Αιθυλοκυκλοπροπάνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
EthylCyclopropane.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Αιθυλοκυκλοπροπάνιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος C5H10
Μοριακή μάζα 70,14 amu[1]
Σύντομος
συντακτικός τύπος
EthylCyclopropane.png
Αριθμός CAS 1191-96-4
SMILES CCC1CC1
Αριθμός EINECS 214-746-1
Δομή
Είδος δεσμού C-H: σ(2sp2-1s)
Πόλωση δεσμού C--H+: 3%
Μοριακή γεωμετρία Τα ανθρακοάτομα του κυκλοπροπυλίου είναι σε επίπεδη τριγωνική θέση.
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης 9
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο βρασμού 36,2 °C
Πυκνότητα 772 kg/m3
Εμφάνιση Άχρωμο υγρό
Χημικες ιδιότητες
Θερμότητα πλήρους
καύσης
3.402 kJ/mole
Επικινδυνότητα
Hazard F.svg
Εξαιρετικά εύφλεκτο (F+)
Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm)
εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά

Το αιθυλοκυκλοπροπάνιο είναι το κυκλοαλκάνιο, δηλαδή κορεσμένος υδρογονάνθρακας με δακτύλιο. Με βάση το χημικό τύπο του, C5H10, έχει εννέα (9) ισομερή θέσης:

  1. Κυκλοπεντάνιο.
  2. Μεθυλοκυκλοβουτάνιο.
  3. 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο.
  4. 1,2-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο (με 2 γεωμερικά ισομερή).
  5. πεντένιο-1.
  6. πεντένιο-2 (με 2 γεωμερικά ισομερή).
  7. 2-μεθυλοβουτένιο-1.
  8. 3-μεθυλοβουτένιο-1 και
  9. Μεθυλοβουτένιο-2.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Κυκλοπροπάνια

«Κυκλοπροπάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τριμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση γωνίας δεσμού  \mathrm{\widehat{C-C-C} = 60^o < 109^o28'} που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp3-sp3 που αντιστοιχεί σε κορεσμένο. Ύστερα από ενεργειακή ανάλυση των πιθανών δομών - μοριακών μοντέλων με κβαντομηχανικές μεθόδους προέκυψε ως πιθανότερη η εκδοχή του sp2 υβριδισμού και της δημιουργίας δύο μοριακών τροχιακών τριών κέντρων (των τριών ατόμων C), σ (2sp2-2sp2-2sp2) και π (2p-2p-2p), με 3 ηλεκτρόνια ανά μοριακό τροχιακό, ώστε να χρησιμοποιηθούν τα 6 διαθέσιμα ηλεκτρόνια των 3 ατόμων C (τα άλλα 6 χρησιμοποούνται για τους 6 σ δεσμούς με τα 6 άτομα υδρογόνου ή και τα αλκύλια). Αντί δηλαδή των κλασσικών 3 ομοιοπολικών δεσμών δύο κέντρων μεταξύ των ατόμων C, υπάρχουν 2 ομοιοπολικοί δεσμοί τριών κέντρων[2].

C3str.png

Εξαιτίας αυτού του γεγονότος προκύπτει η λεγόμενη «ενέργεια τάσης δεσμών» που συνυπολογίζει την ενέργεια παραμόρφωσης δεσμικής γωνίας (κατά Baeyer), που οφείλεται στη διαφορά γωνίας από την κανονική, και την ενέργεια στρέψης (κατά Piltzer), που οφείλεται στην αδυναμία του συστήματος να στρέψει τους δεσμούς του και να πάρει διαμόρρφωση αποφυγής των απώσεων τύπου Van der Waals, που αναπτύσσονται από την προσέγγιση αλληλοαπωθούμενων ατόμων και ομάδων αυτών. Ενώ λοιπόν το ισομερές προπένιο έχει θερμότητα ολικής καύσης 1.971 kcal/mole το κυκλοπροπάνιο έχει 2.088 kcal/mole. Το ΔQ = 117 kJ/mole αντιστοιχεί ακριβώς στην επιπλέον ενέργεια που παγιδεύει η ιδιάζουσα δομή του τριμελή δατυλίου[3]. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοπροπάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,3.

[Επεξεργασία] Παρασκευές

[Επεξεργασία] Ενδομοριακή αντίδραση Würz

Με την τροποποιημένη αντίδραση Freund με Zn, που δίνει μεγαλύτερη απόδοση στην ενδομοριακή αντίδραση. Σ' αυτήν την περίπτωση η στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης γίνεται[4][5]:

 \mathrm{CH_3CH_2CHBrCH_2CH_2Br + Zn \xrightarrow{} ZnBr_2 +} Αιθυλοκυκλοπροπάνιο

[Επεξεργασία] Με χρήση καρβενίου

Με παρεμβολή αιθανοκαρβένιου σε κυκλοπροπάνιο[6]:

κυκλοπροπάνιο \mathrm{+ CH_3CHN_2 \xrightarrow{hv} N_2 \uparrow +} Αιθυλοκυκλοπροπάνιο

