Η Ανδρομάχη θρηνεί πάνω από το πτώμα του Έκτορα.
H Ανδρομάχη είναι τραγωδία του αρχαίου ελληνικού θεάτρου που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχθηκε (παίχθηκε) το 420 π.Χ. στην αυλή του Βασιλιά Θαρύπα των Μολοσσών, στην αρχαία Πασσαρώνα της Ηπείρου. Πρόκειται για μία πολιτική τραγωδία και απεικονίζει την απιστία, τη πανουργία και τους δόλους των Λακεδαιμονίων. Ο Νεοπτόλεμος μετά την άλωση της Τροίας νυμφεύθηκε την Ανδρομάχη (χήρα του Έκτορα) και αργότερα την Ερμιόνη, κόρη του Μενελάου. Ο Ορέστης ως πρώην μνηστής αυτής φονεύει τον Νεοπτόλεμο και επανάγει την Ερμιόνη στη Σπάρτη.
