Αρχιεπίσκοπος Θεόφιλος

Ο Θεόφιλος (1790 - 1873) διετέλεσε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος την περίοδο 1862-1873.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και το κοσμικό του όνομα ήταν Θεόδωρος Βλαχοπαπαδόπουλος. Πατέρας του ήταν ο Αντώνης Βλαχοπαπαδόπουλος και είχε άλλα τρία αδέρφια εκ των οποίων τα περισσότερα διέπρεψαν στην πατραϊκή κοινωνία. Σε νεαρή ηλικία ο Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄ τον πήρε ως προστατευόμενό του. Φοίτησε στην Πατριαρχική σχολή της Κωνσταντινούπολης και αποφοίτησε από εκεί το 1819 ως διάκονος. Στη συνέχεια έγινε διάκονος του Παλαιών Πατρών Γερμανού Γ΄. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν παρών στην συνάντηση της Βοστίτσας και στη συνέχεια αναχώρησε μαζί με τον Γερμανό Γ΄ για την Ιταλία.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης έπαθε τύφο αλλά σώθηκε ενώ μέχρι το 1828 διετέλεσε επίτροπος του χηρεύοντος μητροπολιτικού θρόνου της Πάτρας. Το 1832 διορίστηκε τοποτηρητής αυτού και παράλληλα πρωτοσύγκελλος Πατρών, θέση στην οποία έμεινε μέχρι το 1851. Μετά έγινε μητροπολίτης Ακαρνανίας και Αιτωλίας και το 1862 μητροπολίτης Αθηνών, ήτοι Αρχιεπίσκοπος. Με την ιδιότητα αυτή υποδέχθηκε τα οστά του Γρηγορίου Ε΄ στην Αθήνα. Επίσης είχε τιμηθεί με τον ελληνικό μεγαλοσταυρό.

Απεβίωσε το 1873 ενώ ήταν Αρχιεπίσκοπος. Το αρχείο του σώζεται και περιέχει σημαντικές πληροφορίες κυρίως για την περιοχή των Πατρών.

Προκάτοχος: Μισαήλ

'Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος' 1862–1873

Διάδοχος: Προκόπιος Α΄