Αναβαπτιστές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εκκλησία Μεννονιτών

Οι Αναβαπτιστές είναι τα μέλη μιας Χριστιανικής Ομολογίας που εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα στην Ευρώπη, ιδίως στη Γερμανία. Ανήκουν στη λεγόμενη Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση (Radical Reformation). Άλλη ομολογία που ανήκει στην κατηγορία αυτή (Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση) είναι και οι Φίλοι ή Κουάκεροι.

Οι γνωστότερες Ομολογίες Αναβαπτιστών είναι οι Μεννονίτες, οι Χουτερίτες, οι Αδελφοί (όχι όμως οι Πλυμούθιοι Αδελφοί) (Plymouth Brethren), οι Άμις κ.ά.

Μερικοί θεωρούν τις Ελεύθερες Εκκλησίες απογόνους της Αναβαπτιστικής κίνησης, επειδή βαπτίζουν τα μέλη τους σε ώριμη ηλικία ή αναβαπτίζουν όσους έρχονται σε αυτούς από Ομολογίες όπου βαπτίστηκαν ως νήπια π.χ. Ορθόδοξη Εκκλησία, Καθολική Εκκλησία, Καλβινιστές, Λουθηρανούς. Παρ' όλα αυτά οι Αναβαπτιστές είχαν και άλλα δόγματα, γεγονός που τους διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες Ομολογίες (π.χ. απέρριπταν την στράτευση).

Κοινότητα Μεννονιτών υπήρχε στην Έδεσσα από το 1950 μέχρι το 1977. [1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασικότερη Ομολογία Αναβαπτιστών αποτελούν οι Μεννονίτες που οφείλουν την ονομασία τους στον Ολλανδό Θεολόγο Μέννο Σίμονς (1496-1561). Κατά την δεκαετία του 1520 στην Κεντρική Ευρώπη, οι Μεννονίτες, προσπαθούν να επαναφέρουν τον Χριστιανισμό σε μια πιο συμβατή με την Αγία Γραφή ζωή. Αρνήθηκαν την "κρατική" Μεταρρύθμιση του Λουθήρου και του Καλβίνου και δίδασκαν το χωρισμό κράτους - Εκκλησίας. Αποτέλεσμα ήταν να θεωρηθούν αιρετικοί και να καταπολεμηθούν από τους Προτεστάντες. Γενικά δεν ενδιαφέρονται τόσο για Θεολογία, μυστήρια ή Θεία Λειτουργία (χωρίς βέβαια να τα απορρίπτουν) αλλά θεωρούν ότι το βασικότερο όλων είναι να ζει κανείς αγία ζωή σύμφωνα με τις αρχές της Καινής Διαθήκης και ιδίως την επί του όρους ομιλία του Ιησού Χριστού (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον κεφάλαια 5, 6 και 7).

Η πρώτη Αναβαπτιστική καταγραφόμενη ιστορικά συνάθροιση οργανώθηκε στην Ζυρίχη, Ελβετία, το 1525 από τους Ελβετούς Αδελφούς οι οποίοι διαφώνησαν με τον Ζβίγγλιο στην ένωση κράτους - Εκκλησίας. Δεν δεχόντουσαν το νηπιοβάπτισμα και έτσι ονομάστηκαν από τους αντιπάλους τους "Αναβαπτιστές". Αναβαπτιστικές συναθροίσεις οργανώθηκαν στην Ολλανδία από τον Obbe Philips από το 1534.

Ο Φίλιπς βάπτισε τον Μέννο Σίμονς το 1536 και ο Σίμονς ο οποίος ήταν (πριν γίνει Αναβαπτιστής) Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, οργάνωσε τόσες πολλές Αναβαπτιστικές Εκκλησίες που το όνομά του έγινε ένα με την κίνηση. Η πίστη των Αναβαπτιστών βασίζεται κυρίως στην ομολογία πίστεως που υπογράφηκε το 1632 στο Dordrecht της Ολλανδίας.

Από τους Μεννονίτες προέρχονται οι Άμις και οι Χουτερίτες αντίθετα η Αναβαπτιστική Ομολογία των Αδελφών (π.χ. Εκκλησία των Αδελφών, Αρχέγονοι Αδελφοί) ανήκουν σε άλλο Αναβαπτιστικό ρεύμα.

Γενικά οι Αναβαπτιστές είναι συντηρητικοί Χριστιανοί.[2]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Christianity Defined, Published by the Reformed Mennonite Church, Lancaster, PA.
  2. Άγγελου Ν. Βαλλιανάτου, Από την Ιεραποστολή στην Επικοινωνία, Αθήνα 1999, Εκδόσεις "Άρτος Ζωής"
  3. Frank S. Mead Revised by Samuel S. Hill, Handbook of Denominations in the United States, Abingdon Press

Ιστοσελίδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άγγελου Ν. Βαλλιανάτου, Από την Ιεραποστολή στην Επικοινωνία, Αθήνα 1999, Εκδόσεις "Άρτος Ζωής"
  2. Frank S. Mead Revised by Samuel S. Hill, Handbook of Denominations in the United States, 10th Edition, Abingdon Press, σελ.186-187.