Αλεξάνταρ Ράνκοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο τάφος του Αλεξάνταρ Ράνκοβιτς

Ο Αλεξάνταρ Λέκα Ράνκοβιτς (σέρβικα: Александар Лека Ранковић) (1909-1983) ήταν Γιουγκοσλάβος - Σέρβος Κομμουνιστής ηγέτης, κορυφαίο στέλεχος της Γιουγκοσλαβικής Παρτιζάνικης Αντίστασης.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ράνκοβιτς εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1928. Την περίοδο από το 1929 ως το 1935 ήταν φυλακισμένος για την κομμουνιστική δράση του. Το 1940 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Το 1941 συνελήφθει από τη Γκεστάπο, όπου βασανίστηκε βάναυσα. Αργότερα απέδρασε με τη βοήθεια των συντρόφων του Παρτιζάνων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν από τους κορυφαίους ηγέτες του Παρτιζάνικου Κινήματος. Με τη λήξη του πολέμου τιμήθηκε ως Λαϊκός Ήρωας, για την αντιστασιακή, εθνικοαπελευθερωτική δράση του.

Μετά την Απελευθέρωση διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας. Παράλληλα, ανέλαβε τη θέση του Αρχηγού της Μυστικής Αστυνομίας. Το 1953 ανέλαβε τη θέση του Αντιπροέδρου του Ομοσπονδιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου και το 1963 Αντιπρόεδρος του Κράτους.

Το 1966 καθαιρέθηκε από τα αξιώματά του και διαγράφηκε από την Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών, με τις κατηγορίες της κατάχρησης εξουσίας, της προετοιμασίας πραξικοπήματος, της δημιουργίας προσωπικού ελέγχου στις Μυστικές Υπηρεσίες και της υπόθαλψης του Σέρβικου εθνικισμού.

Μέχρι το θάνατό το 1983 του έμεινε στο Ντουμπρόβνικ.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πάπυρος Larousse Brittanica, Λήμμα Αλεξάνταρ Ράνκοβιτς
  • Μίλοβαν Τζίλας, Η Ατελής Κοινωνία, Εκδόσεις Καμαρινοπούλου