Αντίοχος Β΄ Θεός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αντίοχος Β' Θεός)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αντίοχος Β΄
AntiochusIIMET.jpg
Νόμισμα του Αντίοχου Β΄
Ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας
των Σελευκιδών
Περίοδος εξουσίας
261 - 246 π.Χ.
Προκάτοχος Αντίοχος Α΄
Διάδοχος Σέλευκος Β΄
Οίκος Σελευκιδών
Γέννηση 286 π.Χ.
Θάνατος 246 π.Χ.
Έφεσος
Πατέρας Αντίοχος Α΄ Σωτήρ
Μητέρα Στρατονίκη
Σύζυγος Λαοδίκη
Επίγονοι Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος
Αντίοχος Ιέραξ
Απάμα
Στρατονίκη
Λαοδίκη

Ο Αντίοχος Β΄ Θεός (286246 π.Χ.), ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών κατά την περίοδο 261246 π.Χ. Ήταν γιος του Αντίοχου Α' του Σωτήρος και της Στρατονίκης, κόρης του Δημητρίου του Πολιορκητή.

Δεύτερος Συριακός Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 268 π.Χ. ο πατέρας του θανάτωσε το μεγαλύτερο γιο του, το Σέλευκο, οπότε μελλοντικός βασιλιάς αναγνωρίστηκε ο νεότερος ηλικιακά Αντίοχος. Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 261 π.Χ. Κληρονομιά του ήταν η εμπόλεμη κατάσταση με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, γνωστή στην ιστορία ως ο Δεύτερος Συριακός Πόλεμος. Οι μάχες διεξάγονταν κυρίως στην περιοχή των μικρασιατικών ακτών, όπου και οι Σελευκίδες σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες. Ο Αντίοχος έκανε επίσης κάποια προσπάθεια να αποκτήσει πάτημα στη Θράκη. Κατά τη διάρκεια του πολέμου αυτού έλαβε το προσωνύμιο «ο Θεός», από τους κατοίκους της Μιλήτου, επειδή θανάτωσε τον τύραννο της πόλης, τον Τίμαρχο, το 259 / 258 π.Χ..

Ενώ ο Αντίοχος ήταν απασχολημένος με τις πολεμικές συγκρούσεις, ο Ανδραγόρας, ο σατράπης που είχε ορίσει στην Παρθία, κήρυξε την ανεξαρτησία του. Στη Βακτρία, ο σατράπης του, Διόδοτος επίσης επαναστάτησε το 255 π.Χ. και ίδρυσε το ελληνιστικό βασίλειο της Βακτρίας, που αργότερα επεκτάθηκε και στην Ινδία το 180 π.Χ. σχηματίζοντας το Ελληνοινδικό βασίλειο (1801 π.Χ.). Τότε, περίπου το 238 π.Χ., ο Αρσάκης ξεσήκωσε μια επανάσταση των Παρθίων ενάντια στον Ανδραγόρα, που οδήγησε στην ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Παρθίας.

Ενδοοικογενειακές Έριδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νόμισμα με τη μορφή του Αντίοχου Β'. Αναγράφεται στα ελληνικά ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ.

Την εποχή εκείνη, ο Αντίοχος συνθηκολόγησε τελικά με τον Πτολεμαίο Β' Φιλάδελφο το 253 π.Χ., βάζοντας τέλος στο Δεύτερο Συριακό Πόλεμο. Ο Αιγύπτιος βασιλιάς αναγνώρισε τις κτήσεις που είχε κερδίσει ο Αντίοχος στη δύση. Ανάμεσα στους όρους της συμφωνίας ήταν όμως να απομακρύνει ο Αντίοχος τη σύζυγό του Λαοδίκη, και να παντρευτεί την κόρη του Πτολεμαίου, τη Βερενίκη, ως επισφράγιση της συμφωνίας. Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου όμως, ο Αντίοχος έδιωξε τη Βερενίκη επιστρέφοντας στην παλαιά του σύζυγο. Η Βερενίκη κατέφυγε στην Αντιόχεια μαζί με το μικρό παιδί της.

Τελικά η Λαοδίκη δηλητηρίασε τον Αντίοχο, που άφησε την τελευταία του πνοή το 246 π.Χ. στην Έφεσο. Για να εξασφαλίσει την άνοδο του δικού της γιου από τον Αντίοχο, του Σέλευκου Β' του Καλλίνικου, δηλητηρίασε επίσης τη Βερενίκη και τον πεντάχρονο γιο της, προτού προλάβει να φτάσει στην Αντιόχεια, ο αδερφός της Πτολεμαίος Γ' ο Ευεργέτης. Ως αποτέλεσμα ξέσπασε ο Τρίτος Συριακός Πόλεμος, γνωστός και ως Λαοδίκειος Πόλεμος. Ο Πτολεμαίος θανάτωσε τη Λαοδίκη, εισέβαλε στη Συρία και προέλασε ως τη Βαβυλώνα.

Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Δυναστεία των Σελευκιδών
Seleucus I Louvre.jpg
Βασιλείς

  Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ
  Αντίοχος Α΄ Σωτήρ
  Αντίοχος Β΄ Θεός
  Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος
  Αντίοχος Ιέραξ
  Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός
  Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας
  Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ
  Αντίοχος Δ΄ Επιφανής
  Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ
  Τίμαρχος της Μηδίας
  Δημήτριος Α΄ Σωτήρ
  Αλέξανδρος Α΄ Βάλας
  Δημήτριος Β΄ Νικάτωρ
  Αντίοχος Στ΄ Διόνυσος
  Διόδοτος Τρύφων
  Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης
  Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας
  Σέλευκος Ε΄ Φιλομήτωρ
  Αντίοχος Η΄ Γρυπός
  Αντίοχος Θ΄ Κυζικηνός
  Σέλευκος Στ΄ Επιφανής
  Αντίοχος Ι΄ Ευσεβής
  Αντίοχος ΙΑ΄ Επιφανής
  Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος
  Φίλιππος Α΄ Φιλάδελφος
  Αντίοχος ΙΒ΄ Διόνυσος
  Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης
  Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός
  Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος

  Άλλα μέλη...

Έτος (π.Χ.) Γεγονός
286 π.Χ. Γέννηση του Αντίοχου, γιου του Αντίοχου Α' Σωτήρος και της Στρατονίκης.
268 π.Χ. Θάνατος του μεγαλύτερου αδερφού του Σέλευκου.
266 π.Χ. Ο Αντίοχος ανακηρύσσεται συμβασιλέας του πατέρα του.
261 π.Χ. Θάνατος του Αντίοχου Α'. Άνοδος στο θρόνο του Αντίοχου Β'.
Γάμος με τη Λαοδίκη και γεννήσεις των παιδιών τους.
Διεξαγωγή Δεύτερου Συριακού Πολέμου. Νίκες των Σελευκιδών στις μικρασιατικές ακτές.
259 π.Χ. Θανάτωση Τίμαρχου, τυράννου της Μιλήτου. Οι κάτοικοι αποδίδουν στον Αντίοχο το προσωνύμιο, «ο Θεός».
255 π.Χ. Επανάσταση Διόδοτου στη Βακτρία.
253 π.Χ. Λήξη του πολέμου. Υπογραφή συνθήκης με τον Πτολεμαίο. Ανάμεσα στους όρους είναι το διαζύγιο με τη Λαοδίκη και ο γάμος με τη Βερενίκη τη Φερνοφόρο.
252 π.Χ. Γάμος με τη Βερενίκη.
251 π.Χ. Γέννηση του γιου του Αντίοχου.
246 π.Χ. Θάνατος του Πτολεμαίου, πράγμα που δίνει στον Αντίοχο την ευκαιρία να αποπέμψει τη Βερενίκη και να ανακαλέσει τη Λαοδίκη. Θάνατος του Αντίοχου από δηλητηρίαση στην Έφεσο.
Θανάτωση της Βερενίκης και του μικρού Αντίοχου. Ξέσπασμα Τρίτου Συριακού ή Λαοδίκειου Πολέμου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Antiochus II Theos της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).