Αλεξάνδρεια η Εσχάτη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°15′N 69°38′E / 40.250°N 69.633°E / 40.250; 69.633

Νόμισμα στο οποίο απεικονίζεται ο βασιλιάς Ευθύδημος Α΄ της Βακτρίας (230-200 π.Χ.)

H Αλεξάνδρεια Εσχάτη (αρχαία ελληνικά: Ἀλεξάνδρεια Ἐσχάτη, λατινικά: Alexandria Ultima ή Alexandria Eskhata), ήταν ελληνιστική πόλη που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος, τον Αύγουστο του 329 π.Χ.[1] ως έδρα για το βορειότερο μακεδονικό στρατόπεδό του στην Κεντρική Ασία.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αλεξάνδρεια Εσχάτη βρίσκεται στα βόρεια της Βακτριανής, στην είσοδο της κοιλάδας Φεργκάνα.

H Αλεξάνδρεια Εσχάτη κατασκευάστηκε στο νοτιοδυτικό τμήμα της κοιλάδας Φεργκάνα, (αγγλικά: Fergana Valley) στη νότια όχθη του ποταμού Ιαξάρτης (αγγλικά: river Jaxartes, σύγχρονη ονομασία: Syr Darya), στη θέση της σημερινής πόλης Κουτζάντ (αγγλικά: Khujand, γράφεται επίσης: Хуҷанд, خجند, Khujand, Khodzhent, Khudchand, Chodjend), που βρίσκεται στο Τατζικιστάν.

H Αλεξάνδρεια Εσχάτη έχει επίσης κληθεί κατά καιρούς (μετά την αλεξανδρινή εποχή) ως: Ισπισάρ, (αγγλικά: Ispisar), Λένιν-αμπάντ (αγγλικά: Leninabad), Λένιν-ομπόντ (αγγλικά: Leninobod, ρωσικά: Ленинобод, Τατζικιστανικά: لنینآباد).

Ίδρυση και ιστορία της πόλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μέγας Αλέξανδρος, έχτισε ένα τείχος μήκους έξι χιλιομέτρων (6 Km), γύρω από την πόλη, που σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, ολοκληρώθηκε μόνο σε περίπου είκοσι (20) ημέρες.[2]

  • Όπως και στις άλλες πόλεις, με παρόμοια χαρακτηριστικά (δηλαδή: ελληνιστικό φυλάκιο στην Κεντρική Ασία), που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος, εγκαταστάθηκαν βετεράνοι (συνταξιούχοι ή τραυματίες) του Μακεδονικού Στρατού.

