Αιθυλολίθιο

Αιθυλολίθιο
Γενικά
Όνομα IUPAC	Αιθυλολίθιο
Άλλες ονομασίες	Λιθιαιθανίδιο; Λιθιαιθάνιο; Αιθανίδιο του λιθίου
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	C2H5Li
Μοριακή μάζα	36,002 amu
Σύντομος; συντακτικός τύπος	CH3CH2Li
Συντομογραφίες	EtLi
Αριθμός CAS	811-49-4
SMILES	CCLi
InChI	1S/C2H5.Li/c1-2;/h1H2,2H3
Φυσικές ιδιότητες
Διαλυτότητα; στο νερό	Αντιδρά ζωηρά
Εμφάνιση	στερεό
Χημικες ιδιότητες
	Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm); εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

Το αιθυλολίθιο ή λιθιαιθάνιο ή λιθιαιθανίδιο ή αιθανίδιο του λιθίου είναι ένα οργανολιθιακό αντιδραστήριο με εμπειρικό τύπο C₂H₅Li. Αυτή η οργανομεταλλική ένωση υιοθετεί μια ολιγομερική δομή τόσο σε κατάσταση διάλυσης, όσο και στη στερεή κατάσταση. Είναι μια πολύ δραστική ένωση και χρησιμοποποιείται διαλυμένη σε αιθέρες (ROR'), στη Συνθετική και στην Οργανομεταλλική Χημεία. Οι σχετικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν αιθυλολίθιο απαιτούν άνυδρες συνθήκες, γιατί η ένωση αντιδρά ζωηρά με το νερό (H₂O). Το οξυγόνο (O₂) και το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) είναι επίσης ασύμβατα με το αιθυλολίθιο. Συνήθως το αιθυλολίθιο δεν παρσκευάζεται επιτόπου, αλλά παραγγέλνεται σε μορφή διαλύματος σε διάφορους αιθέρες. Από τις ονομασίες που χρησιμοποιούνται:

Η πρώτη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί ένωση λιθίου και αιθυλίου (CH₃CH₂).
Η δεύτερη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο αιθάνιο (CH₃CH₃), δηλαδή ένα άτομο υδρογόνου έχει αντικατασταθεί από Li.
Η τρίτη και η τέταρτη είναι ταυτόσημες και προκύπτουν αν η ένωση θεωρηθεί (και είναι) ετεροπολική ένωση μετσξύ κατιόντος λιθίου (Li⁺) και ανιόντος αιθανιδίου (CH₃CH₂^-). Η κατάληξη «-ίδιο» αντί «-άνιο» δηλώνει την ύπαρξη καρβανιόντος.

[Επεξεργασία] Δομή

Δεσμός	τύπος δεσμού	ηλεκτρονική δομή	Μήκος δεσμού	Ιονισμός
Δεσμοί^[2]
C-H	σ	2sp³-1s	109 pm	3% C^- H⁺
C-C	σ	2sp³-2sp³	154 pm
C^--Li⁺	ετ.	2(sp³)⁸-1s²	231 pm	100% C^- Li⁺
Κατανομή φορτίων σε ουδέτερο μόριο
C_#1	-1,06
C_#2	-0,09
H	+0,03
Li	+1,00

[Επεξεργασία] Παραγωγή

Το αιθυλολίθιο παράγεται με επίδραση μεταλλικού λιθίου (Li) σε αιθυλαλογονίδιο (CH₃CH₂X), συνήθως παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et₂O|)^[3]:

$\mathrm{2Li + CH_3CH_2X \xrightarrow[-10^oC]{|Et_2O|} CH_3CH_2Li + LiX}$

[Επεξεργασία] Παράγωγα

Το αιθυλολίθιο είναι μια ισχυρή βάση κατά Lewis και ένα ισχυρό πυρηνόφιλο αντιδραστήριο, εξαιτίας του αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου που εμφανίζει το άτομο άνθρακα (C) #1. Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό έναντι δοτών ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Για λόγους ασφαλείας, οι περισσότερες αντιδράσεις, που χρησιμοποιούν αιθυλολίθιο, πραγματοποπιούνται σε θερμοκρασίες μικρότερες της θεμοκρασίας δωματίου (<20°C).