[Επεξεργασία] Χημικές ιδιότητες

[Επεξεργασία] Οξείδωση

1. Όπως όλα τα κυκλοαλκάνια, το κυκλοπεντάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό[7][8]:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο\mathrm{+ \frac{15}{2}O_2 \xrightarrow{\triangle} 5CO_2 + 5H_2O + 3.402 J}

  • Αν και η αντίδραση είναι μια έντονα εξώθερμη δεν συμβαίνει σε μέτριες θερμοκρασίες, γιατί για την έναρξή της πρέπει να υπερπηδηθεί πρώτα το εμπόδιο της διάσπασης των δεσμών C-C[9], των δεσμών C-H[10] και των δεσμών (Ο=Ο)[11] του O2:

2. Παραγωγή υδραερίου:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο \mathrm{+ 5H_2O \xrightarrow[700-1100^oC]{Ni} 5CO + 10H_2}

3. Καταλυτική οξείδωση:
Με καταλυτική οξυγόνωση δίνει αντίδραση προσθηκοδιάσπαση-1,3 προς μίγμα 2-αιθυλοξετάνιου και 3-αιθυλοξετάνιου:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο \mathrm{+ \frac{1}{2}O_2 \xrightarrow[1-2MPa,\triangle]{Ag} \frac{2}{3}} 2-EtOxetane.svg\mathrm{+ \frac{1}{3}} 3-EtOxetane.svg

4. Με υπερμαγγανικό κάλιο προς 1-αιθυλοκυκλοπρονόλη:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο\mathrm{+ 2KMnO_4 + H_2SO_4 \xrightarrow{} 2MnO_2 + K_2SO_4 + H_2O +} 1-ethylcyclopropanole.svg

[Επεξεργασία] Καταλυτική υδρογόνωση με 1,3-Προσθηκοδιάσπαση

  • Ο όρος «προσθηκοδιάσπαση» σημαίνει προσθήκη με διάσπαση δακτυλίου.

Με καταλυτική υδρογόνωση - Παράγεται μίγμα πεντάνιου και μεθυλοβουτάνιου:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο  \mathrm{+ H_2 \xrightarrow{Pt} \frac{2}{3} CH_3CH_2CH_2CH_2CH_3 +  \frac{1}{3} CH_3CH_2CH(CH_3)_2}

[Επεξεργασία] Υδραλογόνωση-1,3

Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται μίγμα πεντυλοαλογονίδιου-2 και 1-αλο-2-μεθυλοβουτάνιου:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο  \mathrm{+ HX \xrightarrow{} \frac{2}{3} CH_3CH_2CH(X)CH_2CH_3 + \frac{1}{3} CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2X}

[Επεξεργασία] Υδροξυαλογόνωση-1,3

Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται μίγμα 1-αλοπεντανόλης-3 και 3-αλο-2-αιθυλοπροπανόλης-1:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο \mathrm{ + HOX \xrightarrow{} \frac{2}{3} CH_3CH_2CH(OH)CH_2CH_2X + \frac{1}{3} XCH_2CH(CH_2CH_3)CH_2OH}


[Επεξεργασία] Ενυδάτωση-1,3

Με επίδραση θειικού οξέως σε αιθυλοκυκλοπροπάνιo παράγεται μίγμα μονοεστέρων του θειικού οξέος, που υδρολύεται σχηματίζοντας μίγμα πεντανόλης-2 και 2-μεθυλοβουτανόλης-1:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο \mathrm{+ H_2SO_4 \xrightarrow{} \frac{2}{3} CH_3CH_2CH(OSO_3H)CH_2CH_3 + \frac{1}{3} CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2OSO_3H \xrightarrow[-H_2SO_4]{+H_2O}  \frac{2}{3} CH_3CH_2CH(OH)CH_2CH_3 + \frac{1}{3} CH_3CH_2CH(CH_3)CH_2OH}

[Επεξεργασία] Διυδροξυλίωση-1,3

Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε αιθυλοκυκλοπροπάνιo, παρουσία καρβονικών οξέων παράγεται μίγμα πεντανoδιόλης-1,3 και 2-αιθυλοπροπανοδιόλης-1,3:

Αιθυλοκυκλοπροπάνιο \mathrm{ + H_2O_2 \xrightarrow{RCOOH} \frac{2}{3} CH_3CH_2CH(OH)CH_2CH_2OH + \frac{1}{3} HOCH_2CH(CH_2CH_3)CH_2OH}

[Επεξεργασία] Αναφορές και παρατηρήσεις

  1. Δικτυακός τόπς Lookchem
  2. Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985: Σελ.127-128, §6.2.
  3. Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985, Σελ. 125-126, §6.1.
  4. G. Gustavson (1887). "Ueber eine neue Darstellungsmethode des Trimethylens". J. Prakt. Chem. 36: 300–305. doi:10.1002/prac.18870360127. http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k90799n/f308.table.
  5. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 154, §6.5.Β1.
  6. SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, σελ. 46 §4.4.4.
  7. Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991, σελ.21, §1.1.
  8. Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985: Σελ.126, 6.1.
  9. ΔHC-C= +347 kJ/mol
  10. ΔHC-H = +415 kJ/mol
  11. ΔHO-O=+146 kJ/mol

[Επεξεργασία] Πηγές

  • Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
  • Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  • SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  • Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Wikipedia-logo.png Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Methylcyclopropane της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη