0-3 | 1-4 | ||||
| 1991-92 | Κυπελλούχων | Α' γύρος | 0-2 | 0-2 | 0-4 | ||
| 1993-94 | Ch. League | Προκριματικός | 2-1 | 0-2 | 2-3 | ||
| 1994-95 | Κυπελλούχων | Προκριματικός | 3-1 | 1-0 | 3-1 | ||
| Α' γύρος | 1-3 | 0-3 | 1-6 | ||||
| 1995-96 | ΟΥΕΦΑ | Προκριματικός | 3-0 | 2-1 | 5-1 | ||
| Α' γύρος | 1-2 | 0-5 | 1-7 | ||||
| 1998-99 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 5-1 | 3-5 | 8-6 | ||
| Β' προκριμ. | 3-1 | 0-2 | 3-3 | ||||
| 1999-00 | ΟΥΕΦΑ | Προκριματικός | 3-0 | 5-1 | 8-1 | ||
| Α' γύρος | 2-5 | 0-5 | 2-10 | ||||
| 2000-01 | ΟΥΕΦΑ | Προκριματικός | 0-0 | 1-2 | 1-2 | ||
| 2001-02 | Ch. League | Προκριματικός | 1-1 | 1-2 | 2-3 | ||
| 2003-04 | Ch. League | Α' προκριμ. | 0-0 | 2-1 | 2-1 | ||
| Β' προκριμ. | 2-2 | 2-5 | 4-7 | ||||
| 2004-05 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 4-0 | 4-1 | 8-1 | ||
| Β' προκριμ. | 1-1 | 1-3 | 2-4 | ||||
| 2005-06 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 3-0 | 3-0 | 6-0 | ||
| Β' προκριμ. | 2-1 | 1-3 | 3-4 | ||||
| 2006-07 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 2-1 | 2-2 | 4-3 | ||
| Β' προκριμ. | 0-0 | 1-2 | 1-2 | ||||
| 2007-08 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 2-0 | 2-0 | 4-0 | ||
| Β' προκριμ. | 1-1 | 1-2 | 2-3 | ||||
| 2008-09 | ΟΥΕΦΑ | Α' προκριμ. | 2-0 | 2-1 | 4-1 | ||
| Β' προκριμ. | 2-2 | 1-0 | 3-2 | ||||
| Α' γύρος | 1-2 | 1-2 | 2-4 | ||||
| 2009-10 | Europa League | Β' προκριμ. | 4-0 | 4-1 | 8-1 | ||
| Γ' προκριμ. | 1-1 | 0-2 | 1-3 | ||||
| 2010-11 | Τσάμπιονς Λιγκ | Β' προκριμ. | 3-0 | 2-0 | 5-0 | ||
| Γ' προκριμ. | 1-1 | 1-4 | 2-5 | ||||
| Europa League | Δ' προκριμ. | 0-1 | 2-2 | 2-3 | |||
| 2011-12 | Europa League | Γ' προκριμ. | 3-0 | 0-1 | 3-1 | ||
| Δ' προκριμ. | 2-1 | 0-1 | 2-2 | ||||
| 2012-13 | Europa League | Γ' προκριμ. | 0–0 | 0-0 | 0–0(5–6 πεν.) | ||
1: Και οι δύο αγώνες έγιναν στη Γερμανία.
