Αιώνιος φοιτητής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Αιώνιος φοιτητής αποκαλείται ο πανεπιστημιακός φοιτητής που έχει υπερβεί σημαντικά το προβλεπόμενο χρονικό όριο φοίτησης του τμήματος ή της σχολής του. Ο όρος αυτός είναι συνήθως μειωτικού χαρακτήρα.

Ο όρος συναντάται σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπάρχουν εκπαιδευτικά ιδρύματα ανωτάτης εκπαίδευσης χωρίς περιορισμούς στον χρόνο σπουδών. Κυρίως όμως χρησιμοποιείται για φοιτητές του ελληνικού συστήματος ανώτατης εκπαίδευσης. Οι σχετικοί νόμοι καθορίζουν ανώτατο όριο φοίτησης, αλλά δεν έχουν εφαρμοστεί από τα ιδρύματα. Αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε εγγράφεται σε ένα τμήμα ακολουθώντας την προβλεπόμενη διαδικασία, μπορεί να παραμείνει φοιτητής σε αυτό για αόριστο χρονικό διάστημα («αιωνίως»).

Τα αίτια για αυτό το διαδεδομένο φαινόμενο είναι ποικίλα: απροθυμία συνέχισης των σπουδών, οικονομικές δυσκολίες, οικογενειακές υποχρεώσεις, παράλληλη πλήρης απασχόληση, αδυναμία των φοιτητών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μαθημάτων κτλ. Οι αιώνιοι φοιτητές δεν απολαμβάνουν ίσα φοιτητικά δικαιώματα με τους υπόλοιπους συναδέλφους τους: δεν δικαιούνται Δελτίο Ειδικού Εισιτηρίου, δωρεάν συγγράμματα ή άλλα πλεονεκτήματα.

Ο πιο πρόσφατος νόμος για το θέμα είναι αυτός της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή του 2004. Ο νόμος είναι ο 3549/2007. Μεταξύ άλλων προβλέπει ανώτατο όριο φοίτησης τα 2ν+1 έτη (ν ο κανονικός χρόνος αποφοίτησης του εκάστοτε τμήματος). Το σχέδιο αυτού του νόμου προκάλεσε την άμεση αντίδραση της πανεπιστημιακής κοινότητας, με καταλήψεις και συνεχείς διαδηλώσεις. Περισσότερες από πεντακόσιες γενικές συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων πήραν σχετικές αποφάσεις και προχώρησαν σε πολύμηνες κινητοποιήσεις.