Αλάριχος Α΄

Ο Αλάριχος Α΄, επίσης γνωστός και ως Αλάριχος ο Μέγας (γερμανικά: Alarik , λατινικά: Alaricus, περ. 370-410), υπήρξε βασιλιάς των Βησιγότθων (395-410) και ο πρώτος ηγέτης γερμανικού φύλου που κατέκτησε την Ρώμη. Ενώ αρχικά είχε σκοπό να εγκαταστήσει τον λαό του στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τελικά κατέστρεψε την ίδια την Ρώμη, σηματοδοτώντας την πτώση της αυτοκρατορικής της δύναμης.

Ο Αλάριχος ήταν γιος ενός άρχοντα ομάδας Βησιγότθων και γεννήθηκε όταν η φυλή του ήταν εγκατεστημένη στην σημερινή Βουλγαρία. To 395 ανέλαβε ηγέτης των Βησιγότθων και ξεκίνησε σειρά λεηλασιών κατά της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. στην Βαλκανική χερσόνησο, φτάνοντας νότια ως και την Πελοπόννησο. Εν συνεχεία στράφηκε κατά της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατέστρεψε την ίδια την Ρώμη. Τελικά πέθανε στην προσπάθειά του να οργανώσει στόλο για να κατακτήσει και τις απέναντι αφρικανικές ακτές.

Στην Ελλάδα

Ο Αλάριχος έπληξε πρώτα την ανατολική αυτοκρατορία. Βάδισε προς την περιοχή της Κωνσταντινούπολης, αλλά, ευρισκόμενος σε αδυναμία να προβεί σε πολιορκία, ανασχεδίασε τα βήματά του προς τα δυτικά και, στη συνέχεια, βάδισε νότια μέσω της Θεσσαλίας και του αφύλακτου περάσματος των Θερμοπυλών στην Ελλάδα. Οι στρατοί της ανατολικής αυτοκρατορίας ασχολούνταν με επιδρομές των Ούννων στη Μικρά Ασία και τη Συρία. Από την άλλη, ο Ρουφίνος προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Αλάριχο επί προσωπικού, το οποίο ήγειρε υποψίες στην Κωνσταντινούπολη ότι ο Ρουφίνος ήταν σε συνεννόηση με τους Γότθους. Ο Στίλιχος βάδισε πλέον ανατολικά εναντίον του Αλάριχου. Σύμφωνα με τον Κλαυδιανό, ο Στίλιχος ήταν σε θέση να καταστρέψει τους Γότθους, όταν διατάχτηκε από τον Αρκάδιο να φύγει από το Ιλλυρικό. Αμέσως μετά, δικοί του στρατιώτες του Ρουφίνου τον κατακρεούργησαν. Η εξουσία στην Κωνσταντινούπολη πλέον πέρασε στον ευνούχο Ευτρόπιο. Ο θάνατος του Ρουφίνου και η αναχώρηση του Στιλίχου έδωσε απόλυτη ελευθερία στις κινήσεις για τον Αλάριχο· λεηλάτησε την Αττική αλλά απέφυγε την Αθήνα, η οποία συνθηκολόγησε αμέσως με τον κατακτητή. Το 396, εξάλειψε τα τελευταία απομεινάρια των Μυστηρίων στην Ελευσίνα Αττικής, θέτωντας τέλος σε μια παράδοση των απόκρυφων θρησκευτικών τελετών που διήρκεσε από την Εποχή του Χαλκού. Στη συνέχεια εισέβαλε στην Πελοπόννησο και κατέλαβε τις πιο διάσημες πόλεις-Κόρινθο, Άργος, και Σπάρτη-πωλώντας πολλούς από τους κατοίκους τους ως σκλάβους. Εδώ, όμως, η νικηφόρα καριέρα του υπέστη σοβαρό πλήγμα. Το 397 ο Στίλιχος διέσχισε τη θάλασσα προς την Ελλάδα και πέτυχε την παγίδευση των Γότθων στα βουνά της Φολόης, στα σύνορα της Ηλείας και Αρκαδίας στη χερσόνησο. Από εκεί ο Αλάριχος δραπέτευσε με δυσκολία, και όχι χωρίς κάποια υποψία για ανοχή από τον Στίλιχο, που υποτέθηκε ότι είχε λάβει διαταγές και πάλι να αναχωρήσει. Ο Αλάριχος στη συνέχεια διέσχισε τον κόλπο της Κορίνθου και βάδισε βόρεια μέχρι την Ήπειρο με λεηλασία της Ελλάδας . Εδώ η κτηνωδία του συνεχίστηκε μέχρι που το ανατολικό Κράτος τον διόρισε Μάγιστρο militum ανά το Ιλλυρικό, δίνοντάς του τη ρωμαϊκή διοίκηση που είχε επιθυμείσει, καθώς και η την εξουσία για ανεφοδιάσει τους άντρες του από την αυτοκρατορικά οπλοστάσια.

Πηγές

• Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1987. Τόμος Α'.