Αριαράμνης Β΄ της Καππαδοκίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αριαράμνης Β' της Καππαδοκίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αριαράμνης Β'
Δυναστεία:  Αριαραθίδες
Πατέρας:  Αριαράθης Β'
Μητέρα:  άγνωστη
Σύζυγος:  άγνωστη
Παιδιά:  Αριαράθης Γ'
 ανώνυμη κόρη

Ο Αριαράμνης Β', γνωστός επίσης ως Αριάμνης, Αριαμένης, Αρταμένης και Αριάμναιος, ήταν ηγεμόνας του βασιλείου της Καππαδοκίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αριαραθιδών. Πατέρας του ήταν ο προκάτοχός του, Αριαράθης Β'. Τα νομίσματα του Αριαράμνη είναι οι πρώτες ασφαλώς ταυτισμένες νομισματικές εκδόσεις των Αριαραθιδών όπου χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα. Επίσης, στον ίδιο ηγεμόνα αποδίδεται η ίδρυση της ομώνυμης πόλης Αριαράμνειας.[1]


Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι νεότεροι ερευνητές δεν συμφωνούν αναφορικά με τη χρονολόγηση της ηγεμονίας του Αριαράμνη. Όσοι υιοθετούν τη μαρτυρία του Διοδώρου του Σικελιώτη υποστηρίζουν ότι ο Αριαράμνης ηγήθηκε της Μεγάλης Καππαδοκίας την περίοδο 280-230 π.Χ. περίπου. Επικρατέστερη όμως είναι η άποψη που, απορρίπτοντας τη γενεαλογία αυτή, χρονολογεί την ηγεμονία του την περίοδο 250-225 π.Χ. Επίσης είναι άγνωστο κατά πόσο έφερε επίσημα τον τίτλο του «βασιλέως», καθώς στα νομίσματά του δε φέρει βασιλικά διακριτικά.[1]

Από τους τρεις γιους του Αριαράθη Β', διάδοχός του ορίστηκε ο Αριαράμνης ως πρωτότοκος. Ο τελευταίος επεδίωξε τη δημιουργία συγγενικών δεσμών με τον Οίκο των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας.[2] Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο, γάμος ανάμεσα στην πριγκίπισσα της Συρίας, τη Στρατονίκη, και το διάδοχο της Καππαδοκίας, τον Αριαράθη Γ'.[1][2] Κατά μια εκδοχή η προσάρτηση της Καταονίας στην Καππαδοκία πραγματοποιήθηκε τη συγκεκριμένη περίοδο, με την περιοχή αυτή να μεταβιβάζεται ως προίκα.[1] Επίσης κάποια κόρη του Αριαράμνη παντρεύτηκε τον Αντίοχο Ιέρακα (242-228/7 π.Χ.), πρίγκιπα τον Σελευκιδών που μαχόταν τον αδερφό του, Σέλευκο Β'. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ιουστίνου ο Αντίοχος φιλοξενήθηκε για ένα διάστημα από τον πεθερό του, ωστόσο αναγκάστηκε να διαφύγει διακρίνοντας πως κινδύνευε.[3]

Τον Αριαράμνη, σύμφωνα με τις πηγές, χαρακτήριζε μεγάλη αφοσίωση στα παιδιά του. Έτσι, όρισε συμβασιλιά το γιο του μοιραζόμενος μαζί του την εξουσία επί ίσοις όροις. Μετά το θάνατό του, ο Αριαράθης Γ' συνέχισε να κυβερνά μοναχός του.[2]

Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυναστεία των
        Αριαραθιδών
        
Tetradrachm Ariarathes III of Cappadocia CdM Paris.jpg
Βασιλείς

  Δατάμης
  Αριαράμνης Α΄
  Αριαράθης Α΄
  Αριαράθης Β΄
  Αριαράμνης Β΄
  Αριαράθης Γ΄
  Αριαράθης Δ΄
  Αριαράθης Ε΄
  Οροφέρνης
  Αριαράθης Στ΄
  Αριαράθης Ζ΄
  Αριαράθης Η΄
  Αριαράθης Θ΄
  Αριοβαρζάνης Α΄
  Αριοβαρζάνης Β΄
  Αριοβαρζάνης Γ΄
  Αριαράθης Ι΄
  Αρχέλαος

  Άλλα μέλη...

Έτος (π.Χ.) Γεγονός
Γέννηση του Αριαράμνη Β', γιου του ηγεμόνα της Καππαδοκίας, Αριαράθη Β'.
280 π.Χ. Ο Αριαράμνης Β' διαδέχεται τον πατέρα του μετά το θάνατό του.
π. 255 π.Χ. Η Καππαδοκία ανεξαρτητοποιείται οριστικά από τους Σελευκίδες.
250 π.Χ. Έτερη πιθανή ημερομήνία έναρξης της βασιλείας του Αριαράμνη Β'.
230 π.Χ. Πιθανή χρονολογία λήξης της βασιλείας του Αριαράμνη Β'.
π. 227 π.Χ. Ο Αντίοχος Ιέραξ καταφεύγει στην αυλή του πεθερού του, Αριαράμνη Β'.
225 π.Χ. Έτερη πιθανή χρονολογία λήξης της βασιλείας του Αριαράμνη Β'.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Σοφού Αθανασία (30 Μαΐου 2002). ««Αριαράμνης»». Encyclopedia of the Hellenic World, Asia Minor. http://asiaminor.ehw.gr/forms/fLemmaBodyExtended.aspx?lemmaId=3737. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Διόδωρος ο Σικελιώτης, «Ιστορική Βιβλιοθήκη», §31.19
  3. Marcus Junianus Justinus, «Επιτομή του Πομπήιου Τρόγου», 27.3

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Beloch K.J., «Griechische Geschichte», 4. Bd. 2. Die Griechische Weltherrschaft, Berlin – Leipzig 1927
  • Ritter H.W., «Diadem und Königsherrschaft. Untersuchungen zu Zeremonien und Rechtsgrundlagen des Herrschaftsantritts bei den Persern, bei Alexander dem Grossen und im Hellenismus», München – Berlin 1965, Vestigia 7
  • Seibert J., «Historische Beiträge zu den dynastischen Verbindungen in hellenistischer Zeit», Wiesbaden 1967, Historia Einzelschriften 10
  • Simonetta Β., «The Coinage of the Cappadocian Kings», Fribourg 1977, Typos Monographien zur antiken Numismatik 2
  • Will E., «Histoire Politique du Monde Hellénistique». 320-30 av. J.-C., 2, Nancy 1983

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]