Αλουνογενής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλουνογενής
Alunogen Hydrous aluminum sulfate Manhattan Mine Napa County California 2329.jpg
Αλουνογενής. Προέλευση: Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Γενικά
Κατηγορία Θειικά
Χημικός τύπος Al2(SO4)3·17(H2O)
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 1,79 gr/cm3
Χρώμα Άχρωμο, λευκό, ανοικτοκίτρινο ή ερυθρό λόγω προσμίξεων
Σύστημα κρυστάλλωσης Τρικλινές
Κρύσταλλοι Σπάνιοι, λεπτοί ελασματοειδείς ή πρισματικοί, πολύπλοκοι[1]
Υφή Ινώδης, ενίοτε φλοιώδης
Διδυμία {010}
Σκληρότητα 1,5 - 2
Σχισμός Τέλειος {010}, ασαφής {100}
Θραύση Κογχοειδής
Λάμψη Υαλώδης, μεταξώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Όχι
Διαφάνεια Διαφανής
Παρατηρήσεις Διαλύεται στο νερό

Ο αλουνογενής (αγγλ. alunogen) είναι ορυκτό ένυδρο θειικό άλας του αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό alum για το αργίλιο και το ελληνικό γένος = το ορυκτό που «γεννά» αλουμίνιο. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται, επίσης, και ως αλουνογενίτης, δαβίτης, κεραμοστυπτηρίτης και αλλοτριχίτης του Hausmann.

Σχηματίζεται από αντιδράσεις θειικών ιόντων, προερχόμενων από εξαλλοιώσεις θειούχων ορυκτών, με αργιλούχα ορυκτά σε σχιστολίθους, στα τοιχώματα εξαλλοιουμένων αποθέσεων πυριτών σε ξηρά κλίματα, καθώς και στα όρια ανθρακοφόρων κοιτών. Επίσης απαντά σε φουμαρόλες και σολφατάρες χαμηλών, σχετικά, θερμοκρασιών.

Εμφάνιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετίζεται με σιδηροπυρίτη, μαρκασίτη, αλοτριχίτη, μελαντερίτη και γύψο.

Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη, σε ορισμένες μάλιστα σε αρκετά μεγάλες ποσότητες. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στην περιοχή Nova Bana της Σλοβακίας, στη σολφατάρα του Pozzuoli του Βεζούβιου και στην περιοχή Vulcano των νήσων Λίπαρι της Ιταλίας, στη Γαλλία (περιοχές Sain Bel Ροδανού και Ronchamp[2]), την Ισπανία (Teruel), τη Γερμανία (ιδιαίτερα στη Σαξωνία), σε ηφαιστειακές περιοχές της χερσονήσου Καμτσάτκα της Ρωσίας, τη Χιλή (περιοχή Ικουίκουε), στο όρος Πελέ της Μαρτινίκας, στις Πολιτείες Νέο Μεξικό (Alum Mountain, εκτεταμένες αποθέσεις), Βόρεια Καρολίνα, Γιούτα, Καλιφόρνια και Αλάσκα (περιοχή ηφαιστείου Αγίου Αυγουστίνου) των ΗΠΑ, το Βέρνον του Καναδά, την Κίνα, την Ανταρκτική και την Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της περιοχής «Πλάκα» του Λαυρίου και στο ορυχείο «Ολυμπιάδα» της Κασσάνδρας στην Χαλκιδική.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Έχουν καταγραφεί περισσότερες από 60 μορφές κρυστάλλων του
  2. Σε ανθρακοφόρες κοίτες