Αντρέ Μωρουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αντρέ Μωρουά (André Maurois, 26 Ιουλίου 18859 Οκτωβρίου 1967) ήταν Γάλλος συγγραφέας, λογοτέχνης και ακαδημαϊκός του εικοστού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μωρουά γεννήθηκε στην πόλη Ελμπέφ του νομού Σεν Μαριτίμ με το αρχικό όνομα Εμίλ Σαλομόν Βίλελμ Χέρζόγκ (Emile Salomon Wilhelm Herzog). Οι γονείς του ήταν Αλσατοί εβραϊκής καταγωγής: ο κατασκευαστής Ερνέστ Χερζόγκ και η Αλίς Λεβύ-Ρουέφ-Χερζόγκ. Αλλά η οικογένεια είχε εγκαταλείψει την Αλσατία μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71 και είχε καταφύγει στη Νορμανδία, όπου διατηρούσε βιοτεχνία κατεργασίας μαλλιού (στο Ελμπέφ), οπότε ο γιος τους μαθήτευσε στο καλό Λύκειο «Πιέρ Κορνέιγ» στη Ρουέν[1].

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Εμίλ κατατάχθηκε στον γαλλικό στρατό, όπου υπηρέτησε ως διερμηνέας και αργότερα ως σύνδεσμος με τον Βρετανικό στρατό. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Les silences du colonel Bramble (Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ, 1918), ήταν μία πνευματώδης αλλά και κοινωνικά ρεαλιστική καταγραφή των σχετικών εντυπώσεων και εμπειριών του, και σημείωσε άμεση εκδοτική επιτυχία στη Γαλλία. Μεταφράστηκε και έγινε επίσης δημοφιλές στη Μεγάλη Βρετανία και στις άλλες αγγλόφωνες χώρες. Πολλά άλλα έργα του Μωρουά μεταφράσθηκαν γρήγορα στην αγγλική (κυρίως από τον Χάμις Μάιλς), καθώς συχνά είχαν βρετανικό θέμα, όπως οι βιογραφίες του των Ντισραέλι, Λόρδου Βύρωνος και Σέλλεϋ.

Το 1938 ο Μωρουά εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, στην 26η έδρα της. Ο Μωρουά ενθαρρύνθηκε και υποβοηθήθηκε στο να θέσει υποψηφιότητα για μέλος από τον στρατάρχη Φιλίπ Πεταίν, πράγμα που το αναγνωρίζει με ευχαριστίες στην αυτοβιογραφία του το 1941, παρότι οι πορείες τους είχαν αποκλίνει απότομα, με τον Πεταίν να έχει γίνει πρόεδρος του φιλοναζιστικού γαλλικού καθεστώτος του Βισύ.

Με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Μωρουά διορίστηκε ως Γάλλος Παρατηρητής Αξιωματικός στο Γενικό Αρχηγείο του Βρετανικού Στρατού. Με αυτή του την ιδιότητα πήγε με τον αγγλικό στρατό στο Βέλγιο. Γνώριζε προσωπικά τους κυριότερους Γάλλους κυβερνητικούς πολιτικούς και στις 10 Ιουνίου 1940 στάλθηκε από αυτούς σε αποστολή στο Λονδίνο. Η κατάρρευση της Γαλλίας και η επακόλουθη ανακωχή τερμάτισαν αυτή την αποστολή. Ο Μωρουά, όντας σε αργία, ταξίδεψε τότε από την Αγγλία στον Καναδά, γράφοντας για αυτή την περίοδο της ζωής του στο έργο Τραγωδία στη Γαλλία. Αργότερα στον πόλεμο υπηρέτησε στις Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις.

Παρότι το «Αντρέ Μωρουά» ήταν αρχικά απλώς το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο, το κατέστησε επίσημο όνομά του το 1947.

Ο Αντρέ Μωρουά απεβίωσε στο Νεϊγύ-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι, σε ηλικία 82 ετών, μετά από μακρά σταδιοδρομία ως συγγραφέας μυθιστορημάτων (το γνωστότερο είναι το Κλίματα), μυθιστορηματικών βιογραφιών (στις οποίες κυρίως διακρίθηκε), ιστορικών έργων, παιδικών βιβλίων, ακόμα και διηγημάτων επιστημονικής φαντασίας. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Νεϊγύ-συρ-Σεν.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη σύζυγος του Μωρουά ήταν η Ζαν-Μαρί Βαντά ντε Ζύμκιεβιτς (Jeanne-Marie Wanda de Szymkiewicz), Ρωσίδα που είχε φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Η Ζαν-Μαρί υπέστη νευρικό κλονισμό το 1918 και το 1924 πέθανε από σηψαιμία.

Η δεύτερη σύζυγος του Μωρουά ήταν η Σιμόν ντε Καιγεβέ (Simone de Caillevet), η οποία ήταν εγγονή της Λεοντίνης Αρμάν ντε Καιγεβέ, ερωμένης του Ανατόλ Φρανς[2]

Αποφθέγματα του Μωρουά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Εκτιμούμε την ειλικρίνεια όσων μας επαινούν. Η ειλικρίνεια εκ μέρους των υπόλοιπων ονομάζεται θράσος.»
  • «Στη λογοτεχνία, όπως και στον έρωτα, μας εκπλήσσουν οι επιλογές των άλλων.»

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Les silences du colonel Bramble (1918) (Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ - περιέχει τη μετάφραση από τον Μωρουά του διάσημου ποιήματος «Αν» του Ρ. Κίπλινγκ)
  • Ni ange ni bête (1919)
  • Les discours du docteur O' Grady (1922)
  • Bernard Quesnay (1922)
  • Ariel ou la Vie de Shelley (Αριέλ: η ζωή του Σέλλεϋ, 1924)
  • Dialogue sur le commandement (1924, δοκίμιο)
  • La hausse et la baisse (1926, μυθιστόρημα)
  • Meïpe ou la Délivrance (1926, νουβέλα)
  • La Vie de Disraeli (Η ζωή του Ντισραέλι, 1927, ιστορική μελέτη)
  • Études anglaises (1927, δοκίμια)
  • Le Chapitre suivant (1η εκδοχή 1927)
  • Climats (Κλίματα, 1928)
  • Voyage au pays des Articoles (1928)
  • Le pays des trente-six mille volontés (1928)
  • Don Juan ou la vie de Byron (Ντον Ζουάν ή Η ζωή του Μπάυρον, 1930)
  • Lyautey (1931, βιογραφία)
  • Tourgueniev (1931, βιογραφία)
  • Le Peseur d'âmes (1931)
  • Le cercle de famille (1932, μυθιστόρημα)
  • Chantiers américains (1933)
  • Édouard VII en son temps (Ο Εδουάρδος Ζ΄ και η εποχή του, 1933, βιογραφία)
  • L'instinct du bonheur (Το ένστικτο της ευτυχίας, 1934, μυθιστόρημα)
  • Sentiments et coutumes (1934, δοκίμια)
  • Voltaire (1935, βιογραφία)
  • Premiers contes (1935)
  • Histoire de l'Angleterre (Ιστορία της Αγγλίας, 1937)
  • La machine à lire les pensées (1937, νουβέλα)
  • René ou la Vie de Châteaubriand (Ρενέ ή Η ζωή του Σατωμπριάν, 1938)
  • Un art de vivre (1939)
  • L’Empire français (1939, παιδικό λεύκωμα, εκδ.Hachette, εικονογρ. Auguste Leroux]]
  • États-Unis 1939 (Παρίσι 1939)
  • Discours prononcé dans la séance publique de sa réception à l'Académie Française le Jeudi 22 juin 1939
  • Toujours l'inattendu arrive (1943)
  • Histoire des États-Unis (Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, 1943)
  • Journal des États-Unis 1946 (Παρίσι 1946)
  • Terre promise (Γη της Επαγγελίας, 1946, μυθιστόρημα)
  • Sept visages de l'amour (Επτά πρόσωπα του έρωτα, 1946)
  • Nouveaux discours du Docteur O'Grady (1947)
  • Histoire de France (Ιστορία της Γαλλίας, 1947)
  • Des mondes impossibles (1947)
  • A la recherche de Marcel Proust (1949, μελέτη και λογοτεχνική βιογραφία)
  • Alain (1950, μελέτη και λογοτεχνική βιογραφία)
  • Ce que je crois (1951)
  • Lélia ou la Vie de George Sand (1952, μελέτη και λογοτεχνική βιογραφία)
  • Destins exemplaires (1952)
  • Olympio ou la Vie de Victor Hugo (1954, μελέτη και λογοτεχνική βιογραφία)
  • Femmes de Paris (1954)
  • Lettres à l'inconnue (1956)
  • Les roses de septembre (1956, μυθιστόρημα)
  • Lecture, mon doux plaisir (1957)
  • Les Trois Dumas (1957, βιογραφία)
  • Robert et Elizabeth Browning (1957, βιογραφία)
  • Portrait d'un ami qui s'appelait moi (1959)
  • La Vie de sir Alexander Fleming (Η ζωή του Αλεξάντερ Φλέμιγκ, 1959, βιογραφία)
  • Le Monde de Marcel Proust (εκδ. Hachette 1960, ιστορική και λογοτεχνική μελέτη)
  • Pour piano seul (1960)
  • Adrienne ou la Vie de Mme de La Fayette (1961, βιογραφία)
  • La conversation (1964)
  • Prométhée ou la Vie de Balzac (1965, ιστορική και λογοτεχνική μελέτη)
  • Au commencement était l'action (1966)
  • Le Chapitre suivant (2η εκδοχή, 1967)
  • Un art de vivre
  • Magiciens et logiciens
  • Lettre ouverte à un jeune homme sur la conduite de la vie (Ανοιχτό γράμμα σε ένα νέο)
  • La maison
  • Snobisme dans l'art
  • Rouen dévasté
  • Aspect de la biographie

Μεταφράσεις στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η ζωή του Ντισραέλι : Γ.Πράτσικας («Γκοβόστης»)
  • Κλίματα :
    • Γιάννης Κουχ ως Κυνηγώντας την ευτυχία («Μορφωτική Επιστημονική Εταιρία», Αθήναι 1952)
    • Μανώλης Γιαλουράκης (εκδ. «Πανεπιστημιακός Τύπος-Φοντάνα», χχ)
  • Ντον Ζουάν ή Η ζωή του Μπάυρον : Λήδα Παλλαντίου (εκδ. «Ωκεανίδα»)
  • Το ένστικτο της ευτυχίας : Γ.Λαμπρινίδης (εκδ. «Γκοβόστης», χχ)
  • Ιστορία της Αγγλίας : Τάκης Μπάρλας (εκδ. «Οι φίλοι του βιβλίου», 1945 και «Σύγχρονη Λογοτεχνία», Αθήνα 1954)
  • Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών 1492-1946 : Παύλος Φλώρος (εκδ. «Οι φίλοι του βιβλίου», 1947)
  • Ρενέ ή Η ζωή του Σατωμπριάν : Γ.Πράτσικας (εκδ. «Νέα Εστία» 1957 Α΄ και «Γκοβόστης» χχ)
  • Γη της Επαγγελίας : Σωτήρης Πατατζής (εκδ. Δαμιανού, χχ)
  • Ανοιχτό γράμμα σε ένα νέο, μετάφραση Γ.Α. Βασδέκη, εκδ. «Δίπτυχο», Αθήνα 1972

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα André Maurois της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα André Maurois της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).