Αππιάνο σούλλα Στράντα ντελ Βίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 46°27′27″N 11°15′58″E / 46.4575, 11.26611

Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
RK 0505 07521 Eppan Schloss Moos cropped.jpg
Έμβλημα της πόλης
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο is located in Ιταλία
Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο
Χώρα Flag of Italy.svg Ιταλία
Περιφέρεια Flag of Trentino-South Tyrol.svgΤρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τυρόλο
Επαρχία Suedtirol CoA.svg Μπολτσάνο
Δήμαρχος Wilfried Trettl
Πληθυσμός 14.226
Έκταση 59,7 χμ²
Υψόμετρο 416 μ
Ζώνη ώρας UTC+1, Θερινή UTC+2
Πολιούχος Άγιος Μαρτίνος
Δικτυακός τόπος Δήμος του Αππιάνο
Χάρτης της επαρχίας του Μπολτσάνο, με το Αππιάνο.

Το Αππιάνο σουλλα Στράντα ντελ Βίνο,(ιταλ:Appiano sulla Strada del Vino, γερμαν:Eppan an der Weinstraße [1]) είναι ιταλική πόλη 14.226 κατοίκων στην αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, της περιφέρειας του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τυρόλο. Η πόλη χαρακτηρίζεται ως "η γη των κάστρων, των λιμνών και του κρασιού".

Απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα από τη πόλη του Μπολτσάνο και συνορεύει στα νότια με το Καλντάρο, βόρεια με το Αντριάνο και ανατολικά με την επαρχία του Τρέντο.

Το 87,16% του πληθυσμού, ομιλεί γερμανικά, το 12,47% ιταλικά και το 0,37% λαντίνο[2].

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία [Επεξεργασία]

Με βάση την αρχαιολογική έρευνα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η χώρα ήταν ένας σημαντικός οικισμός από την εποχή του χαλκού και του σιδήρου.[3] Στις αρχές του Μεσαίωνα, η περιοχή δέχτηκε διάφορες βαρβαρικές επιδρομές και υπάρχουν αναφορές για τη παρουσία Βαυαρικών πληθυσμών.[4]

Επίσημη αναφορά στη πόλη, γίνεται για πρώτη φορά το 1116, με την ονομασία "ντε Πιάνο".[5] και μετά το 1139-1145 ως "ντε Εμπάν.[6]", το 1169 ως "Εππάν[7]" και το 1240 ως "Αππιάνο". Το όνομα κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από κάποιον Ρωμαίο με το όνομα Appius [8] ή Appianus [9].

Η σύγχρονη ιστορία της πόλης, ταυτίζεται με εκείνη της επαρχίας του Μπολτσάνο. Με τη Συνθήκη του Σενμπρούν, στις 14 Οκτωβρίου 1809, το Αππιάνο, μαζί με το νότιο τμήμα του Τυρόλου, προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας και η ιταλική γλώσσα θεσπίστηκε ως επίσημη διοικητική γλώσσα όμως μετά την ήττα του Ναπολέοντα, το 1813, το Αππιάνο εντάχθηκε στην Αυστρία.

Εν τω μεταξύ, το 1810, έλαβε χώρα η επίσημη ίδρυση του δήμου, ο οποίος το 1817 καταργήθηκε για να επανέλθει τελικά το 1849. Η ένωση του Αππιάνο με την Ιταλία, έλαβε χώρα το 1919 με τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού.

Η πόλη του Αππιάνο με την επαρχία του Μπολτσάνο και τις επαρχίες του Τρέντο και του Μπελούνο, εντάχθηκαν το 1943 στην επιχειρησιακή ζώνη των Προάλπεων.

Το 1973, ο δήμος αποφάσισε να προσθέσει στο αρχικό όνομά "Αππιάνο", τη φράση "σουλλα Στράντα ντελ Βίνο", δηλαδή "στον Δρόμο του Κρασιού".

Οικονομία [Επεξεργασία]

Στις κύριες οικονομικές δραστηριότητες συγκαταλέγονται ο τουρισμός, η βιοτεχνία και η γεωργία με κύριο άξονα τη παραγωγή μήλων, τη καλλιέργεια σταφυλιών και τη παραγωγή κρασιού. Τα αμπέλια της περιοχής του Αππιάνο, καταλαμβάνουν μια έκταση περίπου 1.100 στρεμμάτων από τα οποία παράγεται περίπου το 20% της συνολικής παραγωγής κρασιού στο Νότιο Τυρόλο[10]. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, περίπου το ένα τρίτο, εργάζεται στη πόλη του Μπολτσάνο.

Έμβλημα [Επεξεργασία]

Το έμβλημα του Αππιάνο, το οποίο καθιερώθηκε το 1967, απεικονίζει ένα χρυσό αστέρι με οκτώ ακτίνες (με ορατές μόνο τις πέντε) και μία χρυσή ημισέληνο, μέσα σε μπλε φόντο.[11]

Αξιοθέατα [Επεξεργασία]

Οι παγωμένες κοιλότητες του Αππιάνο.

Το Αππιάνο είναι γνωστό για τις χαρακτηριστικές "παγωμένες κοιλότητες", οι οποίες βασίζονται σε ένα φυσικό φαινόμενο,ανιχνεύσιμο σε ορισμένα πετρώματα. Συγκεκριμένα, η παρουσία ρωγμών μεταξύ των βράχων και η καθοδική ροή του αέρα, είναι σε θέση να δημιουργήσουν μια μικρή συγκέντρωση πάγου αλλα ακόμη και τη δημιουργία σταλακτιτών.

Οι λίμνες του Μοντίκολο, αποτελούν πόλο έλξης πολλών τουριστών ακόμη και το χειμώνα, όπου η παγωμένη επιφάνεια προσφέρει τη δυνατότητα για πατινάζ. Στη περιοχή του Αππιάνο βρίσκονται δίαφορα κάστρα όπως το Καστέλ Αππιάνο, Καστέλ Κόρμπα, Καστέλ Μόος και Καστέλ Λοντρόνε.

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. ↑ (Ιταλικά) AA. VV., Dizionario di toponomastica. Storia e significato dei nomi geografici italiani , Milano, GARZANTI, 1996, p. 33.
  2. ↑ Ripartizione linguistica (gruppi principali),Fonte: Astat informazioni Nr. 17 - agosto 2002.[1]
  3. ↑ (Γερμανικά) Walter Leitner, Eppan - St. Pauls, eine Siedlung der späten Bronzezeit: ein Beitrag zur inneralpinen Laugen/Melaun-Kultur, 2 voll., Innsbruck, Università di Innsbruck, 1987
  4. ↑ (Ιταλικά) Andrea Castagnetti, Arimanni in 'Langobardia' e in 'Romania' dall'età carolongia al'età comunale, Verona, Libreria Universitaria Editrice, 1997, σ. 253 τ. 3
  5. ↑ (Γερμανικά) Franz Huter (a cura di), Tiroler Urkundenbuch, vol. I, p. 1, Innsbruck: Wagner, 1937, n. 146
  6. ↑ Ibidem, n. 167.
  7. ↑ (Γερμανικά) Cfr. Weissthanner, Traditionen von Schäftlarn, Monaco 1953, n. 150a.
  8. ↑ (Ιταλικά) AA.VV., Nomi d'Italia. Novara, Istituto Geografico De Agostini, 2004
  9. ↑ (Γερμανικά) Egon Kühebacher, Die Ortsnamen Südtirols und ihre Geschichte, vol. 1, Bolzano 1995, p. 94s.
  10. ↑ Il territorio del comune di Appiano, è la superificie vitivinicola più grande dell’Alto Adige[2]
  11. ↑ (Αγγλικά)Heraldry of the World: Appiano

Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]

  • (Γερμανικά) Walter Leitner, Eppan - St. Pauls, eine Siedlung der späten Bronzezeit: ein Beitrag zur inneralpinen Laugen/Melaun-Kultur, 2 voll., Innsbruck, Università di Innsbruck, 1987.
  • (Γερμανικά) Bruno Mahlknecht (a cura di), Eppan - Geschichte und Gegenwart - ein Gemeindebuch, herausgegeben zum Anlaß der 1400-Jahr-Erstnennung des Namens Eppan im Jahre 590, Appiano, Comune, 1990.
  • (Γερμανικά) Leo Andergassen, Eppan: Kunst- und Architekturführer, Appiano, Comune, 1996.
  • (Γερμανικά) Ansitze in Eppan: Architektur & Landschaft /(Ιταλικά) Residenze gentilizie in Appiano: architettura & paesaggio, Catalogo della mostra, 5.-28.9.2003, Appiano, Comune, 2003.
  • (Γερμανικά) Rainer Loose, Eppan und das Überetsch: Wohnen und Wirtschaften an der Weinstraße und in angrenzenden Gebieten. Vorträge der landeskundlichen Tagung im Lanserhaus, Eppan - St. Michael, 4.-6. Oktober 2007 (Veröffentlichungen des Südtiroler Kulturinstituts, 7), Lana, Tappeiner, 2008. ISBN 978-8870734591
  • (Γερμανικά) Alexandra von Hellberg, Heiliges Land Eppan: ein spiritueller Führer, Bressanone, Provinz-Verlag, 2009. ISBN 978-88-88118-67-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Appiano sulla Strada del Vino της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Αππιάνο_σούλλα_Στράντα_ντελ_Βίνο&oldid=4023596"