Επαφές με την Κίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η πόλη της Αλεξάνδρειας της Εσχάτης βρίσκεται επίσης περίπου τετρακόσια χιλιόμετρα (400 Km ~ 249 μίλια) δυτικά του Ταρίμ Μπιασίν, (αγγλικά: Tarim Basin), σήμερα περιοχή της Ξινγιάνγκ (αγγλικά: Xinjiang) στην Κίνα, όπου εδράζεται η περιοχή καταγωγής της ινδοευρωπαϊκής φυλής Γιουέζχι (αγγλικά: Yuezhi ή Rouzhi κατά μία ερμηνεία: Ιωνία, Γιουνάν – Yuenan ή Yunan).
  • Υπάρχουν ενδείξεις ότι ελληνικές αποστολές από την Αλεξάνδρεια Εσχάτη, οδηγήθηκαν ως το Κασγκάρ (αγγλικά: Kashgar), στην περιοχή της Ξινγιάνγκ (αγγλικά: Xinjiang). Σύμφωνα με τον Έλληνα ιστορικό Στράβωνα, οι Έλληνες «είχαν επεκτείνει την αυτοκρατορία τους, ακόμη και πιο πέρα από τους Σήρες (λαός της περιοχής αυτής, αρχαία ελληνικά: Σῆρες, λατινικά: Sērēs, αγγλικά: Seres) και τους Φρύνες (αγγλικά: Phryni)»,[3] γεγονός που πιθανολογείται ότι θα μπορούσε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τις πρώτες γνωστές - ιστορικά καταγεγραμμένες - εμπορικές ή άλλες επαφές μεταξύ της Κίνας και της Δύσης, τουλάχιστον από την περίοδο γύρω στο 200 π.Χ.
  • Οι απόγονοι των Ελλήνων στην Φεργκάνα μπορεί να είναι οι αναφερόμενοι ως Μεγάλοι Ίωνες (Dayuan ή Ta-Yuan, αγγλικά: "Great Ionians"), που προσδιορίζεται στην κινεζική ιστορική καταγραφή για τη Δυναστεία Χαν, αρχής γενομένης με τις πρεσβείες του Ζανγκ Κιάν (αγγλικά: Zhang Qian), περίπου το 130 π.Χ. Αν αυτό είναι γεγονός, τότε πρόκειται για τους πρωταγωνιστές της πρώτης μεγάλης αλληλεπίδρασης μεταξύ της αστικοποίησης του ευρωπαϊκού και του κινέζικου πολιτισμού, η οποία οδήγησε στο άνοιγμα του εμπορικού δρόμου, που είναι γνωστός ως Δρόμος του Μεταξιού, από τον 1ο αιώνα π.Χ.
  • Σύμφωνα με την «Ιστορία Μεγάλου Αλεξάνδρου», που έγραψε ο Ρωμαίος συγγραφέας Κουίντος Κούρτιος Ρούφος, οι απόγονοι των Μακεδόνων βετεράνων στρατιωτών διατηρούσαν ακόμα στοιχεία του ελληνιστικού πολιτισμού τους κατά τη στιγμή της γραφής του, γύρω στο 30 π.Χ.[4]

Στη μυθιστοριογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Αλεξάνδρεια Εσχάτη είναι ο τελικός προορισμός του Εύξηνου, γιου του Ευτυχίδη του δήμου της Παλλήνης, ο πρωταγωνιστής του έργου του Tom Holt: «Alexander at the World's End», («Ο Αλέξάνδρος στο Τέλος του Κόσμου»).
  • Η υπόθεση του έργου του Gillian Bradshaw «Horses of Heaven», («Άλογα του Ουρανού»), εκτυλίσσεται περί το 140 π.Χ.. στην Αλεξάνδρεια την Εσχάτη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Prevas, John. (2004). «Envy of the Gods: Alexander the Great's Ill-Fated Journey across Asia», Da Capo Press, Cambridge, Mass. ISBN 0-306-81268-1, (στα αγγλικά) - Prevas, John. (2004) «Ο φθόνος των Θεών: Το δύσμοιρο ταξίδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία», σελ. 121.
  2. Leriche, Pierre. (1993). "L'extreme-orient hellenistique: Le monde de la brique crue." Les Dossiers d'Archeologie. No. 179, Fevrier 1993 (στα γαλλικά), «Φάκελοι Αρχαιολογίας», Νο 179, Φεβρουάριος 1993, σελ. 82.
  3. Στράβων XI.II.I - Strabo XI.II.I
  4. Κουίντος Κούρτιος Ρούφος «Ιστορία Μεγάλου Αλεξάνδρου» - Curtius «Historiae Alexandri Magni».

Πηγές – αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Από το αντίστοιχο λήμμα της αγγλικής έκδοσης της Βικιπαίδειας [1] με την ενσωμάτωση στοιχείων από τα λήμματα: Seres (Σήρες)[2], Yuezhi ή Rouzhi [3], Phryni [4], Dayuan ή Ta-Yuan [5], Silk Road [6]
  • Δείτε τις σημειώσεις για τη Βόρεια Βούϊ = Αλεξάνδρεια Εσχάτη, (αγγλικά: "Northern Wuyi" = Alexandria Eschate), στο σχέδιο της αγγλικής μετάφρασης, από τον Τζον Χιλλ, (αγγλικά: John Hill), μετά σχολίων, της «Κινεζικής Ιστορίας του 3ου αιώνα», («Weilüe», by John Hill)[7] και [8] at: [1] and [2]

]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λήμμα στο «Livius.org» για την Αλεξάνδρεια Εσχάτη - Livius.org: Alexandria Eschatê [9]