[Επεξεργασία] Με νερό

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το νερό (H₂O), παράγοντας υδροξείδιο του λιθίου (LiΟΗ) και αιθάνιο (CH₃CH₃)^[4]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + H_2O \xrightarrow{} LiOH + CH_3CH_3}$

[Επεξεργασία] Με διοξείδιο του άνθρακα

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), παράγοντας προπανικό οξύ (CH₃CH₂COOH)^[5]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + CO_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2COOLi \xrightarrow{+HCl} CH_3CH_2COOH + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με αλκυλαλογονίδια

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλιωμένα αλκάνια (REt)^[6]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + RX \xrightarrow{} RCH_2CH_3 + LiX}$

[Επεξεργασία] Με οργανοπολυαλογονίδια

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με οργανοπολυσλογονίδια, πολυαιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας πολυαιθυλιωμένα αλκάνια. Π.χ.^[7]:

$\mathrm{4CH_3CH_2Li + CX_4 \xrightarrow{} C(CH_2CH_3)_4 + 4LiX}$

[Επεξεργασία] Με αλκοόλες

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλκοόλες (ROH), παράγοντας αλκοολικό λίθιο (ROLi) και αιθάνιο (CH₃CH₃)^[8]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + ROH \xrightarrow{} ROLi + CH_3CH_3 \uparrow}$

[Επεξεργασία] Με μεθανάλη

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τη μεθανάλη (HCHO), αιθυλιώνοντάς τη και παράγοντας προπανόλη-1 (PrOH)^[9]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + HCHO \xrightarrow{} CH_3CH_2CH_2OLi \xrightarrow{+HCl} CH_3CH_2CH_2OH + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με αλδεΰδες

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλδεΰδες (RCHO), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας δευτεροταγείς αιθυλαλκοόλες (RCH(OH)Et)^[10]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + RCHO \xrightarrow{} RC(OLi)CH_2CH_3 \xrightarrow{+HCl} RC(OH)CH_2CH_3 + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με κετόνες

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με κετόνες (RCOR'), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας τριτοταγείς αιθυλαλκοόλες (RC(Et)(OH)R')^[11]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + RCOR \acute{} \xrightarrow{} RC(CH_2CH_3)(OLi)R \acute{} \xrightarrow{+HCl} RC(CH_2CH_3)(OH)R\acute{} + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με οξιράνιο

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το οξιράνιο, παράγοντας βουτανόλη-1 (CH₃CH₂CH₂CH₂OH)^[12]:

$\mathrm{+ CH_3CH_2Li \xrightarrow{} CH_3CH_2CH_2CH_2OLi \xrightarrow{+HCl} CH_3CH_2CH_2CH_2OH + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με νιτρίλια

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με νιτρίλια (RCN), αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλοκετόνες (RCOEt)^[13]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + RCN \xrightarrow{} RC(CH_2CH_3)=NLi + \xrightarrow[+2HCl]{+H_2O} RCOCH_2CH_3 + NH_4Cl + LiCl}$

[Επεξεργασία] Με καρβονικούς εστέρες

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με καρβονικούς εστέρες (RCOOR'), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας αιθυλοκετόνες (RCOEt)^[14]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + RCOOR \acute{} \xrightarrow{} RCOCH_2CH_3 + R \acute{} OLi}$

[Επεξεργασία] Με αλαμίνες

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλαμίνες (π.χ. NH₂X), αιθυλιώνοντάς τες και παράγοντας αιθυλαμίνες (π.χ. CH₃CH₂NH₂). Π.χ.^[15]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + NH_2X \xrightarrow{} CH_3CH_2NH_2 + LiX}$

[Επεξεργασία] Με σιλυλαλογονίδια

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με σιλυλαλογονίδια [Si_vH_2v+1X], αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλοσιλάνια [Si_vH_2v+1CH₂CH₃]. Π.χ.^[16]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + SiH_3X \xrightarrow{} CH_3CH_2SiH_3 + LiX}$

[Επεξεργασία] Με φωσφυλαλογονίδια

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με φωσφυλαλογονίδια (π.χ. PH₂X), αιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας αιθυλοφωσφάνια (π.χ. CH₃CH₂PH₂). Π.χ.^[17]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + PH_2X \xrightarrow{} CH_3CH_2PH_2 + LiX}$

[Επεξεργασία] Με τριαλογίδια του φωσφόρου

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τριαλογίδια του φωσφόρου (PX₃), τριαιθυλιώνοντάς τα και παράγοντας τριαιθυλοφωσφάνιο [(CH₃CH₂)₃P]^[18]:

$\mathrm{3CH_3CH_2Li + PX_3 \xrightarrow{} P(CH_2CH_3)_3 + 3LiX}$

[Επεξεργασία] Με πενταλογίδια του φωσφόρου

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με πενταλογίδια του φωσφόρου (PX₅), πενταιθυλιώνοντάς τα, παράγοντας πενταιθυλοφωσφoράνιο [(CH₃CH₂)₅P]^[19]:

$\mathrm{5CH_3CH_2Li + PX_5 \xrightarrow{} P(CH_2CH_3)_5 + 5LiX}$

[Επεξεργασία] Με χλωριούχο υδράργυρο

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με αλογονούχο υδράργυρο (HgΧ₂), διαιθυλιώνοντάς τον, παράγοντας διαιθυλοϋδράργυρο [Hg(CH₂CH₃)₂]^[20]:

$\mathrm{2CH_3CH_2Li + HgX_2 \xrightarrow{} Hg(CH_2CH_3)_2 + 2LiX}$

[Επεξεργασία] Με χλωριούχο μόλυβδο

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με το χλωριούχο μόλυβδο (PbCl₂), τετραιθυλιώνοντάς τον, παράγοντας τετραιθυλομόλυβδο [Pb(CH₂CH₃)₄]^[21]:

$\mathrm{4CH_3CH_2Li + 2PbCl_2 \xrightarrow{} Pb(CH_2CH_3)_4 + 4LiCl + Pb}$

[Επεξεργασία] Με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με τετραχλωριούχο ζιρκόνιο (ZrCl₄), εξαιθυλιώνοντάς το και παράγοντας εξαιθυλοζιρκονιοδιλίθιο [Li₂[Zr(CH₂CH₃)₆]^[22] :

$\mathrm{6CH_3CH_2Li + ZrCl_4 \xrightarrow{} Li_2[Zr(CH_2CH_3)_6] + 4LiCl}$

[Επεξεργασία] Με μεθυλένιο

Το αιθυλολίθιο αντιδρά με μεθυλένιο ([:CH₂]), σχηματίζοντας προπυλολίθιο (PrLi) και ισοπροπυλολίθιο (iPrLi)^[23]:

$\mathrm{CH_3CH_2Li + CH_2N_2 \xrightarrow{UV} \frac{3}{5} CH_3CH_2CH_2Li + \frac{2}{5} CH_3CHLiCH_3 + N_2 \uparrow}$

[Επεξεργασία] Παραπομπές

↑ Διαδικτυακός τόπος NIST
↑ Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34. Ο ιονισμός βασίζεται στην ηλεκτραρνητικότητα κατά Paoulig των στοιχείων.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Β
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §199, §8.4.1δ, με Li αντί MgX, H αντί R.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §283, §12.2.1, με Li αντί MgX, CH₃CH₂ αντί R.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §6.2.4, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §6.2.4, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §199, §8.4.1δ, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1,, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1,, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.4.5.5, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 226, §9.3.1β, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 226, §9.3.1α, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 248, §10.2.2γ, με Li αντί MgX.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.4Α, με Li αντί MgI και SiH₃X αντί SiCl₄.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr, CH₃CH₂ αντί Φ και PH₂X αντί PCl₃.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr και CH₃CH₂ αντί Φ και Χ αντί Cl.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr, CH₃CH₂ αντί Φ και PΧ₅ αντί PCl₃.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Γ, με Li αντί MgCl, CH₂CH₃ αντί R.
↑ «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Δα, με Li αντί MgCl, CH₂CH₃ αντί R.
↑ Morse, P. M.; Girolami, G. S. "Are d⁰ ML₆ Complexes Always Octahedral? The X-ray Structure of Trigonal-Prismatic [Li(tmed)]₂[ZrMe₆]" Journal of the American Chemical Society 1989, 111, 4114-6. doi:10.1021/ja00193a061
↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 155, §6.7.3.

[Επεξεργασία] Πηγές πληροφόρησης

SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
«Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση, Θεσσαλονίκη 1991
Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986

[0] Διαδικτυακός τόπος NIST

[1] Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34. Ο ιονισμός βασίζεται στην ηλεκτραρνητικότητα κατά Paoulig των στοιχείων.

[2] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Β

[3] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §199, §8.4.1δ, με Li αντί MgX, H αντί R.

[4] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §283, §12.2.1, με Li αντί MgX, CH₃CH₂ αντί R.

[5] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §6.2.4, με Li αντί MgX.

[6] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §6.2.4, με Li αντί MgX.

[7] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §199, §8.4.1δ, με Li αντί MgX.

[8] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1,, με Li αντί MgX.

[9] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1,, με Li αντί MgX.

[10] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.2.4.1, με Li αντί MgX.

[11] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. §152, §8.4.5.5, με Li αντί MgX.

[12] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 226, §9.3.1β, με Li αντί MgX.

[13] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 226, §9.3.1α, με Li αντί MgX.

[14] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 248, §10.2.2γ, με Li αντί MgX.

[15] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.4Α, με Li αντί MgI και SiH₃X αντί SiCl₄.

[16] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr, CH₃CH₂ αντί Φ και PH₂X αντί PCl₃.

[17] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr και CH₃CH₂ αντί Φ και Χ αντί Cl.

[18] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.1, με Li αντί MgBr, CH₃CH₂ αντί Φ και PΧ₅ αντί PCl₃.

[19] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Γ, με Li αντί MgCl, CH₂CH₃ αντί R.

[20] «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 268, §11.5Δα, με Li αντί MgCl, CH₂CH₃ αντί R.

[21] Morse, P. M.; Girolami, G. S. "Are d⁰ ML₆ Complexes Always Octahedral? The X-ray Structure of Trigonal-Prismatic [Li(tmed)]₂[ZrMe₆]" Journal of the American Chemical Society 1989, 111, 4114-6. doi:10.1021/ja00193a061

[22] Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 155, §6.7.3.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

Αιθυλολίθιο
Γενικά
Όνομα IUPAC	Αιθυλολίθιο
Άλλες ονομασίες	Λιθιαιθανίδιο Λιθιαιθάνιο Αιθανίδιο του λιθίου
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	C₂H₅Li
Μοριακή μάζα	36,002 amu^[1]
Σύντομος συντακτικός τύπος	CH₃CH₂Li
Συντομογραφίες	EtLi
Αριθμός CAS	811-49-4
SMILES	CCLi
InChI	1S/C2H5.Li/c1-2;/h1H2,2H3
Φυσικές ιδιότητες
Διαλυτότητα στο νερό	Αντιδρά ζωηρά
Εμφάνιση	στερεό
Χημικες ιδιότητες
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά