Ακτινόλιθος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ακτινόλιθος
ActinolitePortugual.jpg
Ακτινόλιθος. Προέλευση: Πορτογαλία
Γενικά
Κατηγορία Ινοπυριτικά. Ομάδα αμφιβόλων
Χημικός τύπος Ca2(Mg, Fe)5Si8O22(OH)2
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 3,2 gr/cm3
Χρώμα Πράσινο, μελανοπράσινο, γκριζοπράσινο, μαύρο
Σύστημα κρυστάλλωσης Μονοκλινές
Κρύσταλλοι Μακρείς πρισματικοί
Υφή Ινώδης, ακτινωτή
Σκληρότητα 5 - 6
Σχισμός Τέλειος {110}, {110}
Λάμψη Μεταξώδης, υαλώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Ασθενής Χ= ανοικτοκίτρινο, Υ= ανοικτό κιτρινοπράσινο, Ζ= ανοικτό πράσινο - σκούρο γαλαζοπράσινο
Διαφάνεια Διαφανής έως ημιδιαφανής

Ο ακτινόλιθος (αγγλικά: actinolite) είναι ένα από τα κοινότερα πυριτικά ορυκτά της ομάδας των αμφιβόλων και σχηματίζεται σε ζώνες μεταμόρφωσης χαμηλών θερμοκρασιών επαφής, κυρίως από βασικά ή υπερβασικά πετρώματα. Ανευρίσκεται, επίσης, σε κυανοσχιστόλιθους που φέρουν γλαυκοφανή. Σχετίζεται με τάλκη, επίδοτο, γλαυκοφανή, αλβίτη και χλωρίτη.

Σχηματίζει πλήρη παραμικτική σειρά με τον τρεμόλιθο και τον σιδηροακτινόλιθο.

Μια παραλλαγή του ακτινόλιθου ονομάζεται νεφρίτης και αποτελεί το ένα από τα δύο συστατικά του ίασπι (jade) (το άλλο συστατικό του οποίου είναι ο ιαδεΐτης). Ο νεφρίτης και ο ίασπις χρησιμοποιήθηκαν από πολύ παλιά τόσο στην Κίνα όσο και στην Κεντρική Αμερική ως διακοσμητικοί λίθοι με βαθιά θρησκευτική σημασία. Ο νεφρίτης χρησιμοποιήθηκε και μόνος του στην Κίνα, αν και παρουσιάζει μικρή χρωματική ποικιλία (κρεμώδες λευκό έως πράσινο).

Η λεπτοϊνώδης ποικιλία του ακτινολίθου ονομάζεται βυσσόλιθος (byssolite) και μοιάζει πολύ με τον αμίαντο.

Ο ακτινόλιθος δεν έχει οικονομική σημασία. Αποτελεί, όμως, σημαντικό ορυκτό για τους συλλέκτες, λόγω των χρωματισμών και, κυρίως, των σχημάτων που μπορούν να πάρουν οι συσσωματώσεις των κρυστάλλων του. Τέτοια συλλεκτικά δείγματα ανευρίσκονται στην Ελβετία, την Αυστρία, το Άρενταλ στη Νορβηγία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, τα όρη Κουνλούν στην Κίνα, τις ΗΠΑ (Αλάσκα - Jade mountains, Καλιφόρνια, Βέρμοντ και Καναδά (Βρετανική Κολομβία).

Στην Ελλάδα απαντά στις νήσους Άνδρο και Σέριφο, στα μεταλλεία Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, στην Εύβοια (Αλιβέρι) και στην Ξάνθη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372