Αντιμόνιο

Αντιμόνιο
Κασσίτερος ← Αντιμόνιο → Τελούριο As ↑ Sb ↓ Bi Περιοδικός Πίνακας
στιλπνό ασημί γκρίζο
Ιστορία
Ανακαλύφθηκε	το 3000 π.Χ.
Πρώτη Απομόνωση	από τον Vannoccio Biringuccio το 1540
Ταυτότητα του στοιχείου
Όνομα, σύμβολο	Αντιμόνιο (Sb)
Ατομικός αριθμός (Ζ)	51
Κατηγορία	Μεταλλοειδή
ομάδα, περίοδος, τομέας	15 ,5, p
Σχετική ατομική μάζα (Ar)	121.760(1)
Ηλεκτρονική διαμόρφωση	[Kr] 4d10 5s2 5p3 2, 8, 18, 18, 5
Αριθμός CAS	7440-36-0
Ατομικές ιδιότητες
Κυριότεροι αριθμοί οξείδωσης	5, 3, -3
Ενέργειες ιονισμού	1st: 834 kJ·mol-1 2nd: 1594.9 kJ·mol-1 3rd: 2440 kJ·mol-1
Φυσικά χαρακτηριστικά
Κρυσταλλικό πλέγμα	απλό τριγωνικό
Σημείο τήξης	630.63 °C, 1167.13 °F, 903.78 K
Σημείο βρασμού	1587 °C, 2889 °F, 1860 K
Πυκνότητα	6.697 g·cm-3
Ενθαλπία τήξης	19.79 kJ·mol-1
Μαγνητική συμπεριφορά	διαμαγνητικό
Ειδική ηλεκτρική αγωγιμότητα	(20 °C) 417 nΩ·m
Ειδική θερμική αγωγιμότητα	24.4 W·m-1·K-1
Σκληρότητα Mohs	3.0
Σκληρότητα Brinell	294 MPa
Ταχύτητα του ήχου	(20 °C) 3420 m·s-1
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

Το Αντιμόνιο είναι ένα χημικό στοιχείο με το χημικό σύμβολο Sb και τον ατομικό αριθμό 51. Ένα στιλπνό γκρίζο μεταλλοειδές, που απαντάται στην φύση κυρίως με την μορφή του θειούχου ορυκτού αντιμονίτη (Sb₂S₃). Οι ενώσεις του αντιμονίου ήταν γνωστές από τα αρχαία χρόνια και χρησιμοποιούνταν σε κοσμήματα· το μεταλλικό αντιμόνιο ήταν επίσης γνωστό, αλλά λανθασμένα προσδιορίστηκε ως μόλυβδος. Διαπιστώθηκε ότι είναι στοιχείο γύρω στον 17^ο αιώνα.

Για κάποια χρονική περίοδο, η Κίνα ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός του αντιμονίου και των ενώσεών του, με την περισσότερη παραγωγή από το ορυχείο του Xikuangshan στο Χουνάν. Οι βιομηχανικοί μέθοδοι για την παραγωγή αντιμονίου είναι θέρμανση μαζί με επακόλουθη καρβοθερμική μείωση ή άμεση μείωση του αντιμονίτη με σίδηρο.

Οι μεγαλύτερες εφαρμογές του μεταλλικού αντιμονίου είναι ως κράμα για το μόλυβδο και κασσίτερο και για τις πλάκες μολύβδου - αντιμονίου σε μπαταρίες μολύβδου-οξέος. Κράματα μολύβδου και κασσιτέρου με το αντιμόνιο βελτιώνουν τις ιδιότητες από τα κράματα που χρησιμοποιούνται σε σφαίρες, κολλήσεις, και έδρανα. Οι ενώσεις του αντιμονίου είναι εμφανή πρόσθετα για το χλώριο και το βρώμιο που περιέχουν επιβραδυντικά φωτιάς που βρέθηκαν σε πολλά εμπορικά και εγχώρια προϊόντα. Μια αναδυόμενη εφαρμογή είναι η χρήση του αντιμονίου στον τομέα της μικροηλεκτρονικής.

Ιστορία

Ένα από τα αλχημικά σύμβολα για το αντιμόνιο

Το τριθειούχο αντιμόνιο αναγνωρίστηκε στην Προδυναστική Αίγυπτο ως καλλυντικό ματιών ήδη από το 3100 π.Χ., όταν εφευρέθηκε η μπαλέτα με τα καλλυντικά .

Ένα τεχνούργημα, που λέγεται ότι είναι μέρος ενός αγγείου, φτιαγμένο από αντιμόνιο που χρονολογείται ότι είναι περίπου από το 3000 π.Χ. βρέθηκε στην Telloh, στους Χαλδαίους (μέρος του σημερινού Ιράκ), και ένα επιχαλκωμένο αντικείμενο από αντιμόνιο που χρονολογείται ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και στο 2000 π.Χ. έχει βρεθεί στην Αίγυπτο . Ο Austen, σε μια διάλεξη του Herbert Gladstone το 1892 , σχολίασε ότι «το μόνο που γνωρίζουμε για το αντιμόνιο τη σήμερον ημέρα