Απόστολος Θωμάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Άπιστος Θωμάς
Απόστολος, Άγιος
Γέννηση
Ιουδαία
Εορτασμός 6 Οκτωβρίου
Τμήμα μιας σειράς λημμάτων
Οι Δώδεκα Απόστολοι
Last Supper by Theophanes the Cretan.jpg
Οι πρώτοι δώδεκα μαθητές του Χριστού

O Άγιος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους, μαθητές του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης, στη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του (αναφέρεται ότι κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε).

Μετά την Πεντηκοστή και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ο Θωμάς ακολούθησε το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και ταξίδεψε σε μακρινούς τόπους μεταφέροντας τον Θείο Λόγο. Κατά τη χριστιανική παράδοση, μετά από Θεία Παρέμβαση ταξίδεψε ως την Ινδία, όπου ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο, προσηλυτίζοντας και βαπτίζοντας Χριστιανούς πολλούς ειδωλολάτρες.

Κατόπιν ταξίδεψε ανατολικότερα, όπου βασίλευε κάποιος με το όνομα Μίσδιος. Εκεί ο Θωμάς συνέχισε την ιεραποστολή, όταν βάπτισε όμως τη γυναίκα και τα παιδιά του Μίσδιου, εκείνος οργίστηκε και έδωσε εντολή να θανατωθεί ο Άγιος. Το σώμα του έθαψαν οι Χριστιανοί της περιοχής και κατά την παράδοση στον τάφο του γίνονταν πολλά θαύματα. Το ιερό λείψανο του Αγίου Θωμά παρέμεινε εκεί έως ότου ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη, μαζί με τα λείψανα άλλων Αγίων που εκλάπησαν ως λάφυρα κατά την Δ' Σταυροφορία.

Ο Απόστολος Θωμάς, ρωσική εικόνα του 18ου αιώνα

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θωμά στις 6 Οκτωβρίου.

Απολυτίκιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
Ἀπόστολε Ἅγιε Θωμᾶ,
πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ,
ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν,
παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.


Απολυτίκιο (Ἦχος δ')
Ὡς θεῖος Ἀπόστολος, θεολογίας κρουνούς,
ἐνθέως ἐξήντλησας, ἐκ λογχονύκτου πλευρᾶς,
Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.
Ὅθεν τῆς εὐσέβειας, κατασπείρας τὸν λόγον,
ἔλαμψας ἐν Ἰνδίᾳ, ὡς ἀκτὶς οὐρανία,
Θωμὰ τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεῖον ἀγλάισμα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θωμάς Ιωαννίδης, «O απόστολος Θωμάς και η Aνάσταση του Xριστού (Aπό την πρώτη απιστία στην ύστερη ομολογία)», στο Διακονία, Λειτουργία, Xάρισμα. Tιμητικός Tόμος προς τον Oμότιμο Kαθηγητή του Πανεπιστημίου Aθηνών Γεώργιο A. Γαλίτη, Kέντρο Aρχαιολογικών, Iστορικών και Θεολογικών Mελετών, Λεβάδεια 2006, σελ.. 309-326.
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα