Αμελί Νοτόμπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Αμελί Νοτόμπ

Η συγγραφέας Αμελί Νοτόμπ (Amélie Nothomb, 9 Ιουλίου 1966) γεννήθηκε στο Εττερμπέεκ από Βέλγους διπλωμάτες, οι οποίοι έζησαν προηγουμένως στην Κίνα, στη Νέα Υόρκη, στο Μπαγκλαντές και στο Λάος. Το πρώτο της μυθιστόρημα Η Υγιεινή του Δολοφόνου εκδόθηκε το 1992. Από τότε, εκδίδει περίπου ένα μυθιστόρημα το χρόνο.

Έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των Prix du Roman de l’Académie Française, Prix René-Fallet, Prix Chardonne, Prix de la Vocation και δυο φορές με το Prix Alain-Fournier, ενώ έργα της έχουν διασκευαστεί για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την όπερα.

Την περίοδο που ήταν στην Ιαπωνία φοίτησε σε τοπικό σχολείο και έμαθε Ιαπωνικά. Η Αμελί αποτύπωσε ένα μέρος της παιδικής ηλικίας της στο βιβλίο Μεταφυσική των Σωλήνων. Όταν ήταν 5 ετών, η οικογένεια πήγε να ζήσει στην Κίνα. Η ίδια η Νοτόμπ γράφει στο βιβλίο της Φόβος και Τρόμος ότι "το να εγκαταλείψω την Ιαπωνία ήταν μια οδυνηρή εμπειρία για μένα" ("Quitter le Japon fut pour moi un arrachement"). Η Νοτόμπ γύρισε αρκετά μέχρι να ανακαλύψει την Ευρώπη, και πιο συγκεκριμένα τις Βρυξέλλες όπου σπούδασε φιλολογία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Αντιμετωπίζοντας διάφορα προβλήματα με την οικογένειά της, επέστρεψε στο Τόκιο για να δουλέψει για μια Ιαπωνική εταιρεία. Η εμπειρίες εκείνης της περίοδου της ζωής της αποτυπώθηκαν στα βιβλία Φόβος και Τρόμος και Ni d’Ève, ni d’Adam. Στο διάστημα 2000 - 2002 έγραψε τους στίχους σε 7 συνολικά κομμάτια για την Γαλλίδα τραγουδίστρια Robert και το 2002 έγραψε, σε μορφή ρομάντσου, τη ζωή της ίδιας τραγουδίστριας στο βιβλίο Robert des noms propres. Σήμερα ζει και συνεχίζει να γράφει στις Βρυξέλλες. Έχει δηλώσει ότι ξεκίνησε να γράφει στην ηλικία των 17 ετών, κι ότι γράφει τρία μυθιστορήματα το χρόνο, από τα οποία δημοσιεύει μόνο το ένα.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε παρένθεση και με έντονη γραφή εμφανίζονται οι ελληνικοί τίτλοι των βιβλίων που έχουν εκδοθεί.

  • 1992: Hygiène de l’assassin (Η Υγιεινή του Δολοφόνου)
  • 1993: Le Sabotage amoureux
  • 1993: Légende un peu chinoise
  • 1994: Les Combustibles
  • 1995: Les Catilinaires (Σιωπηλός Επισκέπτης)
  • 1996: Péplum
  • 1997: Attentat
  • 1998: Mercure (Θερμόμετρο)
  • 1999: Stupeur et tremblements (Φόβος και Τρόμος), (Grand prix du roman de l’Académie française)
  • 1999: Le Mystère par excellence
  • 2000: Métaphysique des tubes (Μεταφυσική των Σωλήνων)
  • 2000: Brillant comme une casserole
  • 2001: Cosmétique de l’ennemi (Κοσμητική του Εχθρού)
  • 2001: Aspirine (Ασπιρίνη)
  • 2001: Sans nom
  • 2002: Robert des noms propres
  • 2003: Antéchrista
  • 2004: L’Entrée du Christ à Bruxelles
  • 2004: Biographie de la faim
  • 2005: Acide sulfurique
  • 2006: Journal d’Hirondelle
  • 2007: Ni d’Ève, ni d’Adam
  • 2008: Le Fait du Prince.
  • 2009: Le Voyage d'Hiver.
  • 2010: Une forme de vie,
  • 2011: Tuer le père,
  • 2012: Barbe-Bleue.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]