Αλέξανδρος Σεβήρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Σεβήρος
Alexander Severus Musei Capitolini MC471.jpg
Προτομή του Αλέξανδρου Σεβήρου
Περίοδος εξουσίας
13 Μαρτίου 222 έως 19 Μαρτίου 235
Προκάτοχος Ηλιογάβαλος
Διάδοχος Μαξιμίνος Θραξ
Οίκος Δυναστεία των Σεβήρων
Γέννηση 1 Οκτωβρίου 208
Φοινίκη (στο σημερινό Λίβανο)
Θάνατος 19 Μαρτίου 235
σημερινό Μάιντς, Γερμανία
Τόπος ταφής Μόντε ντελ Γκράνο, Ρώμη
Μητέρα Ιουλία Μαμαία

Ο Αλέξανδρος Σεβήρος (Marcus Aurelius Severus Alexander[1], 1 Οκτωβρίου 20819 Μαρτίου 235) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 222 έως το 235. Ανέλαβε την βασιλεία σε μικρή ηλικία (14 ετών), με αποτέλεσμα την πραγματική εξουσία να την ασκούν στην αρχή η γιαγιά του Ιουλία Μαίσα (γυναικαδελφή του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου) μέχρι το θάνατό της (226) και μετέπειτα η μητέρα του Ιουλία Μαμαία και ένα συμβούλιο αντιβασιλείας αποτελούμενο από 16 συγκλητικούς. Η καθοδηγούμενη και άτολμη εξουσία του κατέρρευσε το 235, όταν δολοφονήθηκε από το στρατό στη Γερμανία, σηματοδοτώντας την αρχή ενός εμφύλιου σπαραγμού, που ταλαιπώρησε την αυτοκρατορία για 50 χρόνια[2].

Η ανάρρηση του στο θρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο προηγούμενος αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος, εξάδελφος του Αλέξανδρου, υποχρεώθηκε να τον ορίσει ως διάδοχό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 222 η πραιτωριανή φρουρά, πιθανότατα παρακινούμενη από την Ιουλία Μαίσα και την Ιουλία Μαμαία, δολοφόνησε τον Ηλιογάβαλο[3], εγκαθιστώντας απρόσκοπτα ως αυτοκράτορα τον Αλέξανδρο Σεβήρο. Η τυπικά ορθή αλλά ηθικά ανυπόληπτη διαδοχή δημιούργησαν ένα κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης στο λαό και το στρατό, ως εκ τούτου στη Ρώμη επικράτησε αναρχία και ταραχές. Αποκορύφωμα της τεταμένης κατάστασης ήταν η δολοφονία του Δομίτιου Ουλπιανού ανώτατου αξιωματούχου της πολιτείας[4] από την πραιτωριανή φρουρά παρουσία του ιδίου του αυτοκράτορα και της μητέρας του.

Η αποτυχία στις μάχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 231 και 232 ο Πέρσης βασιλιάς Αρδασίρ εξαπέλυσε επίθεση κατά της ρωμαϊκής επαρχίας της Μεσοποταμίας. Ο Αλέξανδρος επιχείρησε αντεπίθεση (232), αλλά κατ´αρχάς απέτυχε στην επανάκτηση των εδαφών. Ωστόσο οι Πέρσες λόγω των μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων σε οπισθοχώρηση. Ο Αλέξανδρος δεν έχασε την ευκαιρία, αν και η νίκη του ήταν αποτέλεσμα συγκυριών, να επιστρέψει στην Ρώμη ως θριαμβευτής[5]. Στη συνέχεια ο αυτοκράτορας κλήθηκε στον Ρήνο να αντιμετωπίσει το γερμανικό φύλλο των Αλαμανών που είχε εισβάλλει σε ρωμαϊκές περιοχές. Η επιχείρηση ανακατάληψης από τα ρωμαϊκά στρατεύματα διεκόπη σχεδόν αμέσως, όταν ο Αλέξανδρος κατόπιν συμβουλής της μητέρας του, συνήψε ειρήνη με τους Αλλαμανούς εξαγοράζοντας τους. Ο στρατός αγανάκτησε με την ατολμία και δειλία που επέδειξε ο Αλέξανδρος.

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η καθοδηγούμενη βασίλεια του Αλέξανδρου και η πλήρης αποτυχία του στις μάχες οδήγησαν τον στρατό να τον δολοφονήσει στη Γερμανία[6], και να ανακηρύξει ως νέο αυτοκράτορα τον Μαξίμινο τον Θράκα[7].

Πρωτογενείς Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δευτερογενείς πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στην κλασική λατινική, το όνομα του Αλέξανδρου Σεβήρου θα αναγραφόταν ως MARCVS AVRELIVS SEVERVS ALEXANDER AVGVSTVS.
  2. Canduci, pg. 61
  3. Herodian, 5:8:5
  4. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα
  5. Southern, pg. 62
  6. Southern, pg. 63
  7. Benario, Alexander Severus

Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Στα αγγλικά:

Προηγούμενος
Ηλιογάβαλος
Αυτοκράτορας της Ρώμης
222-235
Επόμενος
Μαξιμίνος Θραξ


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alexander Severus της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).