Αλεξάνδρεια Αραχωσίας
Η Αλεξάνδρεια (αλλιώς και Αλεξανδρόπολις[1]) ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη στην Αραχωσία του ανατολικού Ιράν.
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 330 π.Χ., ο οποίος χώρισε για πρώτη φορά την Αραχωσία από την Δραγγιανή και έκανε την Αλεξάνδρεια αυτή έδρα της πρώτης. Η νέα ελληνική αποικία ιδρύθηκε στις όχθες του ποταμού Αραχωτού (Arghandab), δίπλα στην προϊστορική πόλη Mundigak. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν Έλληνες και Πάκτυοι. Αργότερα στην Αλεξάνδρεια ιδρύθηκε ναός προς τιμήν του θεοποιημένου Αλεξάνδρου, εντός του οποίου ανακαλύφθηκε μια ελληνική και αραμαϊκή επιγραφή του 250 π.Χ. του Ινδού ηγεμόνα Ασόκα. Στους χρόνους που ακολούθησαν πέρασε υπό την κατοχή των Σελευκιδών, της ινδικής δυναστείας Μαουρία (304 π.Χ.) και του Ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής (180 π.Χ.). Το 129 π.Χ. η περιοχή της Αραχωσίας έπεσε στους Σκύθες Σάκες που κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια. Έκτοτε αναφέρεται ως Αλεξάνδρεια η Σακαστηνή και η επαρχία ως Σακαστηνή (σημ. Seistan).
Πάνω στην αρχαία ελληνική πόλη βρίσκεται η σημερινή πόλη του Αφγανιστάν Κανταχάρ (<Ισκαντερίγια=Αλεξάνδρεια).
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Ισιδώρου Χαρακηνού Παρθικοί σταθμοί: ...είτα Αλεξανδρόπολις μητρόπολις Αραχωσίας, έστι δε Ελληνίς, και παραρρεί αυτήν ποταμός Αραχωτός.
[Επεξεργασία] Πηγές
- Από την αγγλόφωνη wikipedia στα λήμματα Kandahar και Alexandria Arachosia.
- Ισιδώρου Χαρακηνού Σταθμοί Παρθικοί, εκδ. Νέα θέσις.