Σύνολο
| Διοργάνωση | Συμ. | Αγ. | Πρ. | Ν. | Ι. | Η. | Γκ.Υ | Γκ.Κ | Βαθ. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Πρωταθλητριών | 18 | 48 | 6 | 15 | 6 | 27 | 61 | 106 | 51 |
| ΟΥΕΦΑ | 14 | 52 | 12 | 22 | 10 | 20 | 90 | 74 | 76 |
| Κυπελλούχων | 5 | 12 | 1 | 2 | 1 | 9 | 7 | 23 | 7 |
| Σύνολο | 371 | 112 | 19 | 39 | 17 | 56 | 158 | 203 | 134 |
Ανά χώρα
| Χώρα | Αρ. Αν. | Αγ. | Πρ. | Ν. | Ι. | Η. | Γκ.Υ | Γκ.Κ | Βαθ. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2 | 4 | 0 | 0 | 0 | 4 | 3 | 10 | 0 | |
| 4 | 8 | 0 | 3 | 1 | 5 | 11 | 20 | 9 | |
| 4 | 8 | 0 | 0 | 1 | 7 | 3 | 19 | 1 | |
| 6 | 12 | 1 | 2 | 4 | 6 | 15 | 19 | 10 | |
| 2 | 4 | 0 | 0 | 0 | 4 | 1 | 23 | 0 | |
| 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | 2 | 3 | 3 | |
| 4 | 8 | 1 | 1 | 3 | 4 | 5 | 10 | 6 | |
| 3 | 6 | 2 | 3 | 1 | 2 | 6 | 4 | 10 | |
| 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | 2 | 5 | 3 | |
| 3 | 6 | 0 | 0 | 0 | 6 | 3 | 22 | 0 | |
| 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 4 | |
| 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 4 | 3 | 4 | |
| 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 0 | 8 | 1 | 6 | |
| 1 | 2 | 1 | 1 | 0 | 1 | 7 | 3 | 3 | |
| 3 | 6 | 3 | 6 | 0 | 0 | 21 | 1 | 18 | |
| 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 0 | 4 | 0 | 6 | |
| 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 0 | 4 | 1 | 6 | |
| 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 0 | 8 | 1 | 6 | |
| 1 | 2 | 1 | 1 | 0 | 1 | 8 | 6 | 3 | |
| 2 | 4 | 1 | 2 | 0 | 2 | 7 | 11 | 6 | |
| 1 | 2 | 0 | 0 | 1 | 1 | 2 | 3 | 1 | |
| 1 | 2 | 0 | 0 | 1 | 1 | 4 | 7 | 1 | |
| 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 | |
| 5 | 10 | 0 | 2 | 2 | 6 | 9 | 19 | 8 | |
| 2 | 3 | 0 | 0 | 2 | 1 | 2 | 3 | 1 | |
| 3 | 6 | 3 | 6 | 0 | 0 | 17 | 2 | 18 | |
| 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | 2 | 3 | 3 | |
| Σύνολο | 56 | 112 | 19 | 40 | 17 | 56 | 160 | 204 | 136 |
Συμ.=Συμμετοχές, Αρ. Αν.=Αριθμός αντιπάλων, Αγ.= Αγώνες, Πρ.=Προκρίσεις, Ν.=Νίκες, Ι.=Ισοπαλίες, Η.=Ήττες, Γκ.Υ=Γκολ Υπέρ, Γκ.Κ=Γκολ Κατά, Βαθ.=Βαθμοί
Πηγή: Επίσημη Ιστοσελίδα UEFA
Τα υπόλοιπα τμήματα [Επεξεργασία]
Η Ομόνοια διατηρεί σήμερα ακόμη 4 αθλητικά τμήματα. Στην καλαθόσφαιρα, στην πετόσφαιρα, στο φούτσαλ και στην ποδηλασία. Η ομάδα βόλεϊ κατέκτησε μέχρι στιγμής 3 κύπελλα Κύπρου (1999, 2006 και 2009), ενώ έφτασε ισάριθμες φορές στον τελικό, αλλά έχασε. Έχει επίσης 1 πρωτάθλημα εφήβων (1998) και πρωτάθλημα παίδων (1995). Η ομάδα φούτσαλ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια το 2009 και κυπελλοπρωταθλητρια το 2010 και το 2011. Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας καλαθόσφαιρας η 3η θέση τη περίοδο 1994-1995, ενώ αγωνίστηκε και στο τελικό κυπέλλου του 2003. Η ποδηλατική ομάδα είναι εδώ και μερικά χρόνια η πρώτη δύναμη στη Κύπρο. Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της η Ομόνοια διατηρούσε τμήμα χόκεϊ, ενώ τη δεκαετία του '70 διατηρούσε επίσης τμήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης και στίβου.
Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
- Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. ISBN 9963-8841-1-3.
- Γαβριηλίδη, Μιχάλης; Παπαμωησέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN ISBN 9963-8720-1-8.
- Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6.
- Στυλιανού, Πάμπος; Νεοφύτου, Γιώργος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου.
- Στυλιανού, Πάμπος (1998). 50 χρόνια Νέα Σαλαμίνα 1948-1998. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. ISBN 9963-8370-0-Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
- Επίσημη ιστοσελίδα του Σωματείου
- Νέα για Ομόνοια
- Ιστοσελίδα οπαδών της Ομόνοιας
- Οι διεθνείς ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας ανά έτος - καριέρα και στατιστικά
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
- Α' κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
- Κυπριακό κύπελλο ποδοσφαίρου
- Ασπίδα της ΚΟΠ
- Πορεία των κυπριακών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης
|
|||||||
|
|||||||
