Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αλέξανδρος Β' Ζαβίνας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νόμισμα με τη μορφή του Αλέξάνδρου Β' Ζαβίνα.

Ο Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας ήταν ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών κατά την ελληνιστική περίοδο. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για έναν διεκδικητή του θρόνου, πιθανώς μη βασιλικής καταγωγής, ο οποίος αναδείχτηκε μετά την περίοδο χάους που ακολούθησε την κατάληψη της Μεσοποταμίας από τους Πάρθους. Για να δικαιολογήσει τη νομιμότητα του στο θρόνο, ο Αλέξανδρος υποστήριξε πως ήταν γιος ή υιοθετημένος γιος του Αλεξάνδρου Α΄Βάλα, γεγονός που δεν έχει σήμερα αποδειχτεί. Το προσωνύμιο Ζαβίνας σημαίνει αυτός που αγοράστηκε. Για άγνωστους λόγους ο Αλέξανδρος είναι ο μοναδικός από τους τελευταίους Σελευκίδες που δεν χρησιμοποίησε επίθετα στα νομίσματα που εξέδωσε.


Ο Αλέξανδρος Ζαβίνας υπήρξε πιόνι του φαραώ της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίου Η' Φύσκονος, ο οποίος και τον προώθησε για να αποσπάσει το θρόνο της Συρίας από το Δημήτριο Β' Νικάτορα, με τον οποίο είχε πολιτικές και στρατιωτικές διαμάχες. Συγκεκριμένα ο τελευταίος υποστήριξε την επανάσταση που υποκίνησε στην Αίγυπτο η πεθερά του Δημητρίου και αδερφή του Πτολεμαίου, Κλεοπάτρα Β', στα πλαίσια των πολύπλοκων δυναστικών ταραχών των ύστερων χρόνων της ελληνιστικής περιόδου.


Ο Αλέξανδρος Ζαβίνας κατάφερε να νικήσει τελικά το Δημήτριο Β' και έκτοτε κυβέρνησε περιοχές της Συρίας, κατά την περίοδο 128 π.Χ.123 π.Χ. Σύντομα όμως η υποστήριξη της Αιγύπτου έπαψε να υφίσταται και με τη σειρά του, ο Αλέξανδρος ηττήθηκε από το γιο του Δημητρίου Αντίοχο Η' Γρυπό. Απελπισμένος ο Αλέξανδρος σύλησε του ναούς της πρωτεύουσας των Σελευκιδών, της Αντιόχειας. Μια αφήγηση αναφέρει πως καθώς έλιωνε ένα άγαλμα της θεότητας Νίκης που κρατούσε στο χέρι του ένα μεγαλύτερο άγαλμα του Δία, ο Αλέξανδρος είπε: “Ο Δίας μου έδωσε τη Νίκη”. Εξαγριωμένοι από την ιεροσυλία οι κάτοικοι της Αντιόχειας εξεδίωξαν το Ζαβίνα από την πόλη, ο οποίος τελικά αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε το 123 π.Χ.


Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Δυναστεία των Σελευκιδών
Seleucus I Louvre.jpg
Βασιλείς

  Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ
  Αντίοχος Α΄ Σωτήρ
  Αντίοχος Β΄ Θεός
  Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος
  Αντίοχος Ιέραξ
  Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός
  Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας
  Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ
  Αντίοχος Δ΄ Επιφανής
  Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ
  Τίμαρχος της Μηδίας
  Δημήτριος Α΄ Σωτήρ
  Αλέξανδρος Α΄ Βάλας
  Δημήτριος Β΄ Νικάτωρ
  Αντίοχος Στ΄ Διόνυσος
  Διόδοτος Τρύφων
  Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης
  Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας
  Σέλευκος Ε΄ Φιλομήτωρ
  Αντίοχος Η΄ Γρυπός
  Αντίοχος Θ΄ Κυζικηνός
  Σέλευκος Στ΄ Επιφανής
  Αντίοχος Ι΄ Ευσεβής
  Αντίοχος ΙΑ΄ Επιφανής
  Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος
  Φίλιππος Α΄ Φιλάδελφος
  Αντίοχος ΙΒ΄ Διόνυσος
  Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης
  Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός
  Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος

  Άλλα μέλη...

Έτος (π.Χ.) Γεγονός
Γέννηση του Αλέξανδρου B' Ζαβίνα, γιου του Αλεξάνδρου Α' Βάλα, όπως τουλάχιστον υποστηρίχτηκε κατά την ανάληψη του θρόνου των Σελευκιδών από εκείνον.
132 π.Χ. Ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου στην πτολεμαϊκή Αίγυπτο, ανάμεσα στην Κλεοπάτρα Β' και τον αδερφό της Πτολεμαίο Η' Φύσκονα.
128 π.Χ. Ο βασιλιάς των Σελευκιδών Δημήτριος Β' Νικάτωρ αποπειράται να εμπλακεί στον εμφύλιο πόλεμο στο πλάι της Κλεοπάτρας, που ήταν μητέρα της πρώτης συζύγου του, Κλεοπάτρας Θεάς. Σε αντίποινα ο Πτολεμαίος υποστηρίζει τον Αλέξανδρο Ζαβίνα στην άνοδό του στο θρόνο της Συρίας.
125 π.Χ. Όταν ο Δημήτριος διεξάγει πόλεμο κατά του Αλέξανδρου Ζαβίνα, ηττάται και λίγο αργότερα θανατώνεται. Ο Αλέξανδρος αποτυγχάνει στην προσπάθεια κατάκτησης της Συρίας, όπου ο Αντίοχος Η' Γρυπός, διαδέχεται τον πατέρα του, Δημήτριο, στο θρόνο.
123 π.Χ. Ο Αλέξανδρος ηττάται, αιχμαλωτίζεται και κατόπιν θανατώνεται.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]