Αλέξανδρος Σεβήρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Σεβήρος
Alexander Severus Musei Capitolini MC471.jpg
Προτομή του Αλέξανδρου Σεβήρου
Περίοδος εξουσίας
11 Μαρτίου 222 μέχρι 18/19 Μαρτίου 235.
Προκάτοχος Ηλιογάβαλος
Διάδοχος Μαξιμίνος Θραξ
Οίκος Δυναστεία των Σεβήρων
Γέννηση 1 Οκτωβρίου 208
Φοινίκη
Θάνατος 18 Μαρτίου ή 19 Μαρτίου 235
Σημερινό Μάιντς

Ο Αλέξανδρος Σεβήρος (Λατ. Marcus Aurelius Severus Alexander Augustus, 208 – Μάρτιος 235) ήταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Ανέλαβε την βασιλεία σε μικρή ηλικία (14 ετών), με αποτέλεσμα την πραγματική εξουσία να την ασκούν στην αρχή η γιαγιά του Ιουλία Μαίσα (γυναικαδελφή του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου) μέχρι το θάνατό της (226) και μετέπειτα η μητέρα του Ιουλία Μαμαία και ένα συμβούλιο αντιβασιλείας αποτελούμενο από 16 συγκλητικούς. Η καθοδηγούμενη και άτολμη εξουσία του κατέρρευσε το 235, όταν δολοφονήθηκε από το στρατό στη Γερμανία, σηματοδοτώντας την αρχή ενός εμφύλιου σπαραγμού, που ταλαιπώρησε την αυτοκρατορία για 50 χρόνια[1].


Η ανάρρηση του στο θρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο προηγούμενος αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος, εξάδελφος του Αλέξανδρου, υποχρεώθηκε να τον ορίσει ως διάδοχό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 222 η πραιτωριανή φρουρά, πιθανότατα παρακινούμενη από την Ιουλία Μαίσα και την και την Ιουλία Μαμαία, δολοφόνησε τον Ηλιογάβαλο[2], εγκαθιστώντας απρόσκοπτα ως αυτοκράτορα τον Αλέξανδρο Σεβήρο. Η τυπικά ορθή αλλά ηθικά ανυπόληπτη διαδοχή δημιούργησαν ένα κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης στο λαό και το στρατό, ως εκ τούτου στη Ρώμη επικράτησε αναρχία και ταραχές. Αποκορύφωμα της τεταμένης κατάστασης ήταν η δολοφονία του Δομίτιου Ουλπιανού ανώτατου αξιωματούχου της πολιτείας[3] από την πραιτωριανή φρουρά παρουσία του ιδίου του αυτοκράτορα και της μητέρας του.

Η αποτυχία στις μάχες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 231 και 232 ο Πέρσης βασιλιάς Αρδασίρ εξαπέλυσε επίθεση κατά της ρωμαϊκής επαρχίας της Μεσοποταμίας. Ο Αλέξανδρος επιχείρησε αντεπίθεση (232), αλλά κατ´αρχάς απέτυχε στην επανάκτηση των εδαφών. Ωστόσο οι Πέρσες λόγω των μεγάλων απωλειών που υπέστησαν εξαναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων σε οπισθοχώρηση. Ο Αλέξανδρος δεν έχασε την ευκαιρία, αν και η νίκη του ήταν αποτέλεσμα συγκυριών, να επιστρέψει στην Ρώμη ως θριαμβευτής[4]. Στη συνέχεια ο αυτοκράτορας κλήθηκε στον Ρήνο να αντιμετωπίσει το γερμανικό φύλλο των Αλαμανών που είχε εισβάλλει σε ρωμαϊκές περιοχές. Η επιχείρηση ανακατάληψης από τα ρωμαϊκά στρατεύματα διεκόπη σχεδόν αμέσως, όταν ο Αλέξανδρος κατόπιν συμβουλής της μητέρας του, συνήψε ειρήνη με τους Αλλαμανούς εξαγοράζοντας τους. Ο στρατός αγανάκτησε με την ατολμία και δειλία που επέδειξε ο Αλέξανδρος.

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η καθοδηγούμενη βασίλεια του Αλέξανδρου και η πλήρης αποτυχία του στις μάχες οδήγησαν τον στρατό να τον δολοφονήσει στη Γερμανία[5], και να ανακηρύξει ως νέο αυτοκράτορα τον Μαξίμινο τον Θράκα[6].

Πρωτογενείς Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δευτερογενείς πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Canduci, pg. 61
  2. Herodian, 5:8:5
  3. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα
  4. Southern, pg. 62
  5. Southern, pg. 63
  6. Benario, Alexander Severus

Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα αγγλικά:

Προηγούμενος
Ηλιογάβαλος
Αυτοκράτορας της Ρώμης
222-235
Επόμενος
Μαξιμίνος Θραξ


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alexander Severus της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).