Ακουστικά Κύματα Επιφάνειας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Σχηματικό διάγραμμα τυπικής συσκευής ακουστικών κυμάτων επιφάνειας.

Τα ακουστικά κύματα επιφάνειας (αγγλ. surface acoustic wave, SAW) είναι ένα ηχητικό κύμα που ταξιδεύει κατά μήκος της επιφάνειας κάποιου ελαστικού υλικού, με πλάτος που συνήθως μειώνεται εκθετικά με το βάθος του υποστρώματος. Αυτό το είδος κύματος χρησιμοποιείται συχνά σε συσκευές SAW στα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Οι συσκευές SAW χρησιμοποιούνται ως φίλτρα, ταλαντωτές και μετασχηματιστές με βάση τη μεταγωγή των ακουστικών κυμάτων. Η μεταγωγή από την ηλεκτρική ενέργεια σε μηχανική ενέργεια (με τη μορφή SAW) επιτυγχάνεται με τη χρήση πιεζοηλεκτρικών υλικών.

Ανακαλύφθηκαν το 1885 από τον Λόρδο Rayleigh ο οποίος ανέφερε την ύπαρξη του τρόπου διάδοσης μέσω επιφανειών ακουστικών κυμάτων στην κλασική δημοσίευσή του, όπου και προβλέπει τις ιδιότητες των εν λόγω κυμάτων. Τα λεγόμενα και κύματα Rayleigh έχουν μία διαμήκη και μία εγκάρσια συνιστώσα, οι οποίες μπορούν να συζευκτούν με το μέσο που βρίσκεται σε επαφή με την επιφάνεια της συσκευής. Αυτή η σύζευξη επηρεάζει σημαντικά το εύρος και την ταχύτητα του κύματος επιτρέποντας στους αισθητήρες SAW την άμεση μέτρηση μάζας και μηχανικών ιδιοτήτων.