Αικατερίνη Σφόρτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κατερίνα Σφόρτσα - κατά Λορέντζο ντι Κρέντι

Η Αικατερίνη Σφόρτσα (1463 - 28 Μαΐου 1509) ήταν κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα, μέλος της ηγετικής οικογένειας των Σφόρτσα του Μιλάνου.

Αρραβωνιάστηκε το 1473 τον Τζιρόλαμο Ριάριο, ανιψιό του πάπα Σίξτου Δ΄, που είχε στην κατοχή του την Ίμολα, και την έδωσε ως φέουδο στην οικογένεια των Ριάριο. Μετά από μια θριαμβευτική είσοδο στην Ίμολα (1477), πήγε στη Ρώμη με το σύζυγο της και με τη βοήθεια του πάπα απέσπασε την ηγεμονία του Φορλί από το Φραγκίσκο Ε΄ Ορντελάφι.

Πολλές πόλεις κατηγόρησαν το σύζυγό της ότι συγκέντρωσε γρήγορα μεγάλα πλούτη, ενώ με το θάνατο του Σίξτου Δ΄ (1484) έστειλε τη σύζυγό του Αικατερίνη να καταλάβει το κάστρο του Σαντ΄ Άντζελο που υπερασπίστηκαν σκληρά ώς τις 25 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Τότε επέστρεψαν στις κομητείες Φορλί και Ίμολα και προσπάθησαν να αποσπάσουν την εύνοια του λαού ανεγείροντας εκπληκτικά κτήρια και καταργώντας όλους τους φόρους. Οι εχθροί του Ριάριο συνωμότησαν, κάνοντας τον Φραντσεσκέτο Κύμπο, ανιψιό του πάπα Ιννοκέντιου Η΄, άρχοντα στη θέση του. Ο Τζιρόλαμο Ριάριο δολοφονήθηκε το 1488 από τρεις συνωμότες της οικογένειας των Όρσι, ενώ η σύζυγος και τα παιδιά του πάρθηκαν αιχμάλωτοι.

Η πολιτεία του Φορλί κέρδισε το ενδιαφέρον της Κατερίνας, που έπεισε τους απαγωγείς της να της επιτρέψουν να πάει να πείσει το διοικητή του σημαντικού κάστρου στο Ραβαλντίνο, Τομάζο Φέο, να παραδοθεί στους Όρσι. Αθέτησε όμως την υπόσχεσή της και αυτοί απείλησαν ότι θα σκοτώσουν τα παιδιά της. Με τη βοήθεια του θείου της, Λουδοβίκου του Μαύρου, δούκα του Μιλάνου, στάθηκε ικανή να νικήσει τους εχθρούς της και να ανακτήσει τα εδάφη της.

Ως χήρα είχε πολλούς εραστές. Με έναν από αυτούς, τον Τζιάκομο Φέο, αδελφό του Τομάζο Φέο, παντρεύτηκε και έκανε ένα γιο. Ο Τζιάκομο δολοφονήθηκε μπροστά στα μάτια της το 1495 από συνωμότες. Κατάφερε τελικά να συντρίψει όλους τους συνωμότες της, συμμάχησε με τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ και τους Φλωρεντινούς, τον πρέσβη των οποίων, Τζιοβάνι των Μεδίκων, παντρεύτηκε μυστικά σε τρίτο γάμο (1496).

Σκληρή αντίσταση απέναντι στους εχθρούς της και τελική πτώση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γρήγορα χήρεψε και με τη βοήθεια του Λουδοβίκου του Μαύρου και των Φλωρεντινών κατάφερε να διατηρήσει τις κτήσεις τις από τις επιθέσεις των Ενετών. Ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ όμως εξοργίστηκε με την άρνησή της να παντρέψει το γιο της από το Ριάριο, Οκταβιανό, με την κόρη του, Λουκρητία Βοργία, και επιθυμώντας τις κτήσεις της την κήρυξε έκπτωτη από αυτές το 1499, προσφέροντάς τες ως φέουδα στο γιο του, Καίσαρα Βοργία.

Ο πάπας συγκέντρωσε στρατό και ετοιμάστηκε να κάνει επίθεση στην Κατερίνα, έχοντας βοήθεια και από το Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄. Η Κατερίνα έθεσε όλα τα παιδιά της υπό ασφάλεια και πήρε μέτρα άμυνας, χάνοντας όμως γρήγορα το κάστρο της Ίμολα. Απήλλαξε τότε τους κατοίκους του Φορλί από τον όρκο υποταγής και κλείστηκε στην ακρόπολη της πόλης να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Καταράστηκε τον Καίσαρα Βοργία, απορρίπτοντας όλες τις προτάσεις του για ειρήνη. Μετά από μια σκληρή μάχη με πολλούς νεκρούς και από τις δύο πλευρές, ο Αντώνιος Μπισέ, βάιλος της Ντιζόν, έσωσε την τιμή της Γαλλίας, συλλαμβάνοντάς την (1500). Ήταν τέτοια η αντίστασή της που προκάλεσε το γενικό θαυμασμό και της χάρισε το προσωνύμιο "Η Τίγρη".

Η ζωή της κινδύνευε από τον Καίσαρα. Στάλθηκε για ένα χρόνο αιχμάλωτη στη Ρώμη και ελευθερώθηκε με την επέμβαση του ίδιου του βάιλου της Ντιζόν που την είχε συλλάβει. Κατέφυγε στη Φλωρεντία, προκειμένου να γλυτώσει από το Βοργία. Με το θάνατο του πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄ (1503), έκανε απόπειρα να ανακαταλάβει τις κτήσεις της, αλλά συνάντησε την εχθρότητα του κουνιάδου της, Λαυρέντιου των Μεδίκων (αδελφού του τρίτου της συζύγου, Τζιοβάνι), που ήθελε την κηδεμονία του γιου της, Τζιοβάνι ντάλε Μπάντε Νέρε.

Η Αικατερίνη Σφόρτσα πέθανε το 1509 από πνευμονία, σε ηλικία 46 ετών.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Machiavelli, The Discourses, English translation by Fr Leslie J. Walker, S.J. (1929). The countess is featured in Bk III, Ch 6 in relating examples of dangers that can arise subsequent to a successful conspiracy.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Caterina Sforza της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).