Ανάκτορο του Βιλχελμσχόε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το ανάκτορο σε έργο τέχνης του 19ου αιώνα. Ο τρούλος σήμερα δεν υπάρχει
Το πάρκο με το άγαλμα του Ηρακλή στην κορυφή του
Το αυτοκρατορικό ζεύγος το 1916 στο πάρκο
Ένα από τα συνολικά οκτώ έργα τέχνης του Ρούμπενς στην πινακοθήκη

Το Βιλχελμσχόε (γερμανικά: Schloss Wilhelmshöhe) είναι ανάκτορο που χτίστηκε από τον Λαντγκράβιο Βίλχελμ Θ΄ (Wilhelm IX) της Έσσης-Κάσσελ (Hessen-Cassel) το 1786 στην πόλη Κάσσελ της Γερμανίας. Είναι υποψήφιο για την ένταξη στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2013.[1]

Το κτίριο περιέχει μια σημαντική συλλογή έργων τέχνης, ενώ το πάρκο είναι το μεγαλύτερο πάρκο όλης της Ευρώπης με τοποθεσία σε πρόποδες βουνού. Η διαφορά υψομέτρου μέσα στο πάρκο είναι 285 μέτρα. Στην κορυφή του βρίσκεται ένα μεγάλο σιντριβάνι με ένα άγαλμα του Ηρακλή.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην τοποθεσία του σημερινού ανακτόρου βρισκόταν από τον δωδέκατο αιώνα μοναστήρι. Από το 1606 άρχισε η κατασκευή του σημερινού ανακτόρου. Τα παλαιότερα διατηρημένα κομμάτια του σημερινού κτιρίου είναι από το 1786–1798, μια πτέρυγα σχεδιασμένη από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Σιμόν Λουί ντι Ρι (Simon Louis du Ry) (και εν μέρει του Heinrich Christoph Jussow). Ενώ το ανάκτορο φέρει την ονομασία τοπικού πρίγκιπα, ο Ναπολέοντας το είχε μετονομάσει σε Napoléonshöhe το 1806.

Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870 ο Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας κατέλαβε το ανάκτορο. Μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 1918 κτίριο και πάρκο ήταν το καλοκαιρινό ανάκτορο της βασιλικής οικογένειας της Γερμανίας. Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου μέσα στο κτίριο βρισκόταν το στρατηγείο των ενόπλων δυνάμεων. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βομβαρδίστηκε η κεντρική πτέρυγα. Μετά την αποκατάσταση η κεντρική πτέρυγα έγινε πινακοθήκη. Το 1970 στο ανάκτορο έγινε μια από τις πρώτες κορυφαίες συναντήσεις μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H πινακοθήκη αποτελείται από μια συλλογή αρχαίων («Antikensammlung»), την μεγάλη και ιδιαίτερα αξιόλογη Έκθεση Παλαιών Διδασκάλων («Gemäldegalerie alter Meister») με έργα παλαιών γερμανικών καλλιτεχνών (Altdorfer, Άλμπρεχτ Ντύρερ) και διάσημων καλλιτεχνών του μπαρόκ όπως του Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Χαλς, Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς), μια μικρότερη έκθεση νεότερων καλλιτεχνών και μια μικρή εκκλησία.

Μπέργκπαρκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ορεινό πάρκο (Bergpark) είναι ένα μεγάλο πάρκο με ένα άγαλμα του Ηρακλή στην κορυφή του. Λόγου τις μεγάλης διαφοράς ύψους η πρόσβαση γίνεται και με λεωφορεία. Παρ όλο αυτό η περισσότεροι επισκέπτες προτιμούν την βόλτα μέσα από το πάρκο με τα πολυάριθμα μνημεία και παλιά δένδρα. Στην μισή διαδρομή βρίσκεται μια εξέδρα με πανοραμική καφετέρια.

Μέσα στο πάρκο βρίσκονται διάφορα κτίρια και κατασκευές διαφόρων μελών της βασιλικής οικογένειας. Ένα από αυτά είναι το "Κάστρο του Λεονταρίου" (Löwenburg), ένα παραμυθένιο κάστρο του 19ου αιώνα. Επίσης ως πειραματική κατασκευή μια από τι πρώτες γέφυρες από χυτό μέταλλο. Μικρά παλατάκια και περίπτερα είναι αφιερωμένα σε διάφορα συνήθως ιστορικά θέματα.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Schloss Wilhelmshöhe της